Miquel Torner de Semir (1938) - Figuras en diálogo

Getekend door de kunstenaar aan de onderkant

Het werk wordt gepresenteerd zoals het is, zonder lijst

Afmetingen van het werk: 61 cm hoog x 50 cm breed

Goede staat van bewarin g

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIE VAN MIQUEL TORNER DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir werd geboren in 1938 in het verleden in kasteel Santa Pau, in de Garrotxa (Gerona), als de laatste nog levende persoon geboren in deze emblematische constructie omgeven door vulkanen (huidig woont hij in San Feliu de Guísols). Dit feit markeert zijn faculteit als schilder. Een man van het oude Catalonië, geleerd, heeft hij altijd aangetrokken gevoeld door de Middeleeuwen, de Romaanse bouwkunst van de Pyreneeën en de primitieve gotiek. De erfenis van de Italiaanse Renaissance, met name schilders uit de Italiaanse Quattrocento zoals Fra Angelico of Rafael, laat zich voelen in veel portretten van vrouwen van Torner de Semir, zoals degene die hier voorgesteld wordt. Juist die mix tussen oud en nieuw ligt aan de basis van de originaliteit van zijn werk. Wat hem het meest lijkt te hebben gevormd is de kennis van romaanse en gotische kunst. Zijn figuren, vaak omgeven door een dikke donkere lijn, roepen de gotische glas-in-loodramen op: helder, mooi op zich en om zichzelf. Leerling van de muurschilder en gravurekunstenaar Ricard Marlet, leert wat voor hem het belangrijkste is: de discipline van het tekenen. Met meester Marlet leert hij ook het modernisme en het Catalan Nieuwe Beweging. Hij studeerde aan de Escola de Bellas Artes in Sant Jordi in Barcelona en aan de Escuela de San Fernando in Madrid, waar hij het Prado-museum bezoekt en zich laat doordringen van Velázquez: hij kiest ervoor de menina’s naar zijn smaak te reproduceren, met zijn eigen stijl, met levendige kleuren zoals roze en fluorescerend paars die geen twijfels laten bestaan over de accentuering, moderniteit en charme van de kunstenaar. Bovendien, bij nadere observatie, kun je bij de kunstenaar de collage-techniek waarnemen, waarin hij een stukje stof, karton of zelfs een muzikale partituur invoegt.

In Parijs begint zijn werk zoals hij het noemt "tussen oud en nieuw". Hij begon met het houden van solotentoonstellingen in Terrassa in 1968, daarna in andere Catalaanse steden en in Parijs (galerijen Espace en Boutique). Zijn werk begon in mediterrane figuratief, dat uiteindelijk uitmondt in abstractie, om terug te keren naar een figuratie van een modern concept. Hij wordt uiteindelijk beschouwd als een van de belangrijkste exponenten van de Mediterrane schilderkunst.

Al deze trends waren hem niet onbekend aangezien hij in Barcelona de gelegenheid had om kennis te maken met de groep Dau al Set. In de school van Dau al Set ontmoet hij zo gerenommeerde kunstenaars als Tharrats, Muxart of Tapies. Zijn schilderkunst kenmerkt zich door het gebruik van levendige en rijke kleuren. Zijn werk kan in één woord worden gedefinieerd: LEVEN. Zo kenmerkt het majestueuze werk van deze catalaanse schilder zich door een rijke en stevige kleurenpalet, dat, in combinatie met de diverse materialen die hij als ondergrond gebruikt, resulteert in een expressionistische schilderkunst van hoge cromatische kwaliteit en uitgesproken persoonlijkheid, waardoor de kunstenaar als meester wordt gezien.

Het klassieke en het nieuwe smelten samen onder de penseel van Miquel Torner de Semir. De tijd verdampt, vervaagt. De scheidslijn tussen verleden en heden wordt uitgewist door zijn schilderijen, door zijn manier van tekenen op het doek. Miquel behaalt wat maar weinig eerder hebben bereikt: het verleden spreken met de stem van het heden. Zijn stem: zijn schilderijen. Zijn methode: de passie. Zijn prestatie: heel zijn oeuvre.

De schilder uit Girona wordt beïnvloed door de oudheid, Giotto, de Italiaanse Renaissance en door de informele zoektocht van de abstracte schilders. Dit alles is het uitgangspunt van zijn schilderkunst; hij maakt zich net zo zorgen over vakmanschap als over het concept, hij heeft geprobeerd een bruggenbouwer te zijn tussen verleden en heden, maar ook open te staan voor alles nieuws, voor voortdurende zoektocht. Een interessant contrast in het werk van Miquel is de manier waarop hij personen, plaatsen en situaties uit oude tijden presenteert, vastgelegd met moderne schildertechnieken. Deze beroemde Catalaanse schilder is in staat gebleken om de regels van de tijd te doorbreken. Zo direct is Miquel Torner de Semir in het definiëren van lijnen en vormen, dat het op het eerste gezicht ongelooflijk lijkt dat het een doek van twee dimensies betreft, alsof het schilderij een som is van texturen uit een driedimensionale wereld.

