Dogon - Mali

De Dogon wonen in de verhoogde rotsachtige hoogten van de Bandiagara steile helling in Mali. Ze vertrouwen op landbouw en slagen erin om onder ongunstige bodem subsistente gewassen te oogsten in een gebied dat weinig regen ontvangt. Dit monumental figuur is een van de grootste Dogon-sculpturen die bekend is. Het droge klimaat van de regio heeft Dogon-werken veel langer bewaard dan gebruikelijk is voor Afrikaanse houten beeldhouwkunst, en radiokoolstofdateringen van dit werk suggereren dat het mogelijk dateert van zo ver terug als de vijftiende eeuw.

Dogon-beeldhouwkunst houdt zich in de eerste plaats bezig met de geesten die verantwoordelijk zijn voor de vruchtbaarheid van zowel land als volk. Daartoe behoren de echte en mythische voorouders van een familie, de zielen van vrouwen die overleden bij de bevalling, en watergeesten. Hoewel de exacte functies en betekenissen van individuele werken vaak onduidelijk blijven, zijn wetenschappers het erover eens dat Dogon-beelden voor heiligdommen zijn gemaakt.

Het meest kenmerkende onderwerp dat door Dogon-beeldhouwkunst wordt weergegeven, is een enkel figuur die staand is met opgeheven armen. Deze houding wordt meestal geïnterpreteerd als een gebaar van gebed—een poging om aarde en hemel met elkaar te verbinden—en het is gesuggereerd dat het een beroep om regen kan betekenen. Dit meesterwerk van de Dogon-figuratieve kunst toont een man met een goed gemodelleerd lichaam in een naturalistische houding. De kunstenaar heeft de musculatuur, anatomische details en lichaamsversiering van de figuur zorgvuldig weergegeven. Zijn gestileerde baard duidt erop dat hij een oudere is en een individu wiens leeftijd en ervaring hem in staat stellen deel te nemen aan de belangrijkste religieuze, politieke en sociale aangelegenheden van de Dogon-samenleving. De figuur draagt polsen- en armbanden en enkelringen die zijn status aangeven, evenals een riem en nekladden die lijken op leren talismannen en duiden op zijn geestelijke importantie.

Herkomst: privécollectie, VS