J Earley - Boy on Boat

Ik schilder emoties. Ik streef er altijd naar een hyperrealistische schilderij te creëren dat stilletjes schreeuwt en krijst. Er zijn bepaalde scènes die ik nooit zal vergeten, scènes waar je niet vanaf kunt blijven denken. Een van die scènes was tijdens mijn bezoek aan een klein eiland in Bangladesh.
Mijn bezoek aan Bangladesh in 2022 was als gast van de maatschappelijke doelgerichte organisatie Friendship. Ik moest zien hoe klimaatverandering Bangladesh verwoestte en dit hield in dat ik vele eilanden bezocht (deze worden de chars genoemd). Deze eilanden overstroomden voortdurend en verdwenen helemaal zodra de overstromingen kwamen. Op dit specifieke eiland ontmoette ik de bewoners en zag ik hoe ze zich voorbereidden op de komst van de overstromingen. Ik bedankte hen voor hun vriendelijkheid en gastvrijheid. Toen begon ik terug te lopen naar onze kleine boot toen ik dit kind zag. Hij stond op een boot en staarde uit over het water. We wisten dat de overstromingen zouden komen en er hing een wanhoopige angst in de lucht. De stilte was zo luid toen ik dit kind zag. Ik zag angst in zijn ogen; hij moest zijn familie waarschuwen als hij tekenen van overstromingen of stormen zag. Daarna zouden ze allemaal evacueren op deze kleine houten boot.
Ik wist dat ik deze angst moest vastleggen. Ik kon het niet in woorden beschrijven en wist dat ik het alleen kon uitdrukken met mijn penseel. Ik begon het doek te primen. Daarna gebruikte ik grote penselen om de achtergrond te schilderen, met tinten die op een storm zouden wijzen. De focus moest op het kind liggen en het is heel moeilijk zo’n detail te schilderen wanneer de figuur op het doek zo klein is. Ik moest speciale miniatuurpenselen gebruiken om dit te bereiken.
Ik hoop dat iedereen die “Ripples” bekijkt de angst van het kind, de stilte van de scène en de enorme kracht van de naderende storm zal voelen.