Baptiste Laurent - Volcan rose






Studeerde Kunstgeschiedenis aan Ecole du Louvre en specialiseert zich al meer dan 25 jaar in hedendaagse kunst.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 129461 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Baptiste Laurent, Volcan rose, acrylverf op doek, 130 × 97 cm, 2020, origineel, met de hand gesigneerd, landschap.
Beschrijving van de verkoper
"Volcan Rose", 130x97 cm, 2020 acryl en pigmenten op doek
Gesigneerd aan de achterzijde, verzonden opgerold.
Serie (En)tropicos/
Dagen herhalen zich. Enkele maanden geleden hebben we een atypisch moment meegemaakt. Onze ruimte is klein en de tijd is lang. We waren overspoeld door het gebrek aan tijd, maar nu worden we verrast door het teveel. Een introspectief gebaar, een nieuw horizon, waar we onze verbeelding benaderen. De perplexiteit van verandering, een ongekende kreet vraagt "wat nu?" Baptiste gebruikt dit dystopische panorama om een andere dageraad te creëren, een nieuwe dageraad. De constructie van deze schilderijen komt voort uit een behoefte om het landschap te vernieuwen, uit een verlangen naar vergeten natuur. Om het te herontdekken, om het opnieuw tot leven te brengen.
De prikkel voor deze symbiose is te vinden in het verhaal van de antropoloog en stichter van het structuralisme, Claude Lévi-Strauss: in 1935 vertrok Lévi-Strauss op zoek naar een authentiek, puur Brazilië, begiftigd met een wilde energie en een bijzondere aard.
De auteur van "Tristes Tropiques" had gedeeltelijk aan zijn reisverwachtingen voldaan. Zijn angsten worden gepresenteerd in een fragment tekst met profetische ondertonen: "Over een paar honderd jaar, op dezezelfde plek, zal een andere reiziger, even wanhopig als ik, het verdwijnen betreuren van wat ik had kunnen zien en wat mij ontging". Slachtoffer van een dubbele ziekte, alles wat ik zie doet me pijn, en ik verwijt mezelf onverbiddelijk dat ik niet hard genoeg heb gekeken.
Als reiziger leiden Baptiste's (en)tropische doeken hem naar een plek waar hij zijn vitaliteit kan herontdekken. Mogelijk bestaan deze soorten niet, misschien hebben deze idyllische landschappen nooit bestaan. Maar het raam dat Baptiste opent laat de lucht binnen die we vandaag de dag niet langer kunnen ademhalen. Baptiste biedt ons een utopie; door zijn gebaren stelt hij een paradigmeverschuiving voor, een mogelijke ecologie. Voor de Grieken had het woord entropie twee betekenissen: evolutie en transformatie. Voor natuurkundigen is het een maat voor de wanorde van een systeem. Wanorde identificeren, het transformeren ervan.
Baptiste Laurent (1980, Nantes) is een beeldend kunstenaar die woont en werkt in Madrid en Parijs.
Hij heeft geëxposeerd in verschillende artistieke en culturele instellingen, waaronder het Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galería La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galería FL.
Zijn traditionele medium is schilderkunst, maar hij werkt ook in beeldhouwkunst en ontwikkelt projecten met een sterke literaire, sociale en antropologische component.
In zijn nieuwste publicaties en tentoonstellingen, "Conversaciones y puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" en "Exit", heeft hij herhaaldelijk geëxperimenteerd met samenwerkende creatieve arbeid met andere beeldende kunstenaars en literaire auteurs.
Als anti-academische en eclectische kunstenaar houdt hij ervan schilderstijlen te syncretiseren, oscilleren tussen neo-figuratieve narratie, grafische schilderkunst en expressionistische abstractie.
Oprichter van de gedeelde studio 'Latolier' in Madridse wijk Usera, leidt hij een dynamische gemeenschap van Spaanse en internationale beeldend kunstenaars.
"Volcan Rose", 130x97 cm, 2020 acryl en pigmenten op doek
Gesigneerd aan de achterzijde, verzonden opgerold.
Serie (En)tropicos/
Dagen herhalen zich. Enkele maanden geleden hebben we een atypisch moment meegemaakt. Onze ruimte is klein en de tijd is lang. We waren overspoeld door het gebrek aan tijd, maar nu worden we verrast door het teveel. Een introspectief gebaar, een nieuw horizon, waar we onze verbeelding benaderen. De perplexiteit van verandering, een ongekende kreet vraagt "wat nu?" Baptiste gebruikt dit dystopische panorama om een andere dageraad te creëren, een nieuwe dageraad. De constructie van deze schilderijen komt voort uit een behoefte om het landschap te vernieuwen, uit een verlangen naar vergeten natuur. Om het te herontdekken, om het opnieuw tot leven te brengen.
De prikkel voor deze symbiose is te vinden in het verhaal van de antropoloog en stichter van het structuralisme, Claude Lévi-Strauss: in 1935 vertrok Lévi-Strauss op zoek naar een authentiek, puur Brazilië, begiftigd met een wilde energie en een bijzondere aard.
De auteur van "Tristes Tropiques" had gedeeltelijk aan zijn reisverwachtingen voldaan. Zijn angsten worden gepresenteerd in een fragment tekst met profetische ondertonen: "Over een paar honderd jaar, op dezezelfde plek, zal een andere reiziger, even wanhopig als ik, het verdwijnen betreuren van wat ik had kunnen zien en wat mij ontging". Slachtoffer van een dubbele ziekte, alles wat ik zie doet me pijn, en ik verwijt mezelf onverbiddelijk dat ik niet hard genoeg heb gekeken.
Als reiziger leiden Baptiste's (en)tropische doeken hem naar een plek waar hij zijn vitaliteit kan herontdekken. Mogelijk bestaan deze soorten niet, misschien hebben deze idyllische landschappen nooit bestaan. Maar het raam dat Baptiste opent laat de lucht binnen die we vandaag de dag niet langer kunnen ademhalen. Baptiste biedt ons een utopie; door zijn gebaren stelt hij een paradigmeverschuiving voor, een mogelijke ecologie. Voor de Grieken had het woord entropie twee betekenissen: evolutie en transformatie. Voor natuurkundigen is het een maat voor de wanorde van een systeem. Wanorde identificeren, het transformeren ervan.
Baptiste Laurent (1980, Nantes) is een beeldend kunstenaar die woont en werkt in Madrid en Parijs.
Hij heeft geëxposeerd in verschillende artistieke en culturele instellingen, waaronder het Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galería La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galería FL.
Zijn traditionele medium is schilderkunst, maar hij werkt ook in beeldhouwkunst en ontwikkelt projecten met een sterke literaire, sociale en antropologische component.
In zijn nieuwste publicaties en tentoonstellingen, "Conversaciones y puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" en "Exit", heeft hij herhaaldelijk geëxperimenteerd met samenwerkende creatieve arbeid met andere beeldende kunstenaars en literaire auteurs.
Als anti-academische en eclectische kunstenaar houdt hij ervan schilderstijlen te syncretiseren, oscilleren tussen neo-figuratieve narratie, grafische schilderkunst en expressionistische abstractie.
Oprichter van de gedeelde studio 'Latolier' in Madridse wijk Usera, leidt hij een dynamische gemeenschap van Spaanse en internationale beeldend kunstenaars.
