ANA DEL CASTILLO - Eiserner steg Frankfurt

Ik hou van de nieuwe vormen in de architectuur en de verlichting van gebouwen bij het vallen van de avond; dit keer gaat het om een stedelijk landschap van Frankfurt bij een regenachtige zonsondergang met de beroemde ijzeren voetgangersbrug over de Main.
Er zijn pigmenten met acrylverf op doek en papier gebruikt. Afgewerkt met epoxyhars; de harsafwerking is niet perfect, de imperfecties tijdens het drogen geven elke werken een ander karakter. Aan de andere kant is de afwerking glanzend; de artiest wil haar werken een duidelijk fotografisch karakter meegeven.
De artieste voegt een echtheidscertificaat bij, zij verzendt het werk verzekerd, met volgnummer en met de grootste spoed.
Ana del Castillo is fotografe en artieste, winnares van diverse prijzen, werkt voor verschillende agentschappen over de hele wereld, heeft haar werken tentoongesteld in Londen, Italië en Spanje.
Ze gebruikt haar foto's als inspiratie voor het merendeel van haar schilderijen waarin de architectuur en stedelijke landschappen van diverse steden in Europa of Amerika domineren.
Economiste en multidisciplinair kunstenaar (Godella, Valencia. 1963). Als professional is ze econoom, de laatste jaren actief in online handel, een activiteit die ze grotendeels heeft uitgesteld om zich bijna uitsluitend te wijden aan reizen, aan schilderen en aan werk voor verschillende internationale agentschappen als fotografe.
Haar begin in de fotografie gaat terug naar haar jeugd; haar werk is gepubliceerd in de krant ABC, in publicaties van het Ministerie van Cultuur, diverse boeken, diverse catalogi, of op de reclamepanelen van de bussen in Castellón, naast diverse prijzen en tentoonstellingen in Londen of Madrid. Haar academische opleiding besloeg meerdere jaren onder begeleiding van fotografe Tere Arcos.
Ze vindt in Europa, hoewel globalisering in hoog tempo vordert, in elk land en zijn steden unieke kenmerken die ze probeert vast te leggen in haar beelden, zowel van mensen die ze op straat ontmoet als van gebouwen uit alle leeftijden, of momenten op elke locatie.
Haar reizen naar IJsland, Zwitserland, Zuid-Amerika, Afrika of Noorwegen hebben haar beïnvloed met haar bergen, architecturen en zeeën; dit zijn ook een van haar grote thema’s op zowel schilderachtig als fotografisch vlak.
Haar toewijding aan schilderkunst kwam daarna. Ze begon haar artistieke opleiding bij kunstenaar Álvaro Romero in de jaren negentig, voortgezet bij de godellense schilder Germá Llorís, daarna bij schilder Fernando Jiménez en bij Lucía Peiró i Lloret, een erkende plastische kunstenaar. “ Aan het begin van de nieuwe eeuw was zij mede-oprichter van een heterogene kunstenaarsgroep genaamd Equipo-Argo, nu nog steeds bestaande uit dertien vrouwen, die hun activiteit uitoefent in een industrieel pand nabij Valencia-stad; de groep heeft voortdurend contact met elkaar en met de voorhoedekunst in verschillende disciplines. Een van de doelen van de groep is om een of twee tentoonstellingen per jaar te plannen en te realiseren. Al vele tentoonstellingen zijn er door deze groep in ons geografische gebied geweest.

