Baptiste Laurent - Smoking Flowers





| € 30 | ||
|---|---|---|
| € 25 |
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 130049 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Baptiste Laurent’s originele Pop Art-work Smoking Flowers uit 2021, 109 by 86 cm, acryl en Posca op papier, met handtekening op de rug, uit Spanje en rechtstreeks van de kunstenaar verkocht.
Beschrijving van de verkoper
"Smoking Flowers", 109x86cm, XL,
2021 acryl en posca op papier
Ondertekend aan de achterzijde, verzonden opgerold.
Serie (En)tropicos/
Dagen herhalen zichzelf. Een paar maanden geleden leefden we
door een atypisch moment. Onze ruimte is klein en
de tijd is lang. We werden overweldigd door het gebrek aan tijd,
maar nu worden we verrast door het overschot. Een
introspectionele gebaar, een nieuw horizon, waar we
onze verbeelding benaderen. De verwondering van verandering, een
on precedente kreet vraagt "wat nu?"
Baptiste gebruikt dit dystopische panorama om
een andere dageraad te creëren, een nieuw ochtendgloren. De opbouw van deze
schilderijen groeit uit een behoefte om het landschap te vernieuwen,
uit een verlangen naar vergeten natuur. Om het opnieuw te ontdekken, om
het nieuw leven in te blazen.
De prikkel voor deze symbiose is te vinden in het
dagboek van de antropoloog en grondlegger van
structureel denken, Claude Lévi-Strauss: in 1935 ging Lévi-Strauss
op zoektocht naar een authentiek, puur Brazilië, bevolkt
met een wilde energie en een bijzondere natuur.
De auteur van "Tristes Tropiques" had gedeeltelijk aan zijn verwachtingen van de reis voldaan. Zijn angst wordt
gepresenteerd in een fragment tekst met profetische
ondertonen: "Over enkele honderden jaren, op dezelfde plek,
zal een andere reiziger, net zo wanhopig als ik, het verdwijnen betreuren
van wat ik had kunnen zien en wat mij ontsnapte". Slachtoffer van een dubbele ziekte,
alles wat ik zie doet pijn, en ik verwijt mezelf onverbiddelijk
dat ik niet hard genoeg gezocht heb.
Als een reiziger leiden Baptiste's (en)tropische doeken hem naar een plek waar hij zijn vitaliteit opnieuw kan ontdekken. Misschien bestaan deze soorten niet, misschien hebben deze idyllische landschappen nooit bestaan. Maar het venster
dat Baptiste opent laat de lucht binnen die we vandaag niet langer kunnen
ademen. Baptiste biedt ons een utopie; door zijn
gebaren stelt hij een paradigmaverschuiving voor, een mogelijke
ecologie. Voor de Grieken had het woord entropy twee
betekenissen: evolutie en transformatie. Voor natuurkundigen
is het een maat voor de wanorde van een systeem. Wanorde identificeren, het transformeren ervan
Baptiste Laurent (1980, Nantes) is een visueel kunstenaar die woont en werkt
in Madrid en Parijs.
Hij heeft geëxposeerd bij verschillende kunst- en culturele instellingen,
waaronder het Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria
La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance
française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Zijn traditionele medium is schilderkunst, maar hij werkt ook in beeldhouwkunst
en ontwikkelt projecten met een sterke literaire, sociale en
antropologische component.
In zijn recente publicaties en exposities, "Conversaciones y
puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" en "Exit",
heeft hij herhaaldelijk geëxperimenteerd met samenwerkende creatieve arbeid
met andere beeldende kunstenaars en literaire auteurs.
Als anti-academische en eclectische kunstenaar houdt hij ervan picturale stijlen te syncretiseren,
oscillerend tussen neo-figuratieve narratie, grafische
schilderkunst en expressionistische abstractie.
Oprichter van de gedeelde studio 'Latolier' in de wijk Usera in Madrid, leidt hij een dynamische gemeenschap van Spaanse en internationale beeldende kunstenaars
"Smoking Flowers", 109x86cm, XL,
2021 acryl en posca op papier
Ondertekend aan de achterzijde, verzonden opgerold.
Serie (En)tropicos/
Dagen herhalen zichzelf. Een paar maanden geleden leefden we
door een atypisch moment. Onze ruimte is klein en
de tijd is lang. We werden overweldigd door het gebrek aan tijd,
maar nu worden we verrast door het overschot. Een
introspectionele gebaar, een nieuw horizon, waar we
onze verbeelding benaderen. De verwondering van verandering, een
on precedente kreet vraagt "wat nu?"
Baptiste gebruikt dit dystopische panorama om
een andere dageraad te creëren, een nieuw ochtendgloren. De opbouw van deze
schilderijen groeit uit een behoefte om het landschap te vernieuwen,
uit een verlangen naar vergeten natuur. Om het opnieuw te ontdekken, om
het nieuw leven in te blazen.
De prikkel voor deze symbiose is te vinden in het
dagboek van de antropoloog en grondlegger van
structureel denken, Claude Lévi-Strauss: in 1935 ging Lévi-Strauss
op zoektocht naar een authentiek, puur Brazilië, bevolkt
met een wilde energie en een bijzondere natuur.
De auteur van "Tristes Tropiques" had gedeeltelijk aan zijn verwachtingen van de reis voldaan. Zijn angst wordt
gepresenteerd in een fragment tekst met profetische
ondertonen: "Over enkele honderden jaren, op dezelfde plek,
zal een andere reiziger, net zo wanhopig als ik, het verdwijnen betreuren
van wat ik had kunnen zien en wat mij ontsnapte". Slachtoffer van een dubbele ziekte,
alles wat ik zie doet pijn, en ik verwijt mezelf onverbiddelijk
dat ik niet hard genoeg gezocht heb.
Als een reiziger leiden Baptiste's (en)tropische doeken hem naar een plek waar hij zijn vitaliteit opnieuw kan ontdekken. Misschien bestaan deze soorten niet, misschien hebben deze idyllische landschappen nooit bestaan. Maar het venster
dat Baptiste opent laat de lucht binnen die we vandaag niet langer kunnen
ademen. Baptiste biedt ons een utopie; door zijn
gebaren stelt hij een paradigmaverschuiving voor, een mogelijke
ecologie. Voor de Grieken had het woord entropy twee
betekenissen: evolutie en transformatie. Voor natuurkundigen
is het een maat voor de wanorde van een systeem. Wanorde identificeren, het transformeren ervan
Baptiste Laurent (1980, Nantes) is een visueel kunstenaar die woont en werkt
in Madrid en Parijs.
Hij heeft geëxposeerd bij verschillende kunst- en culturele instellingen,
waaronder het Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria
La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance
française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Zijn traditionele medium is schilderkunst, maar hij werkt ook in beeldhouwkunst
en ontwikkelt projecten met een sterke literaire, sociale en
antropologische component.
In zijn recente publicaties en exposities, "Conversaciones y
puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" en "Exit",
heeft hij herhaaldelijk geëxperimenteerd met samenwerkende creatieve arbeid
met andere beeldende kunstenaars en literaire auteurs.
Als anti-academische en eclectische kunstenaar houdt hij ervan picturale stijlen te syncretiseren,
oscillerend tussen neo-figuratieve narratie, grafische
schilderkunst en expressionistische abstractie.
Oprichter van de gedeelde studio 'Latolier' in de wijk Usera in Madrid, leidt hij een dynamische gemeenschap van Spaanse en internationale beeldende kunstenaars

