Stefano Nurra - Flog





| € 60 | ||
|---|---|---|
| € 55 | ||
| € 50 | ||
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 129956 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Stefano Nurra presenteert Flog (2026), een limited edition werk van 40×30 cm in gips en acrylverf op paneel, met handtekening, 1/1, uit Italië en rechtstreeks te koop bij de kunstenaar.
Beschrijving van de verkoper
Deze fascinerende hedendaagse voorstelling trekt de blik met een evenwichtige geometrische compositie, gedefinieerd door blokken kleur met dikke textuur die op een donkere, bijna ondoorzichtige achtergrond zijn aangebracht. De kunstenaar maakt gebruik van de fysiekheid van de materiële schilderkunst om onderscheiden gebieden te creëren die elkaar overlappen en met elkaar interageren, wat de kijker uitnodigt tot reflectie op de grens tussen abstractie en voorstelling.
De kleurvakken, met rechthoekige en onregelmatige vormen, zijn aangebracht met een vaste geste die de sporen van de beitel laat zien, waardoor het werk een tastbare dimensionaliteit krijgt. Linksboven herbergt een donker-olijfgroen rechthoek een gestileerd wit vlaggetje, een bijna buiten- schaal staand element dat visueel verwijst naar de iconografie van golfvelden, en zo de aanwezigheid van een landschap suggereert, een "put" in deze geometrische context.
In het midden domineert een omgekeerde L-vorm in helder ivoorkleurwit met een dichte textuur de scène, en fungeert als visueel tegengewicht voor het vlaggetje. Lager op de scène vult een intens smaragdgroene blok, eveneens rijk getextureerd, de rechteronderkant, terwijl links daarvan een ander rechthoekig vormpje in zacht roze naar voren komt.
De verrassende invoering van miniscuul en gestileerd menselijke figuren – een speler staand linksonder en een tweede gekrild figuur op het groene blok rechts – voegt een onverwacht verhaalelement toe. Deze figuren, bijna verloren in de immense abstracte ruimte, creëren een gevoel van schaal en eenzaamheid, waardoor men na wil laten denken over de relatie tussen mens en ruimtes, of ze nu reëel of mentaal zijn.
Het werk presenteert zich als een spel van contrasten: tussen strikte geometrische vormen en spontane schilderhand, tussen ondoorzichtige kleurvakken en de weerspiegelingen van de textuur, tussen zuivere abstractie en micro-representatieve figuraties. Het is een stuk dat niet slechts decoreert, maar de kijker betrekt bij een tastbare en visuele verkenning, een reis door geometrische landschappen vol suggestie en stille verhalen.
Deze fascinerende hedendaagse voorstelling trekt de blik met een evenwichtige geometrische compositie, gedefinieerd door blokken kleur met dikke textuur die op een donkere, bijna ondoorzichtige achtergrond zijn aangebracht. De kunstenaar maakt gebruik van de fysiekheid van de materiële schilderkunst om onderscheiden gebieden te creëren die elkaar overlappen en met elkaar interageren, wat de kijker uitnodigt tot reflectie op de grens tussen abstractie en voorstelling.
De kleurvakken, met rechthoekige en onregelmatige vormen, zijn aangebracht met een vaste geste die de sporen van de beitel laat zien, waardoor het werk een tastbare dimensionaliteit krijgt. Linksboven herbergt een donker-olijfgroen rechthoek een gestileerd wit vlaggetje, een bijna buiten- schaal staand element dat visueel verwijst naar de iconografie van golfvelden, en zo de aanwezigheid van een landschap suggereert, een "put" in deze geometrische context.
In het midden domineert een omgekeerde L-vorm in helder ivoorkleurwit met een dichte textuur de scène, en fungeert als visueel tegengewicht voor het vlaggetje. Lager op de scène vult een intens smaragdgroene blok, eveneens rijk getextureerd, de rechteronderkant, terwijl links daarvan een ander rechthoekig vormpje in zacht roze naar voren komt.
De verrassende invoering van miniscuul en gestileerd menselijke figuren – een speler staand linksonder en een tweede gekrild figuur op het groene blok rechts – voegt een onverwacht verhaalelement toe. Deze figuren, bijna verloren in de immense abstracte ruimte, creëren een gevoel van schaal en eenzaamheid, waardoor men na wil laten denken over de relatie tussen mens en ruimtes, of ze nu reëel of mentaal zijn.
Het werk presenteert zich als een spel van contrasten: tussen strikte geometrische vormen en spontane schilderhand, tussen ondoorzichtige kleurvakken en de weerspiegelingen van de textuur, tussen zuivere abstractie en micro-representatieve figuraties. Het is een stuk dat niet slechts decoreert, maar de kijker betrekt bij een tastbare en visuele verkenning, een reis door geometrische landschappen vol suggestie en stille verhalen.

