Max Neumann (1949) - Senza Titolo

Ik heb zijn Werken jaren geleden leren kennen in een galerie in Brussel, waar ik een schilderij van Schwontkowski zocht waar ik verliefd op was geworden en dat nog steeds bij me is.
Maar Nueumann, die nieuwe ontdekking, bleef in mijn hoofd hangen.
Hun gezichtenloze personages hadden me geraakt, die me aan Bacon deden denken, met die eindeloze eenzaamheid en existentiële zwaarte die niemand anders zo had kunnen uitbeelden als hij.
Toen ben ik begonnen hem te zoeken op de verschillende veilingen van die periode en ik was betoverd door een magnifieke Carta Bruna, geschilderd met zijn typische kleuren die op bepaalde momenten in licht en materie ontploften en die zichzelf alleen vertegenwoordigt.
Atipisch, zoals bijna al mijn Werken die ik in eigendom heb....
Prachtig.