Marco Ercoli - Senza Titolo

Marco Ercoli (1986) Italië
Titel: Zonder titel, 2022, olie op doek
Afmetingen: 60x40x2,5
Handtekening op de achterkant
Excellente conditie

Het werk is tentoongesteld in solo-tentoonstellingen:
2022 – Rome: "Epimeteo", Galleria 28 Piazza di Pietra, verzorgd door Giorgia Basili.
2023 – Gualdo Tadino (PG): "Nei tuoi occhi", Polo Museale - Museo della ceramica, verzorgd door Cesare Biasini Selvaggi.

De werken van Marco Ercoli zijn door het veilinghuis Colasanti gegaan:
https://www.colasantiaste.com/it/artisti/marco-ercoli-1327

De kunstenaar is vermeld in het kunstenaarscatalogus van Arsvalue:
https://www.arsvalue.com/en/lots/1278322/marco-ercoli-roma-1986-albero-della-vita

Instagram-pagina:
https://www.instagram.com/marco__ercoli/


Kritische Analyse: "De Eclips van de Zonnebloem"
Het werk presenteert zich als een krachtige visuele oxymoron. Terwijl de zonnebloem, per definitie, de bloem is die naar het licht zoekt, lijkt hier eerder uit de duisternis te ontstaan of er het slachtoffer van te zijn. De compositie wordt gedomineerd door een verticale, opgaande spanning, waarbij de onderkant van het schilderij wordt verslonden door geslachte vlammen, weergegeven met een nervieuze penseelmoeit die doet denken aan de wortels van een oerbrand.

Kernzaken
Het Nachtelijke Chromatisme: Het palet verlaat de levendige gele tinten van het post-impressionisme om te kiezen voor tonen van een zure groengroene en oker bruin, bijna alsof een omgekeerde fotosynthese wordt gesuggereerd. Het contrast tussen de diepe zwart van de achtergrond en de radioactieve helderheid van de centrale vaas creëert een effect van een "moderne clair-obscur" die de vormen vervormt.

De Morfologie van de Bloem: De zonnebloemen worden niet afgebeeld in hun pracht, maar in een verwrongen senescentie-fase. De bloembladen lijken bijna tentakels of dove ogen die zichzelf oprollen, wat een gevoel van existentIdi-stress en verval suggereert.

De VaSs als Totem: De vaas in het midden is geen simpele container, maar verschijnt als een biomorfe massa, een bol die uit het vuur oprijst. De schakering van smaragdgroen naar sulfiergeel verleent het een bijna minerale of toxische kwaliteit.

Beoordeling in één zin
De kunstenaar toont een opmerkelijk vermogen om symbolen van traditie te manipuleren om een hedendaagse boodschap van onrust over te brengen. We hebben hier geen viering van de natuur, maar een psychologische vervorming ervan. Het is een werk dat niet pretendeert het oog te plezieren, maar het uit te dagen, de kijker te brengen in een entrepot tussen de tuin en de afgrond.

Uitspraak: Een verblindend voorbeeld van neo-symbolisme waarbij schoonheid onlosmakelijk verbonden is met haar eigen vernietiging.


Bio:
Marco Ercoli is geboren in Rome in 1986. Hij behaalde zijn diploma aan de Liceo Artistico “A. Caravillani“. Van 2010 tot 2011 verhuisde hij tussen de Centrale Apennijnen, leidend een leven verwijderd van stedelijke afleidingen, gebaseerd op traagheid: in deze periode wijdde hij zich aan een diepgravende studie van schilderkunst en ontwikkelde hij een scherpe aandacht voor detail, wat hem ertoe bracht een cyclus werken te maken rondom het thema natuur, gezien als een perfecte en harmonische dimensie, “Migrazioni interne“ en “L’albero della vita“ zijn de twee voorbeelden. In 2012 wint hij een beurs uitgeschreven door “Colart“, een belangrijke fabrikant van kunstenaarsmaterialen, wat hem een residentie van drie maanden in Brittannië oplevert, afgesloten met een tentoonstelling bij de Abbatiale Lehon. Tijdens de residentie ontwikkelt hij het project “Revertar (Je Reviendrai)” met als thema de symbiose tussen mens en natuur, afgebeeld via zeven werken als zeven fasen (Le sommeil, Le Reve, Omega Alfa, La conscience, L’Acceptation, L’Abandon, La Symbios). Bij terugkeer in Rome blijft hij onderzoek doen naar de voorstelling van de natuur met een nieuwe reeks werken getiteld “Il Silenzio“. In hetzelfde jaar vertrekt hij naar Cambodja voor een humanitair project met het Bambin Gesù-ziekenhuis, waar hij de kans krijgt om het politieke gevangenenkamp S-21 Tuol Sleng te bezoeken en diep getroffen te raken door de duizenden foto-identiteitskaarten van onschuldige gevangenen; deze ervaring zal zijn menselijke en artistieke pad diepgaand veranderen. Vanaf 2014 begint hij aan het maken van papieren beelden - de serie “Army“ - waarin het materiaal van de sculpturen, verwijzend naar de kleuren van de vrede, in tegenstelling staat tot de functie van de door de kunstenaar gereproduceerde objecten (wapens en meswapens) met de bedoeling een oxymoron te creëren. In 2018 krijgt hij de kans om tentoon te stellen in Basel tijdens de Art Basel-periode en in samenhang met het evenement bezoekt hij de tentoonstelling “Bacon-Giacometti” bij Fondation Beyeler; dit zal een maieutische ervaring zijn, vanwaar hij de behoefte en noodzaak voelt zich tijdelijk terug te trekken en zich uit te sluiten tussen de Umbriësche Apennijnen om zich opnieuw aan schilderkunst te wijden. Deze beslissing zal hem terugbrengen naar de paden van 2010, ver weg van de afleidingen, van het frenétische tempo van het stedelijke dagelijkse leven, onder het motto “Gnothi Seauton, eudaimonia, katà métron.