Repiquet / Bénard - Bhakti : Dévotion à l'Île de la Réunion - 2006

Bhakti: Devotie aan het eiland Réunion

Sylviane en Claude Repiquet evenals Roland Bénard hebben “Renaissance Editions” opgericht speciaal voor de uitgave van dit boek gewijd aan de hindoeïstische devotie op Réunion. Deze 3 fotografen hebben 1.000 van hun foto’s geselecteerd, een tiende van hun fonds, om dit werk te illustreren. De prestatie is aanzienlijk. De 3 jaren van werk die al deze kleurenfoto’s vergen, leiden tot een monografie van 432 pagina’s in groot formaat, met een gewicht van 4 kilo!

Christophe Poussier, zelfstandig journalist op Réunion, verrijkt de beelden met talrijke teksten. In eerste instantie schetst hij een geschiedenis van de Indische aanwezigheid op het eiland. Daarna richt hij zich snel op teksten die veel meer gaan over de voorstelling van het hindoeïsme op Réunion. Hier legt hij uit wat de titel van het boek betekent: “Als het boeddhisme de weg naar wijsheid zal zijn, zal het hindoeïsme die van devotie zijn, de bhakti die zal bloeien en alle doctrines zal domineren.”

Hij herinnert zich de hoogtepunten van devotie: “De ceremoniën ontrafelen de Tamill kalender in een ritme dat aanhoudend is. Ze kunnen in drie categorieën worden ingedeeld. De feesten van Kali, de Kavadi, Mariamman, de loop op het vuur, Govinden of ook Dipavali zijn evenveel grote ontmoetingen die een enorme menigte trekken. Door hun processies vormen zij, samen met de façades van de tempels, het meest zichtbare aspect van het hindoeïsme op Réunion. Maar buiten deze openbare feesten die lang voorbereid worden, blijft de activiteit van tempels en kapellen bestaan. Er vinden meer discrete ceremonies plaats, zonder muzikanten, noch optocht, met een frequentie van maandelijks of wekelijks, zelfs dagelijks in de grote tempels. Daarnaast moet men de jaarlijkse diensten in ogenschouw nemen die door families georganiseerd worden en waarbij een heilige plek thuis onderhouden wordt en familieriten propitiatoir zijn [wat de eigenschap heeft gunstig te laten zijn] zoals de “ceremonie van de zwarte kip” voor de godin Pétiaye en de sambrani voor de overledenen."