Eugène Delacroix (1798–1863) - Compositional Study for The Death of Hamlet






Gespecialiseerd in 17e-eeuwse Oude Meesters schilderijen en tekeningen, ervaren in veilingen.
| € 100 | ||
|---|---|---|
| € 3 | ||
| € 2 | ||
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 129542 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Beschrijving van de verkoper
Een opmerkelijk, buitengewoon zeldzaam werk van museumkwaliteit in actieve staat—Delacroix’s befaamde Death of Hamlet compositie vastgelegd in forma.
Compositional Study for The Death of Hamlet c. 1840
Zwarte potlood op papier
Bladgrootte: 24 × 30 cm
Monogrammed “ED” in rood, linksonder.
Provenance:
Studioverkoop van de artiest, Parijs, Hôtel Drouot, 17–29 februari 1864, waarschijnlijk kavel nr. 407.
Bevat de estate-stempel van de kunstenaar (Lugt 838a) linksonder.
MOUSEION CURATOR NOTE:
“Dit blad vangt Delacroix op zijn meest theatrale niveau—het opbouwen van een tragedie niet door afwerking, maar door plaatsing, gewicht en gebaar. De tekening is een vroege compositieve uitvinding voor het climactische tableau van The Death of Hamlet, waarbij de twee drijvende krachten van de scène worden getest—Hamlet die in de armen van Horatio ineenstort, en het gedragen lichaam van Laertes—voordat Delacroix de drama later scherpte in de monumentale helderheid van de gepubliceerde, beroemde litho tilde. Een uitzonderlijk zeldzame kans om een blad te verwerven dat Delacroix’s creatieve proces aan het werk bewaart.”
DE WERK IN RELATIE TOT DE BEKENDE LITHOGRAFIE:
Delacroix’s lithografie The Death of Hamlet (1843) vormt de liturgische climax van zijn befaamde Hamlet-serie. Delacroix begon zijn Hamlet-lithografieën in 1834 en zocht het onderwerp jarenlang na voordat de hoofdpublicatie verscheen. Later werd het erkend als een van Delacroix’s meest betekenisvolle prestaties.
Deze tekening is bijzonder verhelderend omdat ze een fase vóór de definitieve orkestratie vastlegt. Figuren worden vastgesteld met zoekende contouren en structurele korthandtekening in plaats van afgewerkte vormgeving; de hoofd tragediegroep is al bedacht, maar hun posities blijven vloeibaar. Opvallend is dat delen van het composi darba gelezen kunnen worden als omgedraaid ten opzichte van de einddruk—een effect dat vaak voorkomt in drukwerkprocessen, waarbij overbrenging naar lithografische druk het beeldrichting omzet.
De Hamlet-suite van Delacroix wordt nu gezien als een van de bepalende uitspraken in de Franse romantische drukkunst—beelden die gepositioneerd zijn als theater, maar psychologisch geladen, met Delacroix die sleutel scènes selecteert en Shakespeare omzet in intens persoonlijke, dramatische beeldende vertellingen.
COMPOSITIE EN UITVOERING:
Uitgevoerd in zwart potlood met snelle, exploratieve behandeling, wordt het blad gezien als een ware compositie-studie. Het drama is georganiseerd in twee tegenwichtige massae:
De Hamlet–Horatio-groep wordt behandeld als het emotionele centrum: Hamlets ineenstorting en uitgestrekte arm creëren een dominante diagonaal, terwijl Horatio’s gehugde, schuin staande vormen een beschermende boog boven het stervende lichaam vormen.
De draagende Laertes-groep fungeert als de compositionele tegengewicht: een ‘publieke’ beweging van lichamen die het dode/zieke figuur draagt, de catastrofe tonen als zowel intiem als gemeenschappelijk.
Daarnaast rechts op het uiterste punt, de pijnlijke val van de koningin—vergiftigd in de slot-scène—voegt een secundaire tragedie toe die het tableau verdiept en Delacroix’s ambitie verduidelijkt om de hele catastrofe in één compositie te schalen.
Wat dit onderzoek bijzonder waardevol maakt voor het begrijpen van de lithografie, is zijn toestand van wording: de figuren bestaan als ideeën—posities, gewichten en vectoren—voordat Delacroix’s latere verfijning in de uiteindelijke geprinte compositie te zien is.
HISTORISCHE CONTEXT: DE EINDSCÈNE ALS EEN “STRUCTURELE” BEELD
In narratieve cycli vereist de slotcatastrofescène maximale helderheid: meerdere protagonisten, meerdere doodsoorten en een hof dat reageert in een enkele geënsceneerde momentopname. De lithografie van Delacroix is zo opgebouwd dat hij meteen als tragedie leest—toch toont dit blad het onderliggende arbeid van uitvinding: niet “illustratie”, maar pictoriale besluitvorming, waarbij gebaar, omkering en groepering getest worden totdat het beeld onvermijdelijk wordt.
CONDITIE:
Het blad verkeert in goede staat, met algemene oudervergeling en verspreide foxing/spotting, met lichte oppervlakkige hantering en verzachting van het potlood op sommige plaatsen, in overeenstemming met een werkstudie van de kunstenaar op papier.
OPMERKING:
Wij nemen de grootste zorg in verpakking en verzending via een beveiligde, volledig traceerbare en verzekerd service.
Het kader wordt gratis geleverd en de verkoper kan geen aansprakelijkheid aanvaarden voor eventuele schade aan het kader.
