Gianfranco Zenerato - SYMPHONY 0631 - ATOMIC VISION

IDEALE VOOR INVESTERING
Meer dan 180 verzamelaars hebben werken van Gianfranco Zenerato op Catawiki gekocht.
TÊR DE TOP 5 SNELST GROEIENDE ARTIESTEN OP CATAWIKI

VOEG DIT EXCLUSIEVE SCHILDERIJ TOE AAN UW VERZAMELING!!!

201 Objecten verkocht - 100% Positief - 76 recensies

www.zenerato.com

Gianfranco Zenerato (Professioneel Kunstenaar - Italië)

• Actief sinds 1990, met meer dan 600 deelnames aan nationale en internationale kunstevenementen.
• Herkend om de hoge kwaliteit van de werken, met meer dan 500 prijzen.
• Tegenwoordig in openbare en privécollecties in Italië, Europa, Amerika en Azië.
• Heeft tentoongesteld naast meesters als Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò, enz.
• Beoordeeld door vooraanstaande Italiaanse critici.

SYMPHONY 0631 - ATOMIC VISION
In dit werk vertegenwoordigt de figuur van de vioolster de harmonie en menselijke gevoeligheid, duidelijk in tegenstelling tot de koude en onrustige aanwezigheid van de kerncentrale op de achtergrond. Het is de symbolische confrontatie tussen muziek - uitdrukking van de ziel - en de impersonale macht van de technologie.
Deze spanning maakt het schilderij intens en behoorlijk eigentijds: een beeld dat niet alleen bekeken wordt, maar uitnodigt tot reflectie op de relatie tussen mensheid, vooruitgang en kwetsbaarheid.
Een werk met sterke conceptuele en emotionele impact, dat zich kan onderscheiden en de aandacht trekt van elke verzamelaar die geïnteresseerd is in hedendaagse kunst.

Internationaal Archiefcertificaat - Certificaat van authenticiteit ondertekend door de kunstenaar - Dossier met het professionele traject van de kunstenaar
Uniek handgeschilderd werk - totale afmetingen inclusief lijst 48x38x3 cm - acryl en metalliserende pigmenten op doek - 2026
Klaar om opgehangen te worden - Prachtige barok houten lijst van hoge kwaliteit, ambachtelijk voorbereid

BELANGRIJKE OPMERKING VOOR BIEDERS BUITEN DE EU
Verzending naar landen buiten de EU is mogelijk, maar wegens complexe bureaucratische procedures (ministeriële vergunningen, douaneformaliteiten, etc.) zijn er extra kosten van toepassing, reeds inbegrepen in de in de advertentie vermelde verzendkosten.
Om dezelfde reden kunnen de leveringsdagen langer zijn dan normaal.
Dank voor uw begrip.

GIANFRANCO ZENERATO (Professioneel Kunstenaar - Italy)
Actief sinds 1990, hij heeft een artistieke route gevolgd die hem heeft gebracht tot meer dan 600 kunstevenementen en nationale en internationale erkenningen voor de kwaliteit van zijn werken. Met meer dan 500 prijzen op zijn naam verrijken zijn creaties openbare en privécollecties van aanzienlijke omvang in Italië, Europa, Amerika en Azië. Hij heeft tentoongesteld naast meesters als Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò, enz...

Momenteel werkt hij samen met de bekende kunstcriticus, Prof. Giammarco Puntelli.

Enkele kritieken van bekende experts uit het vak:

Gianfranco Zenerato behoort tot die stroming kunstenaars uit de jaren zeventig, strenge boodschappers ten opzichte van de westerse maatschappij. Terwijl de Milanese Antonio Recalcati en de Romein Franco Mulas sociale woede uitdrukten, is Zenerato een drager van een aangrijpende waarschuwing, waarbij de ondergang van de mens ook de voorloper van een seculiere verlossing kan betekenen. Het is een visie vol symbolische betekenissen, van een schilder uit de moderne school, die met talent zoekt naar een balans tussen onderzoek en experiment.
(Paolo Levi)

Je merkt dat je vanuit dit emblematische beeld een soort uitnodiging tot meditatie krijgt over de schoonheid van stillevens, bloemen en een jonge vrouw. De klassiekiteit van deze stille beelden onderbreekt de gespannen sfeer van een grijze wereld, de hedendaagse, die ons van onze droom afhaalt. (Paolo Levi)

