Trevisan Carlo - Galloperone

Het opera-l verhaal 'Galloperone' van Carlo Trevisan vormt een emblematisch voorbeeld van zijn vermogen om de kracht van figuratieve traditie te verenigen met een vibreerde en bijna droomachtige schilderkundige gevoeligheid.
In 'Galloperone' lijkt Trevisan niet alleen de fysiognomie van het onderwerp te willen vastleggen, maar diens vitale essentie. De olieverf op doek-techniek wordt gehanteerd met een beheersing die gepaard gaat met zowel grove, materiële penseelstreken als vloeiendere stelsels, wat een visuele dynamiek creëert die de blik onmiddellijk vasthoudt.
Het kleurgebruik is gedurfd. De tinten zijn nooit puur descriptief, maar beladen met emotionele waarde. De contrasten tussen licht en schaduw dienen niet alleen om de vormen te definiëren, maar ook om in de psychologie van het werk te gronden.
De structuur van het schilderij onthult een evenwicht dat zorgvuldig is onderzocht tussen het gewicht van het onderwerp en de omgevende ruimte. Er is een soort 'stilte die trilt' die de figuur omhult, typerend voor Trevisans stijl, die het alledaagse verheft tot een bijna mythische dimensie.
Het werk maakt deel uit van die stroom van de hedendaagse schilderkunst die het verleden niet afwijst maar herwerkt. Trevisan bewijst de les van de grote meesters van de twintigste eeuw te hebben geïnternaliseerd, maar deze om te zetten in een persoonlijke taal waarin het licht de echte hoofdrol spelt, in staat om de poëzie te onthullen die verborgen ligt in eenvoudige vormen.
'Galloperone' is een werk dat uitnodigt tot langzame contemplatie. Het is niet alleen een demonstratie van technische vaardigheid, maar een open dialoog tussen kunstenaar en toeschouwer, waar het doek een spiegel wordt van suggesties en herinneringen.
Het schilderij is een olieverfschilderij op doek van 40 x 30 x 4 cm, ook op de rand van het doek geschilderd en klaar om opgehangen te worden.