Pippo - A Soft Sigh

Een Zachte Zucht
Ik leun tegen de koude steen, een scheutje karmozijn dat in de donker wordende somberheid uitmondt. De kat zit als een stille wachters van mijn eenzaamheid, ogen gericht op een horizon die ik niet langer herken. Boven branden de bloemen als stervende gloeiend embers tegen het bleke pleisterwerk. Ik wacht op een voetstap die nooit komt, mijn hart een stille pijn. Het licht vervaagt, laat slechts het getextureerde gewicht achter van een herinnering die half geschilderd is, een zachte zucht verloren.

* Dimensions: 100 × 75 × 2.5 cm (H × W × D)
* Medium: 100% met de hand geschilderde acryl op doek
* Status: Uniek, één-of-een-soort origineel kunstwerk
* Mounting: Uitgerekt op een houten frame, klaar om op te hangen
* Framing: Ingebouwd zonder lijst (de zijkanten zijn geschilderd, er is geen externe lijst inbegrepen)
* Authentication: Gesigneerd aan de achterkant; bevat een Certificaat van Authenticiteit
* Shipping: Verzonden vanuit Italië met volledige verzekeringsdekking

Over de kunstenaar:

Pippo (geboren in Monza) creëert werken die de stille weg tussen geometrische abstractie en surrealisme verkennen. Na een succesvolle carrière in grafisch ontwerp achter zich latend om zich volledig aan schilderen te wijden, settle hij zich nabij de kalme oever van het Gardameer. Zijn achtergrond is duidelijk in zijn composities—architectonisch, evenwichtig en precies—toch worden ze verzacht door een cineastisch zaalgevoel dat aan een herinnering of droom doet denken.

Voor Pippo is kunst een onderdompelend handelen. Hij bevindt zich bij zijn onderwerpen door verhalen te schrijven in de tegenwoordige tijd in de eerste persoon, mentaal stap voor stap het doek op te gaan om het moment van binnenuit te ervaren. Echter, terwijl hij deze werelden persoonlijk binnentreedt, laat hij het fysieke doek open voor interpretatie. Zijn figuren, hoewel elegant gekleed, zijn vaak gezichtloos. Deze anonimiteit is een uitnodiging: het zorgt ervoor dat de protagonist "iemand kan zijn", zodat de kijker zelf in de scène kan stappen en het verhaal kan bewonen.

Deze grens tussen gezien en ongezien definieert ook de kunstenaar. Gereserveerd en introspectief, schrijft hij privé en laat hij liever zijn doeken spreken. Hij heeft geen digitale footprint en vermijdt sociale media om hetzelfde gevoel van mysterie te behouden dat in zijn werk aanwezig is.

Met een palet van subtiele, atmosferische tonen die worden onderbroken door beslissende kleur, verfijnt Pippo een taal van elegante zuinigheid. Zijn schilderijen—gevuld met stille dieren, scherpe schaduwen en gloedvol licht—zijn niet alleen beelden, maar open eind verhalen van verlangen en gratie.