Enkele van zijn werken hebben een opvallend faubistische accent, met een intense en expressieve cromatische palet, contrasterend met de sereniteit en de lege blik van gezichten die de toeschouwer uitnodigen zich onder te dompelen in de omgeving van het kunstwerk en van de denker achter het kunstwerk. Desalniettemin heeft Torner de Semir een eigen stijl gebaseerd op de eenvoud van uitvoering binnen een zeer goed gestructureerde compositie. De vrouwelijke figuren hebben de kalmerende vormen van religieuze kunst en drukken de rust van de geest uit. De figuur dient Semir om orde en het ritme van menselijke handelingen te vragen.

Volgens Joan Lluís Montañé, Barcelonese, lid van de International Association of Art Critics, de prestigieuze Catalaanse schilder Torner de Semir, in zijn uitgebreide schilderkunst, "erft zich toe op compositie en kleur, genererend bijzonder uitgewerkte creaties, waar de stempel van vastbeslotenheid en een contrastrijke palet zichtbaar is. Hij toont figuren, landschappen en composities die een duidelijk oefening van schilderkundig academisme betekenen waarin hij zich niet verzet tegen een zekere formele en technische innovatie, allemaal binnen een onmiskenbaar plastisch persoonlijk stempel".

De kunstcriticus, Josep M. Cadena zegt over Semir: "De schilder markeert met sterke en precieze lijnen de silhouetten van de belangrijkste elementen van elke compositie en gebruikt basale en pure kleuren om gevoelens uit te drukken. Wanneer mogelijk maakt hij het schilderij als schilderij-in-het-schilderij, en probeert zelfs interpretaties en abstracte tekens op de achtergronden te plaatsen. Zo behaalt hij een positieve relatie tussen de verschillende vormen van artistieke expressie die hem motiveren en zijn plastische taal is veel rijker en aantrekkelijker. Hij heeft een eigen stijl die gebaseerd is op de eenvoud van uitvoering binnen een zeer goed gestructureerde compositie. Zijn vrouwelijke figuren hebben kalme vormen uit religieuze kunst en drukken de kalmte uit die de verwezenlijking van de geest moet gehoorzamen. De figuur dient om orde en ritme te vragen in menselijke handelingen, zijn schilderkunst is ethisch. Het communiceert gemakkelijk positieve sensaties bij degenen die zijn werk kennen".

Voor J. Llop S.: "Het teken, de fundamentele, sterke, precieze, incisieve penseelstreek, stelt de vorm vast, begrenst ruimtes in de doordachte composities die Torner de Semir ons presenteert. En dan komt het zien op een andere manier, het imaginatieve, komen de dromen die aansluiten bij de realiteit die beschreven wordt en bekleed wordt met een cromatische rij die basiskleuren, zachte tinten combineert. Het is een persoonlijke stijl die de andere realiteit van het landschap en de figuur ontdekt. Interessant en aantrekkelijk werk, dat de toeschouwer vasthoudt en hem meeneemt op een pad van verbeelding."

In overeenstemming met zijn visie op primaliteit heeft hij zich niet teveel zorgen gemaakt over zijn maatschappelijke projectie richting zijn leraren, deze waren soms niet genoemd en hoewel zijn werken in veel landen te zien zijn, heeft hij geëxposeerd in Europa, Amerika en Japan; het is moeilijk een volledige compilatie van zijn curriculum te maken. Momenteel exposeert hij permanent in La Galería Arcadia in Madrid.

In 2003 werd hij door het Museo de la Real Casa de la Moneda gekozen zodat een van zijn werken op een postzegel werd uitgegeven en deelnam aan de tentoonstelling ter gelegenheid van de XXVste verjaardag van de Spaanse Grondwet. Ondertussen heeft het Museo de la Real Casa de la Moneda in Madrid een tentoonstelling van zijn werken georganiseerd.

De werken van Torner zijn tentoongespreid in een groot aantal Europese en Spaanse steden zoals: Parijs, Brussel, Frankfurt, Heidelberg, Straatsburg, Saint Paul de Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Valencia, Sevilla, Pontevedra, Oviedo, enz. Laten we hieronder enkele van zijn belangrijkste tentoonstellingen zien:

Belangrijke tentoonstellingen
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.
Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.
Sociéte des Artistes Independants. Paris.
Grand Palais. Paris.
Dan Art, Béiziers-Francia.
Galerie Espace. Paris -Beaubourg.
Lyons Club. Chartres Doyen - Frankrijk.
Gevraagd als eregast bij de expositie van Cercle Espanyol. Dreux - Frankrijk.
Salon d´Automne. Clermont Ferrant - Frankrijk.
Grand Prix la Femme et l´Imabonaire Jeanne Gatineau. Paris.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai cultural Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Paris.Frankrijk.
La Galerie de l´Hotel Meridien. Paris.
L´Atelier. Platja d´Aro.Girona.
Ausstellungsraume der Mineralquelle Eptigen.Suiza.
Galería Arcadia- Madrid.
Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.
Galería 4 Cantons. Olot.Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot.Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.Francia.
Galería Campo u Campo. Bélgica.
Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.
Haus Arnold. Frankfurt am Main.Allemagne.
Haus Berlinghoff. Heidelberg.Allemagne.
Naumilenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madrid.
Galeries d´Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francia.
Expositie ter herdenking van het 25-jarig bestaan van de Spaanse Grondwet. Madrid.
Sala Constanti Art, Reus. Collectieve kerstexpositie, 2009-Tarragona.