Denis Brihat - Inde - La voyageuse - 1955

DENIS BRIHAT, EEN FOTOGRAAF DIE ZICH INSPANT VOOR DE HERKENNING VAN ZIJN KUNST

Denis Brihat is geboren in Parijs in 1928. Gekozen als Niépce-prijs winnaar in 1957, baanbreekt hij voor een generatie van fotografische auteurs. Hij is een van de eersten die pleiten voor erkenning van fotografie als een volwaardige kunstuiting, dankzij verzorgde afdrukken, genummerd tot weinig exemplaren en vaak in groot formaat.

Vanaf 1958 laat de fotograaf de hoofdstad achter zich om een sobere, natuur-rijke leefwijze in de Luberon te leiden. Hij doet er markante ontmoetingen, zoals met Pablo Picasso of Fernand Léger, met wie hij participeert in Groupe Espace, dat kunstenaars en architecten bij elkaar brengt met dezelfde ambitie: de eenheid van kunst.

Regelmatig uitgenodigd in de Verenigde Staten, is hij een van de eerste Franse fotografen die door John Szarkowski in 1967 aan het MoMA in New York geëxposeerd werd, samen met zijn vrienden Jean-Pierre Sudre en Pierre Cordier.

Denis Brihat is ook een vurige voorstander van een democratische waardering van fotografie. Hij neemt deel aan tentoonstellingen van de galerie Agathe Gaillard, een van de eerste fotografiegalerijen in Parijs, opgericht in 1975. Hij behoort tot de oprichters van het festival Rencontres Internationales de la Photographie d’Arles samen met Lucien Clergue, en is ook betrokken bij het Château d’eau in Toulouse met Jean en Michel Dieuzaide.

TUSSEN VISUELE POËZIE EN FORMELE RIGOUR

In de loop der jaren ontwikkelt Denis Brihat zijn visuele onderzoeksrichting: de zorgvuldige bestudering van de natuur en dan vooral van de plantwereld. Zo ziet hij onder andere zijn tuin, die hij met passie bewerkt, als een metafoor voor de wereld. Gepromoveerd door filosofie en literatuur, wordt de kunstenaar gegrepen door de muziek van Johann Sebastian Bach. Hij toetst het muzikale systeem van contrapunt toe om, uit hetzelfde motief – een groente, een bloem, een boom, enz. – een echte polyfonie te creëren.

Groot bewonderaar van Edward Weston, nauw betrokken bij de Amerikaanse fotografen Aaron Siskind, Paul Caponigro en Irving Penn, fotografeert Denis Brihat zo dicht mogelijk bij zijn onderwerp – korstmos, uien, klaprozen. Abstractie en fragment vormen de basis van zijn visuele syntaxis. De overgang van microkosmos naar macrokosmos is bij hem net zo belangrijk als die van zwart-wit naar kleur. Zijn verbluffende foto’s, gemaakt in zwart-wit en daarna gekleurd met een veelvoud aan metalen en pigmenten om zo dicht mogelijk bij de natuurlijke kleur te komen, getuigen van zijn experimentele durf. Denis Brihat bevestigt de materiële aard van het afdrukken en streeft naar perfectie.

Draadvogel van beelden en knowhow, hij wordt snel een leermeester door zijn technische eis: fotografen van over de hele wereld komen in zijn woning-atelié van Bonnieux de lessen van de meester volgen, zoals de fotograaf Jean-Marc Bustamante, onder de indruk van de originaliteit van Denis Brihat en van de manier waarop hij vroeg kiest om de picturale en ornamentale kwaliteit van de fotografie te benadrukken.