Burkina Faso

Volgens Daniela Bognolo (2007, p. 52-53) worden in heel Lobi-land uitsluitend meester-sculpteurs toegestaan om de voorouders-efigies te maken die bekendstaan als thilkotina. Dergelijke exemplaren vormen daarmee charakteristieke vertegenwoordigers van de „archetypische stijl” van elke Lobi-gemeenschap, evenals van het talent van de makers. In dit stuk worden de essentiële kenmerken van de Lobi-statuary op zo’n bijzondere en beheerste manier geïnterpreteerd dat ze de „hand” van een opmerkelijke beeldhouwer aanduiden, wat ook te zien is in het beroemde vrouwelijke figuur uit de voormalige Jacques Kerchache-collectie (vgl. Kerchache, Paudrat, Stephan, 1988, p. 86, nr. 40).

Volgens Bognolo - schrijft over het Kerchache-standbeeld - (2007, p. 130, nr. 4), „voor de Dagara (wiens formele ontwerpbeginselen in deze figuur worden belicht) antropomorfe figuratie nauw verbonden is met privé- en persoonlijke aanbidding. De kenmerkende kenmerken zijn haar voornamelijk geometrische volumes en de meer of minder uitgesproken holte van het gezicht, benadrukt door de kleine verbaasde mond en de spits toelopende kin. Elke beeldhouwer past deze formele kenmerken aan, afhankelijk van de manier waarop hij het menselijke figuur afbeeldt, in overeenstemming met het gebied waar hij werkt.”

In dit stuk zorgen de levendigheid van de houding en de lenige ledematen voor een stevige basis voor de schokwekkende kracht van het gezicht, wiens krachtige gestileerde trekken - een radicaal gevormd, diep hol gezicht dat afloopt naar een kleine, nauwelijks gebeitelde mond en omhooggaat naar grote naar beneden kijkende ogen - lijken volledig toegewijd aan de expressie van interioriteit.

Sommige beeldhouwers hebben een invloed gehad op de zeldzame verzameling Dagara-statuary. Mahire Somé (ca. 1800 – ca. 1880) is een van hen: een meester van de zo genoemde „zeon”-stijl (Bognolo, ibid, p. 58). Hoewel de maker van het beperkte corpus waaruit deze sculptuur en het voorbeeld uit de Jacques Kerchache-collectie voortkomen onbekend blijft, is de diepe patina van het harde hout en het optreden van de offerende patina allebei bewijs dat ze uit dezelfde periode zijn gesneden.

Provenance: Jean Michel Huguenin, Parijs