Bachibouzouk (1977) - Haring vs Banksy





| € 4 | ||
|---|---|---|
| € 3 |
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 129956 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Bachibouzouk (1977), Haring vs Banksy, acrylschilderij, limited edition 2/20, 84 cm bij 60 cm, groen, 2026, met handtekening, België, street art, in redelijke staat.
Beschrijving van de verkoper
Prachtig werk van de Brusselse kunstenaar Bachibouzouk.
In deze serie speelt de Brusselse kunstenaar Bachibouzouk met de geschiedenis van de kunst als een te nieuwsgierig kind dat een museum en een verfkanon in handen heeft gekregen. Door deze “Tomato Soup Can”-werken orkestreert hij een vrolijk onwaarschijnlijke botsing tussen drie reuzen van de moderne kunst: Haring, Banksy. Een pop-, straat- en klinische duet, ondergaan door het spuitbusgeweld, zoals alleen Bachibouzouk dat kan doen.
Het uitgangspunt is uiteraard de Banksy-pluk, zelf al een knipoog (of een knipoog van de knipoog) naar de iconische Campbell’s Soup van Andy Warhol. Bachibouzouk glipt erin als de derde waterdrager. Het resultaat: een dialoog tussen twee esthetieken waar geen interlocutor bij nodig was… en toch spreken ze samen hardop, en zelfs lachen.
De aerosols, zorgvuldig gekozen in een levendig palet, tarten de te voorzichtige erfenis van de ateliers. Elke kleur lijkt te verklaren: “En wat als de hedendaagse kunst het drie minuten lang niet zo serieus neemt?”
Maar achter de humor schuilt een echte gedachte: Bachibouzouk bevraagt de industriële herhaling van kunsticonen. Wat wordt er van een symbool als je het kopieert, en dan nog eens de kopie kopieert, en dan de referenties zelf al afgeleid opnieuw schildert? Misschien iets eerlijker: een werk dat accepteert dat het niet in isolation geboren is, maar in een cultureel rumoer, een carnaval van beelden en misdirecties.
Door deze lagen van verwijzingen te stapelen, verandert de kunstenaar de kan is — alledaags object, symbool van consumptie, popfetisj — in een metafoor voor ons tijdperk van verzadiging: alles is al gezien, gemixt, afgeleid… en toch ontstaat er, dankzij een enkele gebaar (en een paar klinkende spuitbussen), iets nieuws. Een beetje alsof je, door draaiend in een muzeum van spiegels, uiteindelijk je eigen reflectie ziet.
Met veel geest, een tikkeltje verontwaardiging en een vrolijke helderheid herinnert Bachibouzouk ons eraan dat kunst misschien bovenal een spel is: een serieus spel, ja, maar toch een spel. En in dit spel zijn zijn Tomato Soup Can de stukken die alle sloten doen springen.
Prachtig werk van de Brusselse kunstenaar Bachibouzouk.
In deze serie speelt de Brusselse kunstenaar Bachibouzouk met de geschiedenis van de kunst als een te nieuwsgierig kind dat een museum en een verfkanon in handen heeft gekregen. Door deze “Tomato Soup Can”-werken orkestreert hij een vrolijk onwaarschijnlijke botsing tussen drie reuzen van de moderne kunst: Haring, Banksy. Een pop-, straat- en klinische duet, ondergaan door het spuitbusgeweld, zoals alleen Bachibouzouk dat kan doen.
Het uitgangspunt is uiteraard de Banksy-pluk, zelf al een knipoog (of een knipoog van de knipoog) naar de iconische Campbell’s Soup van Andy Warhol. Bachibouzouk glipt erin als de derde waterdrager. Het resultaat: een dialoog tussen twee esthetieken waar geen interlocutor bij nodig was… en toch spreken ze samen hardop, en zelfs lachen.
De aerosols, zorgvuldig gekozen in een levendig palet, tarten de te voorzichtige erfenis van de ateliers. Elke kleur lijkt te verklaren: “En wat als de hedendaagse kunst het drie minuten lang niet zo serieus neemt?”
Maar achter de humor schuilt een echte gedachte: Bachibouzouk bevraagt de industriële herhaling van kunsticonen. Wat wordt er van een symbool als je het kopieert, en dan nog eens de kopie kopieert, en dan de referenties zelf al afgeleid opnieuw schildert? Misschien iets eerlijker: een werk dat accepteert dat het niet in isolation geboren is, maar in een cultureel rumoer, een carnaval van beelden en misdirecties.
Door deze lagen van verwijzingen te stapelen, verandert de kunstenaar de kan is — alledaags object, symbool van consumptie, popfetisj — in een metafoor voor ons tijdperk van verzadiging: alles is al gezien, gemixt, afgeleid… en toch ontstaat er, dankzij een enkele gebaar (en een paar klinkende spuitbussen), iets nieuws. Een beetje alsof je, door draaiend in een muzeum van spiegels, uiteindelijk je eigen reflectie ziet.
Met veel geest, een tikkeltje verontwaardiging en een vrolijke helderheid herinnert Bachibouzouk ons eraan dat kunst misschien bovenal een spel is: een serieus spel, ja, maar toch een spel. En in dit spel zijn zijn Tomato Soup Can de stukken die alle sloten doen springen.

