Burkina Faso






Heeft een postdoctoraal diploma Afrikaanse Studies en 15 jaar ervaring in Afrikaanse kunst.
| € 150 |
|---|
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 127726 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Beschrijving van de verkoper
Volgens Daniela Bognolo (2007, p. 52-53) werd in heel Lobi-land alleen meestersculpturenmakers toegestaan om de voorouderfiguren te vervaardigen die thilkotina worden genoemd. Derhalve vormen deze laatste typerende exemplaren van de “archetypische stijl” van elke Lobi-gemeenschap, evenals van het talent van hun makers. In dit stuk worden de essentiële kenmerken van de Lobi-statuarij zo met zo’n singulariteit en gezag geïnterpreteerd dat ze de “hand” van een opmerkelijke beeldhouwer aanduiden, wat ook te zien is in het beroemde vrouwelijke figuur uit de voormalige Jacques Kerchache-collectie (vgl. Kerchache, Paudrat, Stephan, 1988, p. 86, nr. 40).
Volgens Bognolo - die schrijft over het Kerchache-standbeeld - (2007, p. 130, nr. 4), "voor de Dagara (wiens formele ontwerpbeginselen in deze figuur zijn verbeeld) is antropomorfe figuratieve weergave nauw verbonden met privé en persoonlijk aanbidding. De kenmerkende kenmerken zijn de hoofdzakelijk geometrische volumes en de min of meer uitgestrekte holte van het gezicht, benadrukt door de kleine, in feite gekloven mond en de puntige kin. Elke beeldhouwer past deze formele kenmerken aan afhankelijk van de manier waarop hij het menselijke figuur afbeeldt, in overeenstemming met het gebied waar hij werkt."
In dit stuk leveren de beweeglijkheid van houding en de lenige ledematen een sterke basis voor de indringende kracht van het gezicht, wiens krachtige gestileerde trekken - een radicaal gevormd, diep hol gezicht dat afloopt naar een kleine, nauwelijks uitgehouwen mond en omhoog naar grote neergekke ogen – volledig lijken gewijd aan de expressie van interioriteit.
Bepaalde beeldhouwers hebben invloed gehad op de zeldzame curie van Dagara-statuarij. Mahire Somé (ca. 1800 – ca. 1880) is een van hen: een meester van de zo geheten “zeon”-stijl (Bognolo, ibid, p. 58). Hoewel de maker van het beperkte corpus waaruit deze beeldhouwwerk en het voorbeeld uit de Jacques Kerchache-collectie afkomstig zijn onbekend blijft, bewijzen de diepe patina van het hardhout en de verschijning van de offerspatina beide dat ze uit dezelfde periode dateren.
Provenance: Jean Michel Huguenin, Parijs
De verkoper stelt zich voor
Volgens Daniela Bognolo (2007, p. 52-53) werd in heel Lobi-land alleen meestersculpturenmakers toegestaan om de voorouderfiguren te vervaardigen die thilkotina worden genoemd. Derhalve vormen deze laatste typerende exemplaren van de “archetypische stijl” van elke Lobi-gemeenschap, evenals van het talent van hun makers. In dit stuk worden de essentiële kenmerken van de Lobi-statuarij zo met zo’n singulariteit en gezag geïnterpreteerd dat ze de “hand” van een opmerkelijke beeldhouwer aanduiden, wat ook te zien is in het beroemde vrouwelijke figuur uit de voormalige Jacques Kerchache-collectie (vgl. Kerchache, Paudrat, Stephan, 1988, p. 86, nr. 40).
Volgens Bognolo - die schrijft over het Kerchache-standbeeld - (2007, p. 130, nr. 4), "voor de Dagara (wiens formele ontwerpbeginselen in deze figuur zijn verbeeld) is antropomorfe figuratieve weergave nauw verbonden met privé en persoonlijk aanbidding. De kenmerkende kenmerken zijn de hoofdzakelijk geometrische volumes en de min of meer uitgestrekte holte van het gezicht, benadrukt door de kleine, in feite gekloven mond en de puntige kin. Elke beeldhouwer past deze formele kenmerken aan afhankelijk van de manier waarop hij het menselijke figuur afbeeldt, in overeenstemming met het gebied waar hij werkt."
In dit stuk leveren de beweeglijkheid van houding en de lenige ledematen een sterke basis voor de indringende kracht van het gezicht, wiens krachtige gestileerde trekken - een radicaal gevormd, diep hol gezicht dat afloopt naar een kleine, nauwelijks uitgehouwen mond en omhoog naar grote neergekke ogen – volledig lijken gewijd aan de expressie van interioriteit.
Bepaalde beeldhouwers hebben invloed gehad op de zeldzame curie van Dagara-statuarij. Mahire Somé (ca. 1800 – ca. 1880) is een van hen: een meester van de zo geheten “zeon”-stijl (Bognolo, ibid, p. 58). Hoewel de maker van het beperkte corpus waaruit deze beeldhouwwerk en het voorbeeld uit de Jacques Kerchache-collectie afkomstig zijn onbekend blijft, bewijzen de diepe patina van het hardhout en de verschijning van de offerspatina beide dat ze uit dezelfde periode dateren.
Provenance: Jean Michel Huguenin, Parijs
