claudio pulli - claudio pulli - dekselvaas - ceramica - Keramiek

Vaso di Claudio Pulli in ceramica smaltata policroma e con lustri metallici

Altezza: 16 cm


Claudio Pulli leerde de Kunst kennen in de familiële omgeving, omdat hij zoon was van beeldhouwer en decorateur Giovanni (Lecce, 1892 – Selargius, Cagliari, 1976). Zijn vader vormde zich in Lecce, de geboorteplaats van de familie, terwijl hij werkte bij de beeldhouwer Luigi Guacci. Na een opdracht arriveerde Giovanni in 1929 in Sassari en verhuisde met het gezin naar de stad: destijds had hij drie kinderen. In 1929 opende Giovanni Pulli zijn kunstatelier in de stad, aan Corso Vittorio Emanuele 89, en negen jaar lang had hij de opdracht ceramiek te onderwijzen aan het Kunstinstituut van Sassari. Claudio studeerde aan het Kunstinstituut van Sassari en had leraren van wie hij leerde, zoals Stanis Dessy, Filippo Figari en Eugenio Tavolara. De talenten van de jonge Claudio, al goed ontwikkeld door het familiale leerproces dat hij in het vaderslaboratorium kon doormaken, waren door de lessen van zijn leraren op het Kunstinstituut gericht op beeldhouwkunst en schilderkunst. Pulli trok Tavolara aan als hij hem bereikte om zich verder te verbeteren en te kijken naar het Italiaanse landschap. Zo behaalde hij zijn diploma als Meester van Kunst in Sassari en trok Claudio Pulli naar Faenza, een grote kern van de Italiaanse keramiek, waar hij zich vervolgde: zijn grote liefde was aardeware (terracotta), omdat hij werkelijk aanleg had om het te modelleren en te decoreren. In 1955 trouwde hij met Graziella Doro, de liefde van een leven die de geboorte van Giovanni (1956) en Roberto (1961) zag, die Claudio bij zijn werken hebben begeleid en nog steeds de geheimen van deze oude kunst doorgeven.

Pulli leerde van de Faentijnse meesters de verschillende keramische technieken (zoals loodcoating, lood-glans, glazuur, engobe) en deed veel experimenten, nieuwsgierig en ongeduldig om nieuwe effecten van het materiaal te verkrijgen die artistiek konden worden gewaardeerd. Schuw en introvert van aard, was Pulli een man en een artiest die praktisch en direct was, maar teruggetrokken: hij hield enorm van zijn werk, de cultuur van het doen was van hemzelf. In zijn artistieke carrière nam hij aan vele exposities deel, won hij ook belangrijke prijzen en ontving talrijke erkenningen, in Italië en in het buitenland. Onder de tentoonstellingen is men de “Sassari in Bottiglia” te herinneren, geboren uit een idee van de Sassarische decorateur Settimio Sassu (Sassari, 1918 – tweede helft van de XX eeuw) en die bestond uit glazen flessen van diverse vormen waarop de caricaturen van belangrijke figuren uit de cultuur, entertainment en politiek van het Sassari naoorlogse tijdperk werden gevormd: het lichaam van het personage was de glazen inhoud, terwijl de hoofden werden gevormd door Sassu, Pulli en de jonge Gian Carlo Marchisio, toenmalig medewerker.

Belangrijke tentoonstellingen voor Pulli waren de editie 1970 van de Sardijnse Handelsbeurs gehouden in Cagliari en een persoonlijke tentoonstelling die later in Tokio georganiseerd kon worden. Hij kon ook tentoonstellen in Faenza met een eigen expositie in het Museo Civico della Ceramica. Vanaf de vroege jaren zeventig opende hij zijn keramiekatelier in Selargius, nabij Cagliari, waar hij decennialang zijn serien en eenzelschapsstukken produceerde, geïnspireerd op Sardinië en haar archeologische ambacht, maar ook het creëren van verfijnde hedendaagse ontwerpen. Als mens gevoelig, introspectief en liefhebbend van rust, maakte hij ook heilige kunstwerken: in verschillende kerken van de provincie Cagliari zijn zijn staties van de Via Crucis te bewonderen, evenals zijn schilderijen of beelden.