Benjamín Palencia (1894-1980) - Mountain Passage 1972

Een opvallende Palencia—een electrisch berglandschap, beeldhouwwerk in rijk impasto onder een lumineuze, door storm gedreven hemel.

Benjamín Palencia (Barrax, Albacete 1894–Madrid 1980), olieverf op doek, 1972.

Bergpassage
Olie op doek
Ondertekend en gedateerd rechtsonder “1972 B. Palencia”
Doekmaat: 38 × 46 cm
In lijst: 69 x 76 cm
Archivo Benjamín Palencia nummer 012/72.

CERTIFICAAT VAN AUTENTICITEIT - ARCHIVO BENJAMÍN PALENCIA (RAMÓN PALENCIA DEL BURGO)
Dit werk wordt verkocht met een Certificaat van Authenticiteit van het Archivo Benjamín Palencia, uitgegeven en ondertekend door Ramón Palencia del Burgo, wettelijke erfgenaam van Benjamín Palencia en beheerder van het Archivo Benjamín Palencia, waarin bevestigd wordt dat het schilderij een origineel werk is en geregistreerd in het archief onder nr. 012/72. Het certificaat wordt samen met het schilderij aan de koper verzonden.

Provenance:
Galería Theo, Madrid.

Literatuur:
Manuel García Viñó, Arte de hoy, arte del futuro, Ed. Ibérico Europea de Ediciones, 1976.

MUSEUM CURATOR NOTE:

“Dit schilderij distilleert het landschap tot pure sensatie: een centraal massief rijst op tegen een elektrische hemel die wordt doorwond door blauwe en roestkleurige stromen. Met dikke, urgente penseelvoering en een palet dat schommelt tussen koude helderheid en aardse warmte, verandert Palencia de topografie in een soort innerlijk weer: minder een beschrijving van een plek dan een verklaring van gevoel, waar de berg structuur, herinnering en polsslag wordt.”

BENJAMÍN PALENCIA EN ZIJN LANDSCHAPSZIJN:

Palencia is een hoeksteen van de twintigste-eeuwse Spaanse moderniteit en wordt sterk geassocieerd met de Escuela de Vallecas, opgericht als een project om de Spaanse kunst te vernieuwen door terug te keren naar het land—vooral de sobere vlaktes en horizonten rond Madrid—als plek voor moderne experimenten in plaats van academische beschrijving.

Wat Palencia essentieel maakt, is de manier waarop hij tradities verbindt: hij erft de poëtische zwaarte van het Castiliaanse landschap dat samenhangt met de Generatie van ’98, maar herbouwt het via moderne talen—vormen vereenvoudigen, kleur versterken, en structuur en sensatie laten betekenen dragen. Zijn institutionele aanzien wordt versterkt door aanhoudende wetenschappelijke en museale aandacht voor zijn werk en voor de Vallecas-context waarin zijn landschapsvisie een katalysator werd voor bredere vernieuwing.

Vanaf de jaren 1970 wordt deze aanpak vaak nog meer geconceptualiseerd en nadrukkelijker: landschap als innerlijke staat, weergegeven met minder “feiten” en meer kracht—schilderkunst zelf fungeert als terrein.

Palencias institutionele positie blijft stevig: zijn werk behoort tot het Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, dat meer dan 100 werken van de kunstenaar in haar collecties vermeldt, wat zijn centrale plaats in de Spaanse moderne canon onderstreept.

Op de markt blijft Palencia een consistente vraag opleveren: zijn schilderijen komen regelmatig voor bij toonaangevende veilinghuizen, met aanhoudend vertrouwen van verzamelaars.

COMPOSITIE EN UITVOERING:

De compositie is opgebouwd rond een dominante centrale piek, diens driehoekige aanwezigheid verankert het doek als een geologisch monument. Omringende verkeersruggen drukken van beide kanten binnen, waardoor een bek-kleurige ruimtelijke spanning ontstaat die de kijker meeneemt in het binnengewicht van de berg.

Palencia’s behandeling is nadrukkelijk schilderachtig en impasto-rijk: brede, geladen penseelstreken modelleren de rotswand met scheerende grijstinten, diepe-indigo’s en groen-zwart passages, onderbroken door flitsen van pale minerale licht. In tegenstelling, de hemel is opgebouwd uit gelaagde banden van blues en melkachtige witsen, geanimeerd door roest- en okerstrepen die gelezen kunnen worden als wind, warmte of verre wolkippen—een expressive plafond dat de massa van de berg eronder versterkt.

In plaats van een descriptieve vista te bieden, opereert het schilderij via ritme en druk: samengeperste hellingen, abrupte toonverschillen, en tactiele verf bouwen een landschap dat lichamelijk en direct aanvoelt—een ontmoeting met terrein als energie.

PROVENANCE EN LITERATUUR:

Galería Theo (Madrid)—een galerie die opmerkelijk geassocieerd is met Spaanse moderne en postwar artistieke kringen.

Het schilderij wordt genoemd in Manuel García Viñó’s publicatie Arte de hoy, arte del futuro (1976).

OPMERKING:

Wij nemen de grootste zorg in verpakking en verzending via een beveiligde, volledig traceerbare en verzekerde service.

Het frame wordt gratis geleverd en de verkoper kan geen aansprakelijkheid aanvaarden voor schade aan het frame.