Brassai - Formes - 1950

SUPER BEAUTIFUL MAGAZINE uit 1950 (!) -
doorheen met foto’s van Brassaï (1899-1984), de legendarische fotograaf en avant-garde kunstenaar.

SUPER SCARCE FIRST ISSUE van "Le Magazine des Artistes Peintres et Sculpteurs" ("Het Magazine van Schilders en Beeldhouwers").

NUDE FOTOGRAFIE OP ZIJN BEST.
Brassaï werd het “Oog van Parijs” genoemd (1899-1984), beroemd om "Paris de Nuit" (1933).

IN SPECTACULAIRE FOTOGRAVURE OPDRUK.

ZEER FRIS VERPAKKING - COLLECTOR'S COPY.

GENIET VAN DE EERSTE EROTISCHE FOTOBOEK VEILING door 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Keulen, Duitsland).
5Uhr30.com garandeert gedetailleerde en nauwkeurige beschrijvingen, 100% bescherming, 100% verzekering en gecombineerde verzending wereldwijd.

De term avant-garde wordt gebruikt wanneer een kunstenaar op een innovatieve en experimentele manier te werk gaat binnen een aspect van zijn kunst. De avant-garde in de fotografie neemt een kritische houding aan ten opzichte van bestaande esthetische opvattingen.
Het is belangrijk te begrijpen dat avant-garde verwijst naar een artistieke beweging die bestaande esthetische normen uitdaagt en zoekt naar nieuwe vormen van expressie.

De Franse kunstkritiek "Formes. Le Magazine des Artistes Peintres et Sculpteurs", werd gepubliceerd tussen 1930 en 1932 (minstens tot nummer 27 in 1932), bestond uit meerdere nummers, met banden die individuele fascicles groepeerden, zoals volume 2 met nummers 5 tot 10. Het was een hoogwaardig maandelijks tijdschrift dat hedendaagse en klassieke kunst behandelde.

Art et Photographie, Parijs. 1950. Eerste editie, eerste druk.

Softcover met foto-onderschriften. 180 x 270 mm. 12 pagina’s. 16 foto’s in zwart-wit. Foto’s: Brassaï. Tekst in het Frans.

Conditie:
Binnen en buiten zeer fris, geen aantekeningen van een vorige eigenaar en geen verkleuring. Lichte gebruikssporen; geen opmerkelijke gebreken. Over het algemeen zeer fijne conditie.

Prachtig, zeer zeldzaam tijdschrift met foto’s door Brassai - in uitstekende fotogravure druk.

