Miguel de Miguel - Serie Circo 3

Miguel de Miguel – Internationale Plastische Kunstenaar*
Miguel is een Spaanse plasticus die zijn carrière begon in 1980 en een solide en emotioneel intense traject heeft opgebouwd, wereldwijd erkend. Hij heeft geëxposeerd in steden als New York, Hong Kong, Parijs, Buenos Aires en Mexico-Stad, en zijn werk maakt deel uit van enkele van de belangrijkste collecties op internationaal niveau. Momenteel woont en maakt hij in Italië.

Zijn schilderkunst combineert figuratie en abstractie met een eigen taal, waarin levendige kleur, symbolische vormen en diepe texturen spreken over identiteit, herinnering en innerlijke stilte. Gezichtsloze figuren, symbolische natuur en in de tijd staande scènes vormen een poëtisch en gevoelig universum.

Met meer dan vier decennia aan creatie biedt Miguel de Miguel een werk aan dat niet alleen wordt bekeken: je ervaart het vanuit het meest intieme. Een kunst die grenzen, stijlen en woorden overstijgt.

In Circo interior transformeert Miguel de Miguel het imaginair Circus in een territorium van symbolische introspectie. De piste verdwijnt; het personage blijft. Wat traditioneel spektakel en epatage was, condenseren hier tot stilte, frontaliteit en ingehouden spanning. Elke figuur bevindt zich in het moment vooraf aan het gebaar, die drempel waarop het masker niet langer verbergt, maar onthult.
De elongerende anatomieën — bijna menselijke zuilen — ondersteunen een verticaliteit die als as van bewustzijn functioneert. Boven deze gespannen lichamen wordt het gezicht een veld van emotionele vibratie: scheve blikken, nauwelijks bevestigde smileys, kleursporen die af dalen als kleine fracturen van de stemming. De zwarte lijn structureert en bevat; het kleur daarentegen breekt door als een vitale pols.
Het palet — zure geel­tinten, incisieve roodtinten, elektrische groenen en dense blauwen — beschrijft niet, het manifesteert toestanden van de ziel. In dit circustoneel is er geen anekdotische vertelling, maar een innerlijk dramaturgie waarin elk element (hoeden, linten, vlinders, schmink) functioneert als teken van overgang en transformatie.
Miguel de Miguel plaatst zo de kijker tegenover een figuur die tegelijkertijd handelt en zichzelf observeert. De clown, de evenwichtskunstenaar of het ambigu personage behoren niet langer tot de wereld van vermaak, maar tot het fragielste domein van de hedendaagse identiteit: die plek waar we samenleven met onze eigen maskers.
Circo interior biedt uiteindelijk een ervaring van erkenning.
Want elke figuur die hier verschijnt — rechtop, stil, in precair evenwicht — geeft ons een intieme vraag terug:
welk deel van ons blijft handelen als niemand kijkt?

verzonden met echtheidscertificaat