Ulrico Schettini (1932) - Uomo con colombe

Ulrico Schettini- Montefiore ( Castrovillari 1932)

Dier Liefde met duiven

Techniek gemengd op doek

Afmetingen met lijst : 80 x 70 cm
Schilderij : 70 x 60 cm

Handtekening onderaan links

Op de achterzijde handtekening, plaats (Londen) en jaartal 1977

Ulrico Schettini, ook bekend onder het pseudoniem Montefiore, is een Italiaanse kunstenaar, actief op het gebied van schilderkunst, uitgangstechnieken, glas-in-lood en beeldende kunsten. Hij werkte vooral tussen Italië, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten, met een productie die zich uitstrekt van frottage tot sacred art, van materiële schilderkunst tot experimenten met gebroken licht.
Hij verhuisde naar Pesaro om schilderkunst en keramiek te studeren aan de stedelijke Kunstschool, waar hij enkele interessante keramische werken maakte.
Na de studies en na een periode gewerkt te hebben bij de fabriek voor de productie van kunstkeramiek „Molaroni”, in 1950 richtte hij, samen met Athos Tombari, Paolo Sgarzini en de Faentino Gramaglia, de fabriek „Ceramica di Urbino” op, die actief bleef tot 1953.
Later verhuisde hij naar Rome en werkte korte tijd bij enkele ovens in de stad.
Als jonge student verhuisde hij eerst naar Parijs dankzij een beurs van de Franse overheid en vervolgens naar Londen, waar hij vele jaren zou verblijven en zich zou richten op artistieke activiteit. Hier nam hij ook deel aan de beweging die snel „neo-dada” werd genoemd, met een productie die gericht was op heroverweging van bepaalde aspecten van het dadaïsme.
In Londen opende hij een atelier voor kunstzinnige glas-in-loodramen en fresco’s.
Dankzij het behaalde succes opende hij een ander atelier in New York, waar hem enkele artistieke leerstoelen in verschillende Amerikaanse en Engelse universiteiten en colleges werden toevertrouwd.
Vanaf 1980, terug in Italië, geeft hij les in Decoratieve Kunst aan de Accademia di Macerata en Brera in Milaan, terwijl hij onderwijsactiviteiten afwisselt met verblijven in Peru voor iconografisch onderzoek naar Inca-keramiek.
Analyse van zijn artistieke carrière laat zien dat in de vroege jaren ’50 hij had leren praten in de kubistische taal, verrijkt met eigen plastische waarden. Vervolgens zette hij zijn artistieke zoektocht voort in een informele kunstproductie, niet figuratief maar spontaan, vaak gecentraliseerd op handelingen en materie.
In 1958, verhuisd naar Londen, vervolgde hij zijn zoektocht door naast de onderzoekingen van gebaren ook plastique vormen en grote symbolen te omarmen.
Halverwege de jaren ’60 opende de kunstenaar, zoals hierboven genoemd, een studio in New York en wijdde zich aan een productie die terugkeert naar een algemeenere representatie met figuren, in een periode die werd gedefinieerd als neo-figuratief. Hij liet invloeden van pop- sculpturen van George Segal toe.
In de jaren ’70 bloeide een nieuwe figuratieve productie, verenigd met een regelmatig gebruik van witte kleur (duiven, bloemen, kleren, enz.).

Verzendingsverzekering

Een authentiek werk in een goede staat van conservering, in een mooie bijbehorende gouden lijst uit dezelfde periode.


De in de foto’s getoonde lijst wordt zonder bijkomende kosten geleverd zodat het werk direct tentoongesteld kan worden zodra het aankomt. Deze lijst wordt als attentie meegesloten en maakt geen integraal onderdeel uit van het kunstwerk. Daarom zal elke mogelijke schade aan de lijst die geen invloed heeft op het kunstwerk zelf geen geldige reden vormen om een klacht in te dienen of de annulering van de bestelling te eisen