Roswitha Hecke - Liebesleben ("LoveLife") - 1978

GENIET VAN DE EERSTE EROTISCHE FOTOBOEK-AUCTIE bij 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Keulen, Duitsland).
5Uhr30.com garandeert gedetailleerde en nauwkeurige beschrijvingen, 100% bescherming, 100% verzekering en verzendingsbundel wereldwijd.

EERSTE ECHTE ORIGINALE DRUK uit 1978 (!) van dit geweldige boek door de Duitse fotograaf en fotojournalist Roswitha Hecke; niet te verwarren met dezelfde naam latere drukken uit 1982 en 1987.

Roswitha Hecke werkte voor tijdschriften als "Stern", "Vogue", "Twen", "Playboy", "Die Zeit" en "Spiegel". Haar werk "LoveLife", over de Zürichse prostitute Irene, won in 1979 de Kodak-prijs als "Beste Fotoboek". In 1982 werd de prijs toegekend als "Meest prachtig boek" door de Duitse stichting "Stiftung Buchkunst" en werd gepubliceerd in Noorwegen, de Verenigde Staten en Japan.

Rogner en Bernhard, München. 1978. Eerste editie, eerste druk.

Paperback. 170 x 240 mm. 142 pagina’s. Foto’s: Roswitha Hecke. Tekst in het Duits.

Conditie:
Binnenin fris en feilloos; schoon zonder vlekken en zonder vlekbenaming. Buitenin vrij fris zonder scheurtjes (vaak zo); licht aan de rug wat geruwd (vaak zo). Over het algemeen uitstekende staat.

Cult-fotoboek van Roswitha Hecke - hier in de zeldzame eerste druk.

"Roswitha Hecke werd geboren in 1944 in Hamburg. Met onderwerpen variërend van gezichten tot plaatsen, verkennen haar fotoprojecten het onbekende en herzien het vertrouwde.
Hecke wilde fotograaf worden vanaf haar tienerjaren. Dochter van een leraar had ze nog nooit eerder een camera in haar handen gehad, maar op een ochtend werd ze wakker met het weten dat ze foto’s moest nemen. Na een driejarige leerperiode als fotograaf maakte Hecke kennis met de toneelregisseur Peter Zadek. Tijdens de zeven jaren van hun relatie fotografeerde ze Zadeks theatervoorstellingen exclusief. Deze periode werd gevolgd door beelden van vele andere podiumwerken en films, waaronder producties van Werner Schroeter, Rainer Werner Fassbinder en, in Parijs, van Éric Rohmer.
Hecke woonde met de Duitse auteur en dichter Wolfgang Wondratscheck en reisde met hem door de Verenigde Staten in de jaren zeventig. Ze publiceerden samen een boek getiteld People, Places, Fists. Hecke portretteerde vele kunstenaars, acteurs en muzikanten, waaronder Omar Sharif, Heinz Bennent, Ingrid Caven en Andrés Segovia.
Hecke beschouwt zichzelf als een moderne nomade. Ze heeft de wereld rondgereisd: Frankrijk, Spanje, Italië, Turkije, India, Mexico, Peru, VS, Spanje en Zwitserland. In Marokko woonde ze drie jaar in een tent. In 2002 verhuisde ze naar Sint-Petersburg, waar ze de Masterclass Fotografie gaf aan de Kunstacademie.
Momenteel woont Hecke in Hamburg. Ze heeft twee zoons, Said en Ivan.
Hecke werd vooral erkend om haar zwart-witfotografie van theatrelife en portretten. In het begin van de jaren zeventig schakelde ze over naar fotobeoordeling en kleurfotografie. Haar niet-geposeerde foto’s verkennen vreemde en vaak eenvoudige werelden en situaties. Ze is een precieze, onpartijdige en gevoelige waarnemer. Sommige van haar fotocycles behandelen mensen die aan de rand van de samenleving leven: travestieten, daklozen en prostituees. Haar foto’s zijn respectvol en beroven haar onderwerpen niet van hun waardigheid. Een andere favoriete onderwerp is de fascinatie voor de menselijke man als zodanig en alle uitingen van machismo. Haar werk werd gepubliceerd door tal van gerenommeerde Duitse tijdschriften zoals Stern, Vogue, Twen, Playboy, Theater heute, Die Zeit, Spiegel en anderen." (Wikipedia)