In dit inquietante maar expliciete visuele bericht getuigt de dialoog tussen cromatische soberheid en harmonie van vormen van expressive spanning en de meesterschap van een vakkundige kunstenaar. Interessante en ongebruikelijke mengeling van bloemen, vruchten en moderne technologische voorwerpen. (Stefania Bison)

Gianfranco Zenerato ontwikkelt tekendienstverhalen die, stap voor stap, de oneindige mogelijkheden van een vruchtbaar verbeeldingsuniversum onthullen, georganiseerd volgens geordende reeksen van zijn eigen mentale bewerkingen. Zijn fantasierijke constructies zouden de kritische beoordeling kunnen verwarren door hem een surrealist te noemen. Dat is niet juist, want hij presenteert geen absurde en onrealistische verbeelding, maar juist een realiteit die ons bekend is, met een communicatief en sterk symbolisch doel. (Sandro Serradifalco)

Dit schilderij van Gianfranco Zenerato is technisch goed opgebouwd, fijn en rijk gearticuleerd, en stelt de realiteit voor gebouwd door de geest van een visionair. Zijn werken hebben een sterke scenografische component en het blijft onduidelijk welke betekenis de maker eraan heeft toegekend. Hij speelt met symbolen en verwijzingen en vermaakt zich met het vervagen van interpretatieve coördinaten van wat mogelijk een verweving van een verhaal is, verkleed als onwerkelijkheid. (Salvatore Russo)

Met Gianfranco Zenerato hebben we een uitstekend idee, getransformeerd met grote vaardigheid in wat een beeld van verwachting is, waar moderniteit ontmoet met een tijd die er niet meer is om ons gevoelens opnieuw te laten ontmoeten... (Giammarco Puntelli)

De kunstenaar richt zich op de overlap en kruising van genres, op een allusieve en metaforische zoektocht die krachtig is in onderwerpen en kleuren. Met een verhelderend inzicht verenigt hij verleden (stilleven), heden (de vrouwelijke afbeelding) en toekomst (symboliek, cryptische schrijven) zodat het werk een artistiek maar ook literair en metanarratief paradigma wordt. Het drukt de schilder uit om een nieuw visueel universum te vinden, de grenzen van de traditionele iconografie te verkennen om aan te tonen hoe schilderkunst vandaag de dag — ondanks al het lawaai — nog steeds een originele discipline is. De creativiteit van de kunstenaar bevestigt, ook door de sprankelende kleurtonen, dat de benadering van het genre nog steeds burgersrecht heeft in de schilderkunst van de 21e eeuw.

De schilderkunst van Gianfranco Zenerato voert ons naar een visie op de werkelijkheid die zich op drie niveaus ontvouwt. Het is een reis door de tijd die we met de kunstenaar aangaan, die via verschillende experimenten erin geslaagd is zijn visie in een heden te plaatsen dat naar het verleden kijkt als een ideaal maar verloren wereld, en naar een toekomst vol kunstmatige en kunstmatige besmettingen. Dit is een waarschuwing en een vermaning die uit de elementen op het doek spreekt die zijn global beeld omlijnen. De 'trommel' die als vast element te zien is, zegt ons: let op, de tijd loopt af, en de sterke verwijzingen naar natuurlijke elementen, op de voorgrond geplaatst en besmet door objecten uit de technologische wereld (de muis, de cd of het wekker) benadrukken hoe belangrijk het is de band met het verleden, met een wereld waarin de natuur overheersend was, niet te verbreken.

