Dogon - Mali

De Dogon wonen in de verhoogde rotsachtige hoogten van de Bandiagara-klippen in Mali. Ze leven van landbouw en slagen erin op barre grond voedseloogst te vergaren in een gebied dat nauwelijks regen ontvangt. Dit monumentale figuur is een van de grootste Dogon-sculpturen die bekend zijn. Het droge klimaat van de regio heeft Dogon-werktuigen veel langer bewaard dan gebruikelijk is voor Afrikaanse houten beelden, en radiokoolstoffechnologie-testen van dit werk suggereren dat het teruggaand tot wel vijftiende eeuw dateert.

Dogon-sculptuur gaat vooral over de geesten die verantwoordelijk zijn voor de vruchtbaarheid van zowel land als mensen. Daaraan nemen deel de echte en mythische voorouders van een familie, de zielen van vrouwen die stierven bij de bevalling, en watergeesten. Hoewel de exacte functies en betekenissen van individuele werken vaak onduidelijk blijven, zijn geleerden het erover eens dat Dogon-beeldhouwwerken gemaakt werden voor heiligdommen.

Het meest kenmerkende onderwerp dat door Dogon-beeldhouwkunst wordt weergegeven, is een enkel figuur die staat met opgeheven armen. Deze houding is meestal geïnterpreteerd als een gebaar van gebed—een poging om aarde en hemel met elkaar te verbinden—en het is voorgesteld dat het een smeekbede om regen kan voorstellen. Dit meesterwerk van Dogon-figuurkunst toont een man met een goed gemodelleerd lichaam in een naturalistische houding. De kunstenaar heeft zorgvuldig de musculatuur, de anatomische details en de lichaamsversiering van de figuur weergegeven. Zijn gestileerde baard markeert hem als een oudere en een individu wiens leeftijd en ervaring hem het recht geven deel te nemen aan de belangrijkste religieuze, politieke en sociale aangelegenheden van de Dogon-samenleving. De figuur draagt polsen- en armbanden en enkelschakels die zijn status aangeven, evenals een riem en neuspende die leren talismansen doen vermoeden en ook zijn spirituele belangrijkheid suggereren.

Provenance: privécollectie, VS