"Gyula (Julius) Halász, Brassaï (pseudoniem) werd geboren op 9 september 1899 in Brassó, Koninkrijk Hongarije (tegenwoordig Brașov, Roemenië) uit een Armeense moeder en een Hongaarse vader. Hij groeide op met Hongaars en Roemeens als talen. Toen hij drie was, woonde zijn familie een jaar in Parijs, terwijl zijn vader, hoogleraar Franse literatuur, aan de Sorbonne doceerde.
Als jonge man studeerde Halász schilderkunst en beeldhouwkunst aan de Hongaarse Academie voor Schone Kunsten (Magyar Képzőművészeti Egyetem) in Boedapest. Hij trad toe tot een cavalerie regiment van het Oostenrijk-Hongaars leger, waar hij diende tot het einde van de Eerste Wereldoorlog.
Hij noemde Henri de Toulouse-Lautrec als artistieke invloed.
Na WOI werd zijn geboortestad Brassó, en de rest van Transsylanië, overgedragen van het Koninkrijk Hongarije aan Roemenië bij het Verdrag van Trianon. Halász vertrok in 1920 naar Berlijn waar hij als journalist werkte voor de Hongaarse kranten Keleti en Napkelet. Hij begon studies aan de Berlin-Charlottenburg Academie voor Schone Kunsten (Hochschule für Bildende Künste), nu Universität der Künste Berlin. Daar werd hij vrienden met verschillende oudere Hongaarse kunstenaars en schrijvers, waaronder de schilders Lajos Tihanyi en Bertalan Pór, en de schrijver György Bölöni, die allen later naar Parijs verhuisden en deel uitmaakten van de Hongaarse kring.
In 1924 verhuisde Halász naar Parijs om er te wonen, waar hij de rest van zijn leven bleef. Hij begon de Franse taal zichzelf aan te leren door de werken van Marcel Proust te lezen. Te midden van de groep jonge kunstenaars in het Montparnasse-gebied nam hij een baan als journalist aan. Hij werd al snel vrienden met de Amerikaanse schrijver Henry Miller, en de Franse schrijvers Léon-Paul Fargue en Jacques Prévert. Eind jaren twintig woonde hij in hetzelfde hotel als Tihanyi.
Miller speelde later Brassai’s vriendschapsclaims naar beneden. In 1976 schreef hij over Brassai: "Fred [Perles] en ik hielden ons afzijdig – hij verveelde ons." Miller voegde eraan toe dat de biografie die Brassai over hem had geschreven typisch ‘opvulling’ was, ‘vol feitelijke fouten, vol vermoedens, geruchten, documenten die hij had geroofd en die grotendeels onwaar zijn of een valse indruk geven.’
De baan van Halász en zijn liefde voor de stad, wiens straten hij vaak ‘s nachts doorkruiste, leidden tot fotografie. Hij begon het eerst te gebruiken ter aanvulling van sommige artikelen voor meer geld, maar ontdekte al snel de stad via dit medium, waarvoor hij werd onderwezen door zijn medehongaars André Kertész. Hij schreef later dat hij fotografie gebruikte “om de schoonheid van straten en tuinen in regen en mist vast te leggen, en Parijs ’s nachts vast te leggen.” Onder de naam van zijn geboorteplaats ging Halász door het pseudoniem “Brassaï,” wat “uit Brassó” betekent.
Brassaï legde de essentie van de stad vast in zijn foto’s, gepubliceerd als zijn eerste verzameling in het in 1933 uitgebrachte boek Paris de nuit (Parijs bij Nacht). Zijn boek behaalde veel succes, wat leidde tot de bijnaam "het oog van Parijs" in een essay van Henry Miller. Naast foto’s van de minder charmante kant van Parijs, portretteerde Brassai taferelen uit het leven van de hoge maatschappij van de stad, haar intellectuelen, het ballet en de grote operas. Hij werd bevriend door een Franse familie die hem toegang gaf tot de hogere kringen. Brassai fotografeerde veel van zijn kunstenaarsvrienden, waaronder Salvador Dalí, Pablo Picasso, Henri Matisse, Alberto Giacometti, en verschillende prominente schrijvers van zijn tijd, zoals Jean Genet en Henri Michaux.

Jonge Hongaarse kunstenaars bleven Parijs bereiken door de jaren dertig en de Hongaarse kring schoof de meesten onder hen in. Kertész emigreerde in 1936 naar New York City. Brassai maakte bevriend met veel van de nieuwkomers, waaronder Ervin Marton, een neef van Tihanyi, met wie hij sinds 1920 bevriend was. Marton ontwikkelde in de jaren veertig en vijftig zijn eigen reputatie in straatfotografie. Brassaï bleef de kost verdienen met commercieel werk, en maakte ook foto’s voor het Amerikaanse tijdschrift Harper’s Bazaar.

Hij was een medeoprichter van het Rapho agentschap, opgericht in Parijs door Charles Rado in 1933.

Brassaï’s foto’s brachten hem internationale roem. In 1948 had hij een solotentoonstelling in het Museum of Modern Art (MoMA) in New York, die reisde naar George Eastman House in Rochester, New York; en het Art Institute of Chicago, Illinois. MoMA toonde meer van Brassai’s werken in 1953, 1956 en 1968. Hij werd in 1970 gepresenteerd op het Rencontres d'Arles-festival in Frankrijk (vertoning in het Théâtre Antique, Brassaï door Jean-Marie Drot), in 1972 (vertoning Brassaï si, Vominino door René Burri), en in 1974 (als eregast).

In 1979 werd Brassaï opgenomen in de International Photography Hall of Fame and Museum.