Paolo Fedeli - Venezia sognata 2

PAOLO FEDELI is geboren in Toscane in 1957. Hij heeft de kunstacademie van Siena bezocht en exameneerde met het diploma van Maestro 'Arte. Hij heeft vele solo-exposities georganiseerd in Italië en in het buitenland. Onder anderen Oekraïne, Frankrijk, Rusland, Spanje, Rome en vele anderen. Hij is aanwezig in verschillende Permanente Tentoonstellingen. Zijn werken bevinden zich in vele openbare en приватcollecties. Zijn activiteit is besproken in nationale en internationale tijdschriften en kranten. Hij nam deel aan de belangrijkste nationale groepstentoonstellingen en ontving belangrijke citaties en kritische erkenningen. Van 1979 tot nu wint hij maar liefst honderdzesenzeventic Prijzen eerste prizen bij schilderwedstrijden. Paolo Fedeli is een arcane zanger van de natuur.

ZEGGEN OVER HEM:

Paolo Fedeli is een schilder van absolute elegantie. verteller van onwaarschijnlijke en onkenbare gebeurtenissen, van vragen zonder antwoord.
Zijn dwaasheid tussen Toscane en de anonieme metropool van een hedendaags westen, waar alle architectonische panorama’s op elkaar lijken in de absurditeit van globalisering, kan ons ook verrassend overkomen. Net als de verandering van zijn taal. Toch zien we een subtiele verbinding tussen de hoeves, de heuvels, de schone luchten, de nachtlampen, de glinsterende natte straat, de rookechte atmosfeer van smog: er zijn nooit levende wezens, alsof de mensen, het dagelijkse leven, het werk, de liefde, de haat, de competitie, het waken, de slaap, de verbeelding van de kunstenaar hebben vermeden, en in zijn poëtiek elke verwijzing naar het sociale of beter gezegd naar het realisme heeft uitgesloten. Waarschijnlijk zou de Franse dichter Paul Verlaine het daarmee eens zijn geweest, zij het met de nodige afstand tussen woorden en kleuren:
Het is ook nodig dat je niet kiest
jouw woorden zonder enige fout:
niets is kostbaarder dan het grijze lied
waar het onzekere zich verenigt met het precieze.
Ga zo ver mogelijk weg van de moorddadige spitsvondigheid
van het wrede geest en van de onreine lach;
dat de ogen van het blauw goed doen wenen!
Neem de welsprekendheid en draai er de nek om!
Dus hier is de sleutel tot interpretatie voor Paolo Fedeli: de zelfreferentialiteit en het verrassende heeft hij vervangen door de vaagheid van het onzekere. De retoriek van het dagelijks leven en het rumoer van dissonante stemmen heeft hij vervangen door de onderbroken stilte van afwezigheid. De voorstelling van het herkenbare heeft hij vervangen door de sublimatie van visuele poëzie.

Paolo Levi