Dolk - Japan

Japanse Tantō Horii Hideaki
Gefabriceerd uit het Gun Steel van Admiraal Tōgō’s vlaggenschip Mikasa
NBTHK Hozon Tōken
Shōwa 5 (augustus 1930)

Dit historisch significante tantō werd in augustus 1930 (Shōwa 5) gesmeed door de gerespecteerde zwaardsmid Horii Hideaki (堀井秀明) met staal afkomstig van het legendarische slagschip Mikasa, vlaggenschip van Admiraal Tōgō Heihachirō tijdens de Russo-Japanse oorlog. Het lemmet vertegenwoordigt een opmerkelijke kruising tussen traditioneel Japans smeden en moderne zeemachtgeschiedenis, waarbij klassieke vakmanschap wordt gecombineerd met een van de meest iconische symbolen van Japan’s opkomst als moderne maritieme macht.

Het slagschip Mikasa, gebouwd in Groot-Britannië door scheepsbouwer Vickers, werd het meest gevierde oorlogsschip van de IJN. Als vlaggenschip van Admiraal Tōgō tijdens de Slag bij Tsushima in 1905 speelde Mikasa een beslissende rol in de Japanse zegevier over de Russische vloot, een gebeurtenis die het evenwicht van de vuurmacht in het vroege tweeëntwintigste eeuw veranderde en Japan's reputatie als formidabele moderne natie bevestigde.

Na schade opgelopen tijdens de Slag in de Gele Zee in 1904, werden delen van Mikasa’s kanonstaal bewaard. In de late jaren twintig startte de prestigieuze Navy Officers’ Association Suikōsha een herdenkingproject waarin dit historische materiaal werd verwerkt in traditioneel gesmede Japanse sletjes (nanā?)—het doel was symbolische zwaarden te creëren die de erfenis van Admiraal Tōgō en de maritieme overwinningen die de moderne Japanse geschiedenis vormden, bewaarden.

Het smeden van deze lemmetten werd toevertrouwd aan Horii Hideaki, een meester-zwaardsmid uit de Horii-stam. Geboren als Horii Kanekichi tekende hij aanvankelijk Kaneaki op zijn werk voordat hij in 1913 van de Japanese Sword Preservation Society de art-naam Hideaki kreeg. De naam zelf is afgeleid van Suishinshi Masahide, de grote revivalist-zwaardsmid wiens leerstellingen de moderne Japanse zwaardkunst diepgaand hebben beïnvloed.

Hideaki studeerde onder Horii Taneyoshi en Horii Taketane, en werd later Taneyoshi’s geadopteerde zoon en opvolger, uiteindelijk de derde hoofd van de Horii-zwaard-smidslijn. Hij behoort tot de generatie revivalistische smeden die orthodoxe smederijtechnieken bewaarden tijdens de overgang van de Meiji-periode naar de vroege Shōwa-tijd. Zijn werk is bekend om trouw te blijven aan traditionele smietmethoden terwijl het de gedisciplineerde esthetiek van klassieke Japanse bladen behoudt.

Tijdens het Mikasa-herdenkingsproject werkte Hideaki in de Muroran-smidwerkplaats op Hokkaidō, waar hij zorgvuldig een symbolisch deel van Mikasa’s kanonstaal in elk lemmet verwerkte terwijl hij de structuur en smidprincipen van traditionele Japanse zwaardkunst handhaafde. Het resultaat was een reeks lemmetten die historisch maritiem materiaal combineerden met authentiek nihontō vakmanschap.

De Mikasa-tantō werden in strikt beperkte aantallen geproduceerd en via Suikōsha uitgedeeld aan hoge legerofficieren. Hedendaagse maritieme traditie noteert dat Admiraal Yamamoto Isoroku, later commandant van de IJN tijdens de Tweede Wereldoorlog, persoonlijk Mikasa-tantō aan onderscheiden officieren overhandigde. Deze bladen dienden dus niet alleen als wapens maar als symbolen van maritieme ere, herinnering en institutioneel erfgoed.

Twee hoofdvarianten van de Mikasa-tantō werden geproduceerd. Type A-voorbeelden bevatten een ingekerfde inscriptie die rechtstreeks naar Mikasa verwijst, terwijl Type B-voorbeelden dit detail weglaten. Het huidige lemmet is een Type A-voorbeeld, met de kenmerkende inscriptie die het identificeert met het herdenking-project.

Het lemmet verkeert nog steeds in uitstekende staat en wordt vergezeld door NBTHK Hozon Tōken-certificering, die bevestigt dat het een traditioneel gesmeed Japans zwaard is, erkend om zowel vakmanschap als historische betekenis.

Het tantō is ondergebracht in shirasaya en vergezeld van de originele Suikōsha-presentatiekist, bewaard zoals oorspronkelijk uitgegeven. De inscriptie op de doos komt correct overeen met de handtekening van het lemmet en gedocumenteerde Mikasa-herdenkingsvoorbeelden, wat de authenticiteit en integriteit van de gehele set verder ondersteunt.

De historische betekenis van het slagschip Mikasa kan niet overdreven worden. Vandaag de dag bewaard als museumschip in Yokosuka, blijft Mikasa het enige nog overgebleven pre-dreadnought slagschip ter wereld en het belangrijkste nog overgebleven oorlogsschip van de IJN. Als vlaggenschip van Admiraal Tōgō werd het een krachtig nationaal symbool van zeemacht en technologische vooruitgang.

Bladen die gesmeed zijn met Mikasa-kanonstaal bezetten derhalve een unieke plek in de geschiedenis van de Japanse zwaardkunst. Ze bevinden zich op het snijvlak van drie tradities: traditionele Japanse zwaardkunst, het geheugen aan Japan’s vroege twintigste-eeuwse zegevieringen op zee, en de culturele revival van het zwaard tijdens de vroege Shōwa-periode.

Lemmetlengte 23.0 cm
Sori 0 cm
Motohaba 2.15 cm
Kasane 5.2 mm

Periode Shōwa-tijdperk, augustus 1930
Prefectuur Hokkaidō

Certificering NBTHK Hozon Tōken
Mei-inschrijving
Mikasa hōkō Hideaki saku
"Gemaakt door Hideaki met kanonstaal van het slagschip Mikasa"

Mikasa-tantō gesmeed door Horii Hideaki zijn zeer gewild bij verzamelaars die geïnteresseerd zijn in zowel moderne Japanse zwaarden als Imperial Japanese Navy-geschiedenis. Voorbeelden die NBTHK-certificering behouden samen met hun originele Suikōsha-presentatiekist zijn tegenwoordig bijzonder schaarser.

Dit tantō vertegenwoordigt een uitzonderlijk en historisch rijk artefact van de Japanse zwaardherleving in het vroege twintigste-eeuwse tijdperk en maritiem erfgoed, geschikt voor een gevorderde privécollectie of institutionele tentoonstelling gewijd aan de erfenis van het Japanse zwaard en de geschiedenis van de Imperial Japanese Navy.