Sylvain Barberot - Silence

"Punctum" is het begin van een reeks kunstwerken getiteld "épitaphe". Ze zijn een poëtische manier om de dood te omarmen met poëzie door een woord te kiezen dat het verheft. De gravure is gevat in goudfolie van 22 karaat alsof dit herinnert aan de doodsiconografie.

Het Punctum heeft diverse betekenissen:
- Het is het element van een fotografie dat prikt, ons op een onverwachte manier persoonlijk raakt. Het vertelt een verhaal in het intieme en geeft een beeld een levend karakter dat in onze herinneringen verankerd raakt.
- Het roept een emotie of een herinnering op. Het vertelt iets persoonlijks en ontlokt een innerlijke emotie.

Een internationale kunstenaar wiens werk steunt op de dichotomie die bestaat tussen geheugen en vergetelheid. De herinnering is naar mijn mening het onmisbare element dat ons lichaam met de wereld verbindt. Echter, terwijl onze cultuur zich inspant de geschiedenis met beitel te graveren, verdiep ik me erin om mijn eigen geheugen te onderdrukken, te deconstrueren, ja zelfs uit te wissen. Een ambitieuze onderneming, de oefening van het vergeten… Het lichaam is slechts het draagvlak van dit geheugen waaraan het afhankelijk is, ja waarin het behoeftig is. Het bouwt het op, vormt het en verandert het. En al wordt anamnesis uit het Grieks vertaald als het terughalen van herinneringen, jaag ik ernaar om me er beter van te kunnen scheiden.