Domenico Canino (1986) - Sleeper (portrait)

Dipinto a smalto sintetico su tela

Canino onderzoekt de schilderkunstige ruimte op zoek naar figuren die het doek opensnijden en de dichotomie tussen leven en dood, slaap en waak, en licht en schaduw doorbreken.
Een reeks verwaterde, verdampte figuren die zich ontbinden in de leegte om zich opnieuw te vormen in iets anders.
...de figuren van Canino lijken in het niets te verdwijnen, ze oplossen en stromen in een vitale stroom die het leven geeft aan talloze andere vormen...

“die uitgeput raakt als een hemorrhie, die blootlegt tot het aspect dat zijn eigen blootstelling exposeert” kwetsbaarheid en droefheid, in de schilderkunst van DC lijkt het alsof ze opduiken als toestanden van de natuur. Het gebruik van synthetische en-amel als medium en de sporen die ontstaan door hun menging verlenen dimensie en energie aan de figuren van lichamen die in Canino’s penseel een karige, maar levendige visie aannemen. Uitgescheurd en tegelijk geregenereerd. Ook te danken aan de bijzondere roodgele tint die de kunstenaar heeft geëxperimenteerd en gebruikt, de bloedrode tinten, en de glans bereikt door het enamel dat verwijst naar de levende visie van de spiervezels waaruit een lichaam bestaat. Een onderhuidse blik, voorbij het geruststellende en homogène oppervlak van de identiteit, tot aan het levende vlees van de alteriteit. “Het is nodig het idee te verdrijven dat kennen gelijkstaat aan bezit nemen van het wezen totdat het tot niets wordt gereduceerd, waardoor diens constitutieve alteriteit geneutraliseerd wordt. [...] het is slechts een poging om de afstand tussen zichzelf en de Ander te verkleinen zodat de zelfstandigheid van de Gelijkenis gewaarborgd wordt, diens identificatie.”

''...laag na laag (de diversiteit) arriveert de schilder uiteindelijk tot een enkel lichaam, massa, onderwerp. De representatie is dus het geheel opgesloten in het ik....''

Handtekening met de hand op zowel het doek als de voorkant

verzonden zal worden met certificaat van echtheid en eigenaarstitel
handgesigneerde prints
recente productie gravures

Domenico Canino
Geboren in Catanzaro in 1986 en opgegroeid in Albi tussen de bergen van de Sila Piccola, waar hij zijn eerste artistieke studies begon en vanaf het begin de esthetiek van de natuur als onderwerp van zijn werken inpaste.
Al enige tijd heeft hij in Rome gewoond en gewerkt waar hij het diploma in Scenografie behaalde aan de Accademia di Belle Arti met het project over auditieve perceptie “Study on the vibration of the Iron”.
Hij werkte samen met verschillende theatervoorstellingen en verzorgde scenografieën en visuele installaties van voorstellingen, waarbij hij kunstzinnige taal met scenografische technieken mengde.
Vanaf 2009 zet hij zijn zoektocht voort op het gebied van Sound Art, beeld- en video, zonder het schilderend teken te verlaten. Zijn werken zijn van ontwerp-achtig karakter. Via actie, schilderkunst en elektronische kunsten ontwikkelt hij artistieke experimenten en onderzoeken die als leidende ziel het concept van "bestaan" en de sacrediteit ervan hebben.
De kunst van Canino is een primordiale roep tot de eenheid van het Leven, begrepen als een geheel organisch maar nooit harmonisch, in tegenstelling tot de wil van bewustzijn van de hedendaagse beschaving. En de cultus van het onbewuste, het oorspronkelijke denken, als cyclische terugkeer naar de oorsprong van zuiver bestaan. De antihelden van Canino breken uit de tijd en de ruimte die door de mechanische samenleving worden opgelegd. Ze scheuren het doek open om de dichotomie tussen leven en dood, slaap en waak, licht en schaduw te overstijgen.
Het paar Kunst/Vooruitgang, de tijd, de natuur, ruimte, het dier, zijn terugkerende aspecten ook in zijn visuele/sonische composities, vaak ontwikkeld in natuurlijke omgevingen en vervolgens tentoongesteld in tentoonstellingsruimten, zoals “My sign and the Sign of the Earth”, een werk uitgewerkt in twee jaar (2011-2012), of zoals “Pieces from the Sacred Tree”, “Blue Line in the Space”, “Ten Different Moments” (2010). Eveneens in 2010 ging hij verder met taal en multimediatechnieken om videowerken te maken “Internal Videoportrait” en “Here”, en de surrealistische foto-reeks “Pages from Life book”.
Sinds 2011 werkt hij met synthetische enamel op lange schilderseries zoals “Space, Energy, Masses”, “The Past, the Present, and the Future of the Human Condition”, “Hypernature” en ''You, me and the others'', waarbij met name in de laatste geprobeerd wordt zijn schilderstijl en visuele taal te definiëren en te vestigen.
Momenteel woont en werkt hij in Bologna en werkt samen met het Instituut Giambattista Vico als docent in Beeldende kunsten, Multimediaontwerp en Kunstgeschiedenis.

Instagram. @domenico.canino.official