Pippo - Unspoken Goodbye

Onuitgesproken afscheid
De maan is een bleke oog die over het zilverachtige meer waakt. Ik sta omhuld door de zware zijde van mijn schaduw, de koude lucht bijt in mijn huid. Naast mij is mijn kat een donker knoopje adem in het gras. Over het water blijft jouw silhouet een flikkerende spook op de kade. Ik reik met mijn ogen uit, maar mijn lippen zijn bevroren. De woorden die we nooit vonden drijven als as. Hier blijf ik, stilletjes onaf.

* Dimensions: 100 × 75 × 2.5 cm (H × W × D)
* Medium: 100% met de hand geschilderde acryl op doek
* Status: Uniek, origineel kunstwerk in één exemplaar
* Mounting: Uitgerekt op een houten lijst, klaar om op te hangen
* Framing: Geen lijst (de zijkanten zijn geschilderd, geen externe lijst inbegrepen)
* Authentication: Ondertekend op de achterkant; bevat een Certificaat van Authenticiteit
* Shipping: Verzonden uit Italië met volledige verzekeringsdekking

Over de kunstenaar:

Pippo (geboren in Monza) maakt werken die het stille terrein tussen geometrische abstractie en surrealiteit verkennen. Na een succesvolle carrière in grafisch ontwerp te hebben achtergelaten en zich volledig aan het schilderen te wijden, vestigde hij zich aan de kalme oevers van het Lago Maggiore.

Zijn achtergrond is duidelijk in zijn composities—architectonisch, evenwichtig en precies—toch worden ze verzacht door een filmische sfeer die aan een herinnering of droom doet denken.

Voor Pippo is kunst een onderdompelende handeling. Hij betrekt zich op zijn onderwerpen door verhalen te schrijven in de tegenwoordige tijd, in de ik-vorm, en mentaal het doek te betreden om het moment van binnenuit te ervaren. Echter, terwijl hij deze werelden persoonlijk binnentreedt, laat hij het fysieke doek open voor interpretatie. Zijn figuren, hoewel elegant gekleed, zijn vaak gezichtloos. Deze anonimiteit is een uitnodiging: het zorgt ervoor dat de hoofdfiguur "iemand kan zijn", waardoor de kijker zelf in de scène kan stappen en het verhaal kan beleven.

Deze grens tussen het zichtbare en het onzichtbare definieert ook de kunstenaar. Terughoudend en introspectief schrijft hij privé en heeft hij liever dat zijn doeken spreken. Hij laat geen digitale voetafdruk achter en vermijdt sociale media om hetzelfde gevoel van mysterie te behouden dat in zijn werk terug te vinden is.

Met een palet van subtiele, atmosferische tinten, beklemtoond door beslissende kleur, verfijnt Pippo een taal van elegante zuinigheid. Zijn schilderijen—gevuld met stille dieren, scherpe schaduwen en gloeiend licht—zijn niet slechts afbeeldingen, maar verhalen met een open einde van verlangen en gratie.