Jonathan Swift - Gulliver's Travels - 1925

"Gulliver's Travels" van Jonathan Swift en geïllustreerd met 48 platen door Harry Theaker - Ward, Lock, London - ca. 1925 eerste UK-editie - 18 cm x 15 cm - staat: goed, in oorspronkelijk uitgeversbindsel met plakplaat op de omslag gemonteerd, lichte slijtages aan de rugbekleding, geïllustreerde eindpagina's, alle platen door Theaker, enkele pagina’s tegenvlekken. Gulliver's Travels, oorspronkelijk getiteld Travels into Several Remote Nations of the World. In Four Parts. By Lemuel Gulliver, First a Surgeon, and then a Captain of Several Ships, is een satirische prozavergelijