Bachibouzouk (1977) - Haring vs Banksy





| € 6 | ||
|---|---|---|
| € 5 | ||
| € 2 |
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 129542 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Belgisch streetartwerk van Bachibouzouk (1977), getiteld Haring vs Banksy, een acryl schilderij in een gelimiteerde editie (1/20) uit 2025, met handtekening, 84 cm bij 60 cm, in redelijk tot goede staat.
Beschrijving van de verkoper
Indrukwekkend werk van de Brusselse kunstenaar Bachibouzouk.
In deze serie speelt de Brusselse kunstenaar Bachibouzouk met de geschiedenis van de kunst zoals een te nieuwsgierig kind dat een museum en een spuitbus in handen krijgt. Via deze « Tomato Soup Can » orkestreert hij een vrolijk onwaarschijnlijke botsing tussen drie grootsten van de hedendaagse kunst: Haring, Banksy. Een pop-, stedelijke en klinische duo, door Bachibouzouk in de verfspuit gehaald, zoals alleen hij dat kan.
Het uitgangspunt is uiteraard het Banksy-poster, zelf al een knipoog (of een knipoog van de knipoog) naar Andy Warhols iconische Campbell’s Soup. Bachibouzouk schuift erin als de derde musketier. Het resultaat: een dialoog tussen twee esthetieken die geen interlocutor nodig hadden… en toch praten ze samen, luid, en zelfs lachen.
De spuitbussen, zorgvuldig gekozen uit een lev palet, tarten het te zachtaardige erfgoed van de ateliers. Elke kleur lijkt te verklaren: « En als hedendaagse kunst drie minuten lang stop met serieus nemen? »
Maar achter de humor schuilt een echte gedachte: Bachibouzouk stelt de industriële repetitie van artistieke iconen in vraag. Wat wordt er van een symbool als het word gekopieerd, dan nog eens de kopie gekopieerd, en vervolgens over de referenties zelfheen geverfd? Wellicht iets wat eerlijker is: een werk dat accepteert dat het niet in isolatie is geboren, maar in een cultureel gedruis, een carnaval van beelden en ontduikingen.
Door deze lagen van referenties te stapelen, transformeert de kunstenaar het blikje — alledaags voorwerp, symbool van consumptie, popfetish — in een metafoor voor onze verzadigde tijd: alles is al gezien, geremixed, afgeleid… en toch, dankzij een enkele, eigen gebaar (en enkele fijne spuitbussen), ontstaat er iets nieuws. Een beetje alsof je, door steeds door een museum van spiegels te draaien, uiteindelijk je eigen reflectie ziet.
Met veel geest, een tikkeltje rebellie en een vrolijke helderheid herinnert Bachibouzouk ons eraan dat kunst misschien vooral een spel is: een serieus spel, ja, maar toch een spel. En in dit spel zijn zijn Tomato Soup Can de stukken die alle slots doen op slot springen.
Indrukwekkend werk van de Brusselse kunstenaar Bachibouzouk.
In deze serie speelt de Brusselse kunstenaar Bachibouzouk met de geschiedenis van de kunst zoals een te nieuwsgierig kind dat een museum en een spuitbus in handen krijgt. Via deze « Tomato Soup Can » orkestreert hij een vrolijk onwaarschijnlijke botsing tussen drie grootsten van de hedendaagse kunst: Haring, Banksy. Een pop-, stedelijke en klinische duo, door Bachibouzouk in de verfspuit gehaald, zoals alleen hij dat kan.
Het uitgangspunt is uiteraard het Banksy-poster, zelf al een knipoog (of een knipoog van de knipoog) naar Andy Warhols iconische Campbell’s Soup. Bachibouzouk schuift erin als de derde musketier. Het resultaat: een dialoog tussen twee esthetieken die geen interlocutor nodig hadden… en toch praten ze samen, luid, en zelfs lachen.
De spuitbussen, zorgvuldig gekozen uit een lev palet, tarten het te zachtaardige erfgoed van de ateliers. Elke kleur lijkt te verklaren: « En als hedendaagse kunst drie minuten lang stop met serieus nemen? »
Maar achter de humor schuilt een echte gedachte: Bachibouzouk stelt de industriële repetitie van artistieke iconen in vraag. Wat wordt er van een symbool als het word gekopieerd, dan nog eens de kopie gekopieerd, en vervolgens over de referenties zelfheen geverfd? Wellicht iets wat eerlijker is: een werk dat accepteert dat het niet in isolatie is geboren, maar in een cultureel gedruis, een carnaval van beelden en ontduikingen.
Door deze lagen van referenties te stapelen, transformeert de kunstenaar het blikje — alledaags voorwerp, symbool van consumptie, popfetish — in een metafoor voor onze verzadigde tijd: alles is al gezien, geremixed, afgeleid… en toch, dankzij een enkele, eigen gebaar (en enkele fijne spuitbussen), ontstaat er iets nieuws. Een beetje alsof je, door steeds door een museum van spiegels te draaien, uiteindelijk je eigen reflectie ziet.
Met veel geest, een tikkeltje rebellie en een vrolijke helderheid herinnert Bachibouzouk ons eraan dat kunst misschien vooral een spel is: een serieus spel, ja, maar toch een spel. En in dit spel zijn zijn Tomato Soup Can de stukken die alle slots doen op slot springen.

