Ennio Finzi (1931) - Senza titolo 1957

Ennio Finzi cm 24,2x32,2
Anno 1957
Authentiek op foto van de Meester
Techniek: aquarel op wit karton. Palladio-tekening
Werk van uitzonderlijke zeldzaamheid en kwaliteit
De werken uit de jaren vijftig zijn onvindbaar

«Kleur is het netvlies dat zich laaft aan schoonheid en hulp zoekt bij het gehoor»
(Ennio Finzi, 2008)

Ennio Finzi werd officieel beschouwd als de laatste ruimtelijk schilder, want zoals hijzelf herinnert, in 1947 was hij slechts zestien jaar oud en kon hij niet worden ingeschreven bij de schilderkunstbeweging van het Spazialismo, terwijl Tancredi Parmeggiani (1927 - 1964) dat toen wel was met twintig jaar[1].
Zijn vriendschaps- en artistieke samenwerking met de grote schilder Tancredi, die ook werd bezongen in belangrijke kritische geschriften en tentoonstellingen[3], heeft hem ongetwijfeld aangezet tot aansluiting bij enkele van de grootste vertegenwoordigers van de schilderkunst en cultuur van de jaren vijftig en zestig, zoals Giuseppe Capogrossi, Ettore Sottsass, Umbro Apollonio, en tot nauwe samenwerking met de belangrijkste Venetiaanse meesters van die beweging, zoals Virgilio Guidi, Riccardo Licata of Emilio Vedova; het was altijd Tancredi die hem aan de grote Amerikaanse verzamelaar Peggy Guggenheim[1] voorgesteld heeft.
Per tutti gli anni Cinquanta Finzi percorse una ricerca fondamentalmente spazialista concentrata sull'uso del colore e degli effetti distonici e atonali