Paolo Fedeli - Nocturno

Paolo Fedeli is geboren in Toscane in 1957. Hij heeft de kunstacademie van Siena bezocht en het diploma Meester Kunst behaald. Hij heeft talrijke solotentoonstellingen in Italië en het buitenland georganiseerd, onder andere Oekraïne, Frankrijk, Rusland, Spanje, Rome en vele anderen. Hij is aanwezig in verschillende Permanente Tentoonstellingen. Zijn werken komen voor in vele publieke en private collecties. Zijn activiteit is gerecenseerd in nationale en internationale tijdschriften en kranten. Hij nam deel aan de grootste nationale tentoonstellingen van beeldende kunst en kreeg belangrijke citaten en kritische erkenningen. Vanaf 1979 tot heden heeft hij maar liefst honderdzesenzeventig Prijzen van schilderwedstrijden gewonnen. Paolo Fedeli is een mysterieuze zanger van de natuur.

DICONO DI LUI:

Paolo Fedeli is een schilder van absolute elegantie. verteller van onwaarschijnlijke en on kenbare gebeurtenissen, van onbeantwoorde vragen.
Zijn zwerven tussen Toscane en de anonieme metropool van een hedendaags westen, waar alle architectonische panorama’s op elkaar lijken in de absurditeit van globalisering, kan ons ook als verrassend overkomen. Evenzo de verandering in zijn taal. Toch zien we een subtiele verbinding tussen boerderijen, de heuvels, de heldere luchten, de nachtelijke lichten, de straten glanzend van vocht, de roerige atmosfeer van smog: er zijn nooit levende wezens, alsof mensen, het dagelijks leven, werk, liefde, haat, competitie, waakzaamheid, slaap het verbeeldingsvermogen van de kunstenaar hebben ontweken, die in zijn poëtiek elke verwijzing naar het sociale of beter gezegd, het verismo heeft uitgesloten. Waarschijnlijk stemde de Franse dichter Paul Verlaine met hem in, na de nodige afstand te bewaren tussen woorden en kleuren:
Het is dan ook noodzakelijk dat je niet kiest
je woorden zonder enige fout:
niets is kostbaarder dan het grijze lied
waar het onzekere samenkomt met het precieze.
Ga zo ver mogelijk weg van de moorddadige arguzia
uit het wrede geest en uit de onzuivere lach;
die de ogen van het azuur doen huilen!
Neem de welsprekendheid en draai haar nek!

Hier is dus de sleutel tot de interpretatie voor Paolo Fedeli: zelfreferentialiteit en het verraste, heeft hij vervangen door de vaagheid van het onzekere. De retoriek van het dagelijkse en het rumoer van de dissonante stemmen, heeft hij vervangen door de gespannen stilte van afwezigheid. De voorstelling van het herkenbare heeft hij vervangen door de sublimatie van de visuele poëzie

Paolo Levi