Benjamín Palencia (1894-1980) - Mountain Passage 1972

Een opvallende Palencia—een electrisch berglandschap, gebeeldhouwd in dense impasto onder een helder, door een storm gedreven hemel.

Benjamín Palencia (Barrax, Albacete 1894–Madrid 1980), olie op doek, 1972.

Mountain Passage
Olie op doek
Gesigneerd en gedateerd rechtsonder “1972 B. Palencia”
Doekmaat: 38 × 46 cm
In lijst: 69 x 76 cm
Archief Benjamín Palencia nummer 012/72.

CERTIFICAAT VAN AUTHENTICITEIT - ARCHIVO BENJAMÍN PALENCIA (RAMÓN PALENCIA DEL BURGO)
Dit werk is verkocht met een Certificaat van Authenticiteit van het Archivo Benjamín Palencia, uitgegeven en ondertekend door Ramón Palencia del Burgo, wettelijke erfgenaam van Benjamín Palencia en beheerder van het Archivo Benjamín Palencia, waarmee bevestigd wordt dat het schilderij een origineel werk is en ingeschreven in het archief onder nr. 012/72. Het certificaat wordt samen met het schilderij aan de koper verzonden.

Herkomst:
Galería Theo, Madrid.

Literatuur:
Manuel García Viñó, Arte de hoy, arte del futuro, Ed. Ibérico Europea de Ediciones, 1976.

MOUSEION CURATOR NOTE:

“Dit schilderij distilled landschap tot pure sensatie: een centraal massief rijst op tegen een electric lucht die overspoeld wordt door blauwe en roestkleurige stroomgangen. Met dikke, urgente penseelstreken en een palet dat oscilleert tussen koude helderheid en aardse warmte, verandert Palencia topografie in een soort innerlijk weer—niet zozeer een beschrijving van een plek maar een verklaring van gevoel, waar de berg structuur, herinnering en polsslag wordt.”

BENJAMÍN PALENCIA EN ZIJN LANDSCHAPVISIE:

Palencia is een hoeksteen van de twintigste-eeuwse Spaanse modernisme en wordt nauw geassocieerd met de Escuela de Vallecas, opgericht als een project om de Spaanse kunst te vernieuwen door terug te keren naar het land—vooral de sobere vlaktes en horizonten rondom Madrid—als een locatie voor moderne experimenten in plaats van academische beschrijving.

Wat Palencia essentieel maakt, is de manier waarop hij tradities overbrugt: hij erft de poëtische zwaarte van het Castiliaanse landschap verbonden met de Generatie van ’98, maar reconstruueert het via moderne talen—vormen vereenvoudigen, kleur verdiepen, en het laten dragen van betekenis door structuur en gevoel. Zijn institutionele stature wordt versterkt door voortdurende wetenschappelijke en museale aandacht voor zijn werk en voor de Vallecas-context waarin zijn landschapvisie een katalysator werd voor bredere vernieuwing.

Tegen de jaren zeventig wordt deze aanpak vaak meer gedistilleerd en nadrukkelijker: landschap als innerlijke toestand, weergegeven met minder “feiten” en meer kracht—verf zelf die als terrein fungeert.

Palencia’s institutionele positie blijft stevig gevestigd: zijn werk is in het Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía ondergebracht, dat meer dan 100 werken van de kunstenaar in zijn collecties telt, wat zijn centrale plek in Spanje’s moderne canon onderstreept.

Op de markt blijft Palencia een consistente vraag kennen: zijn schilderijen verschijnen regelmatig bij toonaangevende veilinghuizen, met aanhoudend vertrouwen van verzamelaars.

COMPOSITIE EN UITVOERING:

De compositie is rond een dominante centrale piek georganiseerd, diens driehoekige aanwezigheid die het doek verankert als een geologische monument. De omringende ruggen drukken van beide kanten in, waardoor een bakachtige ruimtelijke spanning ontstaat die de kijker naar het binnenste gewicht van de berg trekt.

Palencia’s omgang met het materiaal is uitdrukkelijk schilderachtig en impastoreich: brede, beladen penseelstreken modelleren de rotswand met schetsmatige grijzen, diepe indigo’s en groen-zwart passages, afgewisseld met vlagen van bleke minerale lichtglans. Als tegenwicht wordt de hemel opgebouwd uit gelaagde banden van blues en melkachtige witten, geanimeerd door roest- en okerstrepen die lezen als wind, hitte of verre wolkenbreuk—een expressief plafond dat de massa van de berg hieronder vergroot.

In plaats van een beschrijvend vergezicht te bieden, opereert het schilderij via ritme en druk: samengeperste hellingen, abrupte toonverschillen en tactiele verf bouwen een landschap op dat fysiek en direct aanvoelt—een ontmoeting met terrein als energie.

HERKOMST EN LITERATUUR:

Galería Theo (Madrid)—een galerie die bekend is om zijn associatie met Spaanse moderne en naoorlogse artistieke kringen.

Het schilderij wordt genoemd in Manuel García Viñó’s publicatie Arte de hoy, arte del futuro uit 1976.

OPMERKING:

We nemen de grootste zorg bij het verpakken en verzenden via een veilige, volledig traceerbare en verzekerde service.

Het frame wordt gratis geleverd en de verkoper kan geen aansprakelijkheid aanvaarden voor eventuele schade aan het frame.

#artribuneQ1