Paolo Fedeli - New York (Times Square)

PAOLO FEDELI is geboren in Toscane in 1957. Hij heeft het kunstinstituut van Siena bezocht en het diploma Meester 'Arte' behaald. Hij heeft talrijke solotentoonstellingen in Italië en in het buitenland gehouden. Onder andere Oekraïne, Frankrijk, Rusland, Spanje, Rome en vele anderen. Hij is aanwezig in verschillende Permanente Tentoonstellingen. Zijn werken zijn opgenomen in vele openbare en privéverzamelingen. Zijn activiteit is besproken in nationale en internationale tijdschriften en kranten. Hij heeft deelgenomen aan de belangrijkste nationale groepspresentaties van kunst en heeft belangrijke citaten en kritische erkenningen gekregen. Van 1979 tot nu heeft hij maar liefst zestienenzeventig eerste prijzen gewonnen bij schilderswedstrijden. Paolo Fedeli is een arcane cantore van de natuur.

ZE ZEGGEN OVER HEM:

Paolo Fedeli is een schilder van absolute elegantie. verteller van onwaarschijnlijke en onkenbare gebeurtenissen, van vragen zonder antwoord.
Zijn wandeling tussen Toscane en de anonieme metropool van een Westen dat hedendaags is, waar alle architectonische panorama’s in de waanzin van globalisering op elkaar lijken, kan ons ook verrassen. Net als de verandering van zijn taal. Toch zien we een subtiele verbinding tussen de boerderijen, de heuvels, de heldere luchten, de nachtlampen, de glanzende wegen vol vocht, de troebele atmosfeer van smog: er zijn nooit levende wezens, alsof het volk, het dagelijks leven, werk, liefde, haat, competitie, waakzaamheid, slaap, de verbeelding van de kunstenaar heeft ontweken of eludeert, en in zijn poëtiek elke verwijzing naar het sociale of beter gezegd het realisme heeft uitgesloten. Waarschijnlijk zou de Franse dichter Paul Verlaine het met hem eens zijn, rekening houdend met de nodige afstand tussen woorden en kleuren:
U moet daarna niet uw woorden kiezen zonder enige fout: niets is dierbaarder dan het grijze lied waarin het onbekende samenkomt met het precieze.
Ga zo ver mogelijk weg van de moorddadige geestigheid, van de wrede geest en van de onreine lach; die de ogen van het azuur doet huilen!
Neem de welsprekendheid en wring zijn nek!
Hier is dus de sleutel tot de interpretatie voor Paolo Fedeli: autoreferentialiteit en het verbazingwekkende heeft hij vervangen door de vaagheid van het onbekende. De retoriek van het dagelijks leven en het lawaai van stemmende stemmen heeft hij vervangen door de stille zwevende afwezigheid. De afbeelding van het herkenbare heeft hij vervangen door de sublimatie van visuele poëzie.

Paolo Levi