Het vrouwelijke element, geplaatst op het temporele plan van het heden, vertegenwoordigt het archetype van moeder-Aarde, geplaatst tussen verleden en toekomst.
Gianfranco reist als een Odyssee door deze temporele dimensie, op zoek naar krachten die ons steunen en vormen, ons veranderen of ons lot beheersen. Door de toekomst heen begint de mens-kunstenaar aan de reis met kracht en vastberadenheid, maar realiseert zich dan zijn eigen kwetsbaarheid tegenover de complexiteit van een door hem gecreëerde wereld, die hem ontglipt en voelt de nood om terug te keren naar waar hij vandaan kwam. Zo keert de cycliciteit terug waarin de reis deze eeuwige roep naar leven en dood is. We zullen terug moeten naar het startpunt om onszelf terug te vinden en de vrouwelijke figuur wordt zo het symbool van de persoon die ons laat herrijzen.
De woorden 'vertrekken' en 'baren' bevatten beide het concept van scheiding en afstand, en in elke reis die Gianfranco Zenerato maakt zit dit temporale cirkellende refrein, dit vertrekken en dan terugkeren. Als men naar de toekomst kijkt blijft niets anders dan terug te kijken naar het verleden om onze wortels niet te verliezen, ons niet te laten ontmenselijken door de technologische en post-technologische wereld.
Elke reis brengt rationaliteit en emoties op gelijke hoogte, roept twijfels en angsten op, de tijden van alledag vervormen en krijgen verschillende betekenissen.
Naar de toekomst gaan wordt een uitdaging, waargenomen door de vrouwelijke blik, maar ook gevaar omdat het bijna een identiteitsverlies is. Vertrekken betekent afstand nemen van het 'oude zelf', vol hábitos, rollen en zekerheden. Vertrekken is echter vrijheid en ook al is die beperkt omdat men de ongewisse tegemoet gaat, het helpt het verleden te ordenen. De beweging van het perspectief wordt centrifugaal en centripetaal, de stroom van expansie is de richting waarin men gaat, terwijl het middelpunt van de contractie de richting is waaruit men komt. In Zenerato’s werken voel je deze afkomst uit een plek en de richting naar een andere plek. In het centrum staat de vrouwelijke figuur als referentiepunt: het bewustzijn van de kunstenaar, het hart van het gaan, met zijn ritmes, geluiden, tijden, moeilijkheden, ontdekkingen en emoties.
Het temporele plan van de toekomst dat aankomst vertegenwoordigt is in sommige werken ontmenselijkt, en de vrouwelijke figuur lijkt bijna te vergruizen omdat de kunstenaar zichzelf niet herkent in die positie: het is alsof het verlies van identiteit een troosteloze aanvaarding is van het verlies van verbondenheid met het verleden, en zelfs de elementen van stillevens worden in sommige gevallen bijna afwezig en overschaduwd door die van technologische aard.
Het wordt dus essentieel om jezelf te beschermen tegen die toekomst, die dreigend en bijna oncontroleerbaar voortstuift, en jezelf te verschuilen in iets bekend en oud waar ook 'illusies echt zijn'.
Met Gianfranco Zenerato hebben we echt de mogelijkheid om te reizen door dromen, tekens en symbolen, waarin ieder van ons zichzelf in een spiegel zal zien. Vertrekken met hem betekent tijdelijk die spiegels verduisteren terwijl we op zoek gaan naar een andere afbeelding van onszelf. Misschien vinden we onze essentie, we zullen ons realiseren hoe relatief waarden en standpunten zijn, zowel van onszelf als van anderen. We kunnen verdwalen en ons weer vinden, ons bewust worden van een gemeenschappelijke natuur, lot en identiteit. (Gaetana Foletto)

De kunstenaar, startend vanuit klassiek behoudsisme, met een taal van pre-abstractie figuur, op de achtergrond van zijn innerlijke historiserende kosmos, beweegt de schuifregelaar van zijn ontwikkelingsbewustzijn tot aan de uiterste noodgevallen van het heden, onderwerpt zijn leerzame techniek aan de energie van droom, teken, symbool en vooral de rijkdom van kleur, rijk aan helderheid en toonstemming, om ook het hedendaagse technologische te benaderen. Zijn moderniteit is oprecht psychologisch en uitdrukking van zijn expressieve lading van variabelen uit de postmodernistische citatiefvijn van eind twintigste eeuw tot nu... met caravaggeske perspectieve overlappingen ... en moderne psychologie van post-Renaissance oorsprong (Rembrandt ...). Zenerato heeft creatieve potenties van brede historische betekenis, die hij poëtisch weet te combineren, orchestrerend, terwijl hij de lier van de ziel laat trillen op de as van de geschiedenis van de kunst in universele waarden, en in de cadans van zijn oneindige imaginaire evolutie, door middel van de hyperrealisme van zijn visionaire droom, een geopend raam toevoegt aan het verstand en in dialoog treedt met het heden. (Prof. Alfredo Pasolino)

Zeer interessante zijn onderzoek: de voorstelling bereikt scenografische effecten in een ruimte waar een symbolische frequentie resoneert, toegewijd aan droom, mythe, of dagelijkse realiteit, alles harmonieus door een prachtige cromatische spel.

De kunstenaar van strengheid en moderniteit
Redactie door Francesco Cairone

De meest originele auteurs zijn niet origineel omdat zij nieuws promoten, maar omdat zij laten zien wat zij te vertellen hebben op zo’n manier dat het lijkt alsof het nog nooit gezegd is.
(Goethe)

Het is nodig te vertrekken vanaf de prikkelende zin van Goethe om de rijke en innovatieve schilderkunst van kunstenaar Gianfranco Zenerato te bespreken, en dit omdat deze simpele zin een grote waarheid weerspiegelt: in de schilderkunst is er al bijna alles gedaan en de kunstenaar die een eigen individualiteit wil veroveren, zonder beïnvloed te raken door stromingen en meesters uit het verleden, moet enorme obstakels overwinnen, want zoals Giorgio Morandi al zei “Er is niets of bijna niets nieuws in de wereld”, en daarom zou originaliteit betekenen dat men schildert rekening houdend met sociale, technologische en wetenschappelijke evoluties.

Men zegt dat kunst voor iedereen is maar niet voor iedereen; iedereen heeft dus recht om geraakt te worden bij een meesterwerk, maar schilderen en creëren is een gave die God enkel aan weinigen heeft geschonken die in staat zijn om te zien wat anderen vaak niet waarnemen, en in staat zijn de emoties die voortkomen uit kleine dingen, van een gebaar, een aai of een blik, om te zetten in tinten die de grauwheid van de omringende wereld kleuren.
Onder deze gelukkigen moet zeker meester Zenerato genoemd worden, een getalenteerde kunstenaar als weinig anderen, die minutie, strengheid en fantasie tot een schilderstijl maakt die, hoewel hij herinnert aan grote meesters, aantoont dat de kunstenaar de lessen van de mooie schilderkunst heeft opgenomen en de grote meesters te slim af is door een onberispelijke techniek, een uniciteit en een zichtbare individualiteit presenteert in dat vleugje elegante moderniteit dat in elke enkele creatie aanwezig is en hem een witte mus maakt in het nationale artistieke landschap.
Kaders vol bloemen en rijpe en weelderige vruchten, rustend op hoge marmeren muren die door de jaren zijn geruïneerd en vaak beschilderd met liefdes afbeeldingen van twee jonge geliefden, verweven met voorwerpen van de moderne dagelijkse realiteit, zoals een cd-rom, een muis, een spatel, die fungeren als schakel tussen verleden, heden en toekomst; het landschap eromheen, bijna altijd vastgelegd bij schemering wanneer het groene licht de zon groet en de maan verwelkomt, benadrukt nog sterker wat Zenerato op marmeren doeken op de voorgrond uitdrukt, waar een steeds levendere kleur past die varieert van rood, geel, groen, en alle warme tonen van de regenboog.
En de regenboog lijkt over de carrière van deze jonge en veelbelovende kunstenaar te zweven, een proza van kunst omdat hij een stijl schept die eerst poëtisch en vervolgens schilderachtig is, waarmee hij laat zien wat hij voelt door de lelijkheden en negativiteiten die onze wereld met zich meebrengt te filteren.

Wie hebben over hem geschreven of zijn werken beoordeeld:
Paolo Levi, Paolo Rizzi, Giammarco Puntelli, Giorgio Grasso, Sergio Capellini, Pietro Gasperini, Francois Buisson, Ruggero Boschi, Michele Nocera, Carlo Alberto Gobbetti, Antonella Gotti, Gianni Ingolia, Dino Pasquali, Umberto Zaccaria, Umberto Tessari, Ottorino Stefani, Giulio Gasparotti, Carlo Federico Teodoro, Carlo Rigoni, Giorgio Trevisan, Vera Meneguzzo, Claudio Radaelli, Grillo Biagio, Luca Dall'olio, Franco Brescianini, Giovanni B. Bianchini, Mara Frignani, Aldo Tavella, Angelo Marchiori, Walter Coccetta, Paolo Baratella, Luciano Chinese, Luigi Consonni, Giuseppe Possa, Silvano Valentini, Siro Perin, Alfredo Pasolino, enz...

Heeft samengewerkt met de volgende galeries:
Galleria Cd Studio d'Arte
Galleria New Dimensione Arte
Galleria Emmediarte
Galleria La Spadarina
Galleria l'Artista
Galleria Arttime
Galleria Orler