Technisch gezien gebruikt ze voor de schilderijen poedervormige pigmenten; “haar toonreikwijdte is ideaal voor mijn schilderijen, wat de atelier tot een soort laboratorium maakt van schotels en poeders waarin bindmiddelen, harsen, enz. een chaotisch universum vormen waarin ik me volledig sereen en creatief voel.”
In de laatste jaren heeft haar artistieke productie zich geprojecteerd in tentoonstellingen, vermeldingen en prijzen. Hoofdnoemingen in 2016 omvatten met hetzelfde Equipo-Argo de groepstentoonstelling in Centre d'Art Taller d'Ivars in Benissa (Alicante), de groepstentoonstelling mei in espai.inf, expotieruimte aan de Universiteit Polytechnische van Valencia en de groepstentoontstelling Sala Virgen de la Fuente (Teruel), Groep in Casa Cultura Rocafort “La Superficie del Círculo”; in 2017, met dezelfde groep, Mirada de Dona in zaal exposities La Marina El Puig de Santa María (Valencia), Sala Exposiciones Antiguo Ayuntamiento Bétera (Valencia), Sala Exposiciones Museros (Valencia), Mirada de Dona in Sala Exposiciones La Eliana (Valencia), Paisatge Urbà in de Sala Exposiciones Náquera (Valencia); en 2018 ook met Equipo-Argo in de Sala Exposities Villa Eugenia de Godella (Valencia) met “Abstractus”, groepstentoonstelling Sala Exposiciones Municipal de Mislata (Valencia) en Sala Exposiciones Biblioteca Dénia (Alicante), met “Abstractus”, en groep tentoonstelling in Sala Exposiciones Massamagrell (Valencia) met “Black and White”.

Ze is geselecteerd voor het XXXIV Certamen Pintura “Salvador Soria” Vila de Benissa (Alicante), in de tentoonstelling Festival D’Arts Quart de Poblet (Valencia), in de XIII Premio de pintura Desideri Llombarte in Peñarroya de Tastavins (Teruel) in 2016. Het jaar daarop is zij geselecteerd door Fundación Legado Andalusí, waarbij haar werk door het hele land trekt; zij is finaliste in Premi de Pintura Ciutat de Manises (Valencia), geselecteerd voor Valencia Ciutat Oberta Bienal de las Artes de Valencia. Voor 2018 werd haar werk geselecteerd voor de serie Dances de Alcalá in de fotografieprijs van de Asociación Turística Gúdar-Javalambre (Teruel), wint latere edities en geselecteerd in het Certamen Internacional de Arte “José Camarón” van Segorbe.

In 2014 won zij de Camarón-prijs van het Segorbe-kunstfestival (Castellón), exposeerde zij individueel met haar serie Europa en Ellillantes in de Fundación Bancaja Segorbe; in 2016 wint ze de Maratón fotográfico Las Provincias in Dénia (Alicante), wint ze de Balearia-prijs en de aanmoedigingsprijs bij de I Premio Eurostars Hotel Real de Fotografía. Ze is geselecteerd en exposeert in de zaal van Entidad Cultural Valenciana El Piló in 2016 en 2023, en organiseert samen met Equipo-Argo een groepstentoonstelling in de prestigieuze Villa Eugenia expozaal in Godella in 2018, een tentoonstelling die later naar de gemeentelijke tentoonstellingszaal van Mislata verhuisde.

Zij werd opnieuw geselecteerd met werk getoond in de Internationale Kunstwedstrijd José Camarón in Segorbe in 2020, 2023 en 2024.

Aan het eind van 2024 organiseerde ze een groepsexpo in Galería Ronda in Valencia, en wordt ze vertegenwoordigd door Galería del Sol in Valencia ook.

Zij ontvangt de prijs voor fotografie van Patrimonio Nacional uit handen van de Infanta in Madrid in december 2024.

Ze blijft talrijke onderscheidingen ontvangen voor haar foto’s en schilderijen, en heeft nog meerdere tentoonstellingen in haar agenda voor de komende maanden in Spanje.

Volgens de gerespecteerde criticus LFMM “dragen haar architectonische werken bij aan de fotografie door een surrealistisch punt te geven dat een onmiskenbare waarde toevoegt”.

Patxi Guerrero Carot (Professor aan de Universidad Jaume I) gepubliceerd in diverse media.