Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Litografía de Joan Miró (*)
Deze werken reproduceert een van de illustraties die oorspronkelijk door Miró zijn gemaakt ter illustratie van het dichtbundelboek “Parler Seul” (**) (Alleen spreken), geschreven door Tristan Tzara in 1947.
Uitgegeven door Maeght Editeur in het jaar 2004.
Gemaakt op hooggewicht katoenen vellum-papier.
Gesigneerd op de drukplaat.
Stempel van de uitgever en van de erven Miró op de bladzijde-omslag.
Inclusief Certificaat van Authenticiteit (COA).

Specificaties:

- Afmetingen van de ondergrond: 60 x 45 cm
- Afmetingen van de afbeelding: 42 x 33 cm
- Jaar 2004
- Editie: 1000ex.
- Referenties: Cramer 17. Rauch 165
- Staat: Uitstekend (dit werk is nog nooit ingelijst of tentoongesteld en altijd bewaard in een professionele kunstmap, zodat het in perfecte staat verkeert).

Het werk zal zorgvuldig gemanipuleerd en verpakt worden in een plat versterkt kartonnen pakket. De verzending zal aangetekend zijn met volgnummer.

De verzending omvat bovendien volledige verzekering voor de uiteindelijke waarde van het werk met volledige terugbetaling bij verlies of schade, zonder kosten voor de koper.

(*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en aan zijn artistieke studies begon. Hij ging tegen de wens van zijn ouders naar de academie La Llotja, die wilden dat hij op een meer traditionele manier werkte. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en maakte kennis met de fauves en de kubisten.
Zijn emotionele landschappen, die hem zouden vormen als mens en als kunstenaar, zijn in essentie Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een kleine plaats in de Baix Camp, vormt het tegenwicht van de intellectuele onrust die hij in Parijs ervaart, waar hij in de jaren twintig naar toe trok met surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van zijn tijd. Daar maakte hij kennis met Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti en exposeerde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst in verschillende tentoonstellingen over Dadaïsme en Surrealisme.
De prikkel van abstract expressionisme ontdekt hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, tijdens de Tweede Wereldoorlog, zal Joan Miró zijn balling uit Frankrijk verlaten en zich vestigen in Palma de Mallorca, een toevluchtsoord en werkruimte, waar zijn vriend Josep Lluís Sert de studio zal ontwerpen waar hij altijd van had gedroomd. Daar richtte hij zich op het werken met beeldhouwkunst en ceramiek, tot zijn dood in 1983.
De worteling in het landschap van Mont-roig en daarna Mallorca zal bepalend zijn voor zijn oeuvre. De band met het land en de belangstelling voor alledaagse objecten en de omgeving zullen de achtergrond vormen van enkele van zijn technische en formele onderzoeken. Miró vlucht voor academisme, op zoek naar een voortdurend streven naar een wereldwijd en puur werk, niet toebedeeld aan een bepaald stroming. In de vorm en in openbare manifestaties vindt hij via de plastische daad zijn rebelse aard en een grote gevoeligheid voor politieke en sociale gebeurtenissen om hem heen. Dit contrast van krachten zal hem leiden tot het creëren van een unieke, zeer persoonlijke taal die hem plaatst als een van de meest invloedrijke kunstenaars van de 20e eeuw.

(**) “Parler Seul” vertegenwoordigt een bijzonder effectieve samenwerking tussen kunstenaar en auteur. De briljant spontane en amorfe beelden van Miró, direct in de steen getekend met zeer weinig voorbereidende schetsen, dragen de inventieve levendigheid van Tzara’s willekeurige verzen.
De oorspronkelijke editie werd verzorgd door Maeght Editeur en bestaat uit 72 originele lithografieën van Miró, 49 daarvan in kleur, waarvan 18 hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en aan zijn artistieke studies begon. Hij ging tegen de wens van zijn ouders naar de academie La Llotja, die wilden dat hij op een meer traditionele manier werkte. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en maakte kennis met de fauves en de kubisten.
Zijn emotionele landschappen, die hem zullen vormen als persoon en kunstenaar, zijn in essentie Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een kleine gemeente in de Baix Camp, zal het tegenwicht vormen tegen de intellectuele onrust die in Parijs heerst, waar hij in de jaren twintig naartoe verhuisde met surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van zijn tijd. Daar maakte hij kennis met Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti en exposeerde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst in verschillende tentoonstellingen over Dadaïsme en Surrealisme.
De prikkel van abstract expressionisme ontdekte hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, midden in de Tweede Wereldoorlog, zal Joan Miró zijn balling in Frankrijk verlaten en zich in Palma de Mallorca vestigen, een toevluchtsoord en werkruimte, waar zijn vriend Josep Lluís Sert de studio zal ontwerpen waar hij altijd van had gedroomd. Daar richtte hij zich op werken met beelden en keramiek, tot zijn dood in 1983.
De worteling in het landschap van Mont-roig eerst en later dat van Mallorca zal bepalend zijn voor zijn oeuvre. De verbinding met het land en de interesse voor alledaagse objecten en de natuurlijke omgeving zullen de achtergrond vormen van enkele van zijn technische en formele onderzoeken. Miró ontvlucht het academisme, op zoek naar een voortdurend streven naar een werelds en puur werk, niet gebonden aan een specifieke stroming. De inhoud in de vormen en in de publieke manifestaties is het via de plastische daad waar Joan Miró zijn rebelse aard en een grote gevoeligheid voor politieke en sociale gebeurtenissen om hem heen toont. Dit contrast van krachten zal hem leiden tot het creëren van een unieke en buitengewoon persoonlijke taal die hem plaatst als een van de invloedrijkste kunstenaars van de 20e eeuw.

(**) “Parler Seul” vertegenwoordigt een bijzonder effectieve samenwerking tussen kunstenaar en schrijver. De briljant spontane en amorfe beelden van Miró, direct in de steen getekend met zeer weinig voorbereidende schetsen, dragen de inventieve vitaliteit van Tzara’s willekeurige verzen.
De oorspronkelijke editie werd verzorgd door Maeght Editeur en bestaat uit 72 originele lithografieën van Miró, 49 daarvan in kleur, waarvan 18 hors-texte.