Het getoonde lithografische werk in de vergelijkende beelden is slechts ter referentie en is niet bij deze verkoop inbegrepen.
De verkoper stelt zich voor
Een opmerkelijk, buitengewoon zeldzaam werk van museumkwaliteit in actieve staat—Delacroix’s befaamde Death of Hamlet compositie vastgelegd in forma.
Compositional Study for The Death of Hamlet c. 1840
Zwarte potlood op papier
Bladgrootte: 24 × 30 cm
Monogrammed “ED” in rood, linksonder.
Provenance:
Studioverkoop van de artiest, Parijs, Hôtel Drouot, 17–29 februari 1864, waarschijnlijk kavel nr. 407.
Bevat de estate-stempel van de kunstenaar (Lugt 838a) linksonder.
MOUSEION CURATOR NOTE:
“Dit blad vangt Delacroix op zijn meest theatrale niveau—het opbouwen van een tragedie niet door afwerking, maar door plaatsing, gewicht en gebaar. De tekening is een vroege compositieve uitvinding voor het climactische tableau van The Death of Hamlet, waarbij de twee drijvende krachten van de scène worden getest—Hamlet die in de armen van Horatio ineenstort, en het gedragen lichaam van Laertes—voordat Delacroix de drama later scherpte in de monumentale helderheid van de gepubliceerde, beroemde litho tilde. Een uitzonderlijk zeldzame kans om een blad te verwerven dat Delacroix’s creatieve proces aan het werk bewaart.”
DE WERK IN RELATIE TOT DE BEKENDE LITHOGRAFIE:
Delacroix’s lithografie The Death of Hamlet (1843) vormt de liturgische climax van zijn befaamde Hamlet-serie. Delacroix begon zijn Hamlet-lithografieën in 1834 en zocht het onderwerp jarenlang na voordat de hoofdpublicatie verscheen. Later werd het erkend als een van Delacroix’s meest betekenisvolle prestaties.
Deze tekening is bijzonder verhelderend omdat ze een fase vóór de definitieve orkestratie vastlegt. Figuren worden vastgesteld met zoekende contouren en structurele korthandtekening in plaats van afgewerkte vormgeving; de hoofd tragediegroep is al bedacht, maar hun posities blijven vloeibaar. Opvallend is dat delen van het composi darba gelezen kunnen worden als omgedraaid ten opzichte van de einddruk—een effect dat vaak voorkomt in drukwerkprocessen, waarbij overbrenging naar lithografische druk het beeldrichting omzet.
De Hamlet-suite van Delacroix wordt nu gezien als een van de bepalende uitspraken in de Franse romantische drukkunst—beelden die gepositioneerd zijn als theater, maar psychologisch geladen, met Delacroix die sleutel scènes selecteert en Shakespeare omzet in intens persoonlijke, dramatische beeldende vertellingen.
COMPOSITIE EN UITVOERING:
Uitgevoerd in zwart potlood met snelle, exploratieve behandeling, wordt het blad gezien als een ware compositie-studie. Het drama is georganiseerd in twee tegenwichtige massae:
De Hamlet–Horatio-groep wordt behandeld als het emotionele centrum: Hamlets ineenstorting en uitgestrekte arm creëren een dominante diagonaal, terwijl Horatio’s gehugde, schuin staande vormen een beschermende boog boven het stervende lichaam vormen.
De draagende Laertes-groep fungeert als de compositionele tegengewicht: een ‘publieke’ beweging van lichamen die het dode/zieke figuur draagt, de catastrofe tonen als zowel intiem als gemeenschappelijk.
Daarnaast rechts op het uiterste punt, de pijnlijke val van de koningin—vergiftigd in de slot-scène—voegt een secundaire tragedie toe die het tableau verdiept en Delacroix’s ambitie verduidelijkt om de hele catastrofe in één compositie te schalen.
Wat dit onderzoek bijzonder waardevol maakt voor het begrijpen van de lithografie, is zijn toestand van wording: de figuren bestaan als ideeën—posities, gewichten en vectoren—voordat Delacroix’s latere verfijning in de uiteindelijke geprinte compositie te zien is.
HISTORISCHE CONTEXT: DE EINDSCÈNE ALS EEN “STRUCTURELE” BEELD
In narratieve cycli vereist de slotcatastrofescène maximale helderheid: meerdere protagonisten, meerdere doodsoorten en een hof dat reageert in een enkele geënsceneerde momentopname. De lithografie van Delacroix is zo opgebouwd dat hij meteen als tragedie leest—toch toont dit blad het onderliggende arbeid van uitvinding: niet “illustratie”, maar pictoriale besluitvorming, waarbij gebaar, omkering en groepering getest worden totdat het beeld onvermijdelijk wordt.
CONDITIE:
Het blad verkeert in goede staat, met algemene oudervergeling en verspreide foxing/spotting, met lichte oppervlakkige hantering en verzachting van het potlood op sommige plaatsen, in overeenstemming met een werkstudie van de kunstenaar op papier.
OPMERKING:
Wij nemen de grootste zorg in verpakking en verzending via een beveiligde, volledig traceerbare en verzekerd service.
Het kader wordt gratis geleverd en de verkoper kan geen aansprakelijkheid aanvaarden voor eventuele schade aan het kader.
Het getoonde lithografische werk in de vergelijkende beelden is slechts ter referentie en is niet bij deze verkoop inbegrepen.
