Ennio Finzi (1931) - Scale transcromatiche






Master in Innovatie en Organisatie van Cultuur en Kunst, tien jaar ervaring met Italiaanse kunst.
| € 50 | ||
|---|---|---|
| € 45 | ||
| € 40 | ||
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 129059 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Ennio Finzi’s Scale transcromatiche, pastel op zwart karton, originele editie, 20 cm bij 25 cm, gedateerd 1970 en met handtekening.
Beschrijving van de verkoper
Ennio Finzi Progetto cinetico (transkromaalse schalen) gedateerd 1970 maar gereproduceerd eind jaren negentig
"senza titolo" 1970-1990. Opera gearchiveerd
cm 19,8 x 25
pastels op zwart karton
gesigneerd en gedateerd rechtsonder "Finzi 70"
Zal documentatie worden verzonden die zijn archivering bij het Archivio Finzi bevestigt.
Verzending met koerier en stevige verpakking.
Ennio Finzi (Venetië, 1931), een van de belangrijkste Italiaanse abstractisten, debuteert in 1947 aan de Fondazione Bevilacqua La Masa in Venetië waar hij in 1956 en 1958 twee belangrijke solo-exposities realiseert, geïntroduceerd in het catalogus door Toni Toniato en Umbro Apollonio. In 1957 exposeert hij bij Galleria Schneider in Rome (voorgesteld door Virgilio Guidi) en bij de Numero in Firenze, terwijl in 1958 bij Apollinaire in Milaan (met kritische tekst van Giuseppe Marchiori) hij de laatste onderzoeken presenteert over het thema van de “ritmes licht-golving” die Lucio Fontana interesseren. Ook in de jaren vijftig exposeert hij in groepstentoonstellingen over Spazialismo in Galleria del Cavallino van Carlo Cardazzo. Deelnemen op uitnodiging aan de Quadriennale van 1959 en opnieuw bij de editie van 2000. In 1986 neemt hij bovendien deel aan de Biennale Internazionale d’Arte di Venezia.
Beschouwd als een van de Italiaanse voorgangers op het gebied van kinetisme en geprogrammeerde kunst, ontwikkelt hij zijn onderzoek al sinds de jaren vijftig binnen puur visueel werk. De strikte structurering van zijn schildertaal, die zich gedurende de hele jaren zestig en zeventig ontwikkelt, wordt theoretisch ondersteund door Umbro Apollonio en Carlo Belloli. Vervolgens ontwikkelt hij een onderzoek gebaseerd op kleur, waardoor hij bijdraagt aan de bepaling van een nieuwe lijn van abstractie die van de jaren tachtig tot heden voortduurt. Hij heeft tevens werken op papier uitgevoerd, projecten over gestructureerde visueeliteit en pasteltekeningen met collage op karton sinds de jaren vijftig.
Ennio Finzi Progetto cinetico (transkromaalse schalen) gedateerd 1970 maar gereproduceerd eind jaren negentig
"senza titolo" 1970-1990. Opera gearchiveerd
cm 19,8 x 25
pastels op zwart karton
gesigneerd en gedateerd rechtsonder "Finzi 70"
Zal documentatie worden verzonden die zijn archivering bij het Archivio Finzi bevestigt.
Verzending met koerier en stevige verpakking.
Ennio Finzi (Venetië, 1931), een van de belangrijkste Italiaanse abstractisten, debuteert in 1947 aan de Fondazione Bevilacqua La Masa in Venetië waar hij in 1956 en 1958 twee belangrijke solo-exposities realiseert, geïntroduceerd in het catalogus door Toni Toniato en Umbro Apollonio. In 1957 exposeert hij bij Galleria Schneider in Rome (voorgesteld door Virgilio Guidi) en bij de Numero in Firenze, terwijl in 1958 bij Apollinaire in Milaan (met kritische tekst van Giuseppe Marchiori) hij de laatste onderzoeken presenteert over het thema van de “ritmes licht-golving” die Lucio Fontana interesseren. Ook in de jaren vijftig exposeert hij in groepstentoonstellingen over Spazialismo in Galleria del Cavallino van Carlo Cardazzo. Deelnemen op uitnodiging aan de Quadriennale van 1959 en opnieuw bij de editie van 2000. In 1986 neemt hij bovendien deel aan de Biennale Internazionale d’Arte di Venezia.
Beschouwd als een van de Italiaanse voorgangers op het gebied van kinetisme en geprogrammeerde kunst, ontwikkelt hij zijn onderzoek al sinds de jaren vijftig binnen puur visueel werk. De strikte structurering van zijn schildertaal, die zich gedurende de hele jaren zestig en zeventig ontwikkelt, wordt theoretisch ondersteund door Umbro Apollonio en Carlo Belloli. Vervolgens ontwikkelt hij een onderzoek gebaseerd op kleur, waardoor hij bijdraagt aan de bepaling van een nieuwe lijn van abstractie die van de jaren tachtig tot heden voortduurt. Hij heeft tevens werken op papier uitgevoerd, projecten over gestructureerde visueeliteit en pasteltekeningen met collage op karton sinds de jaren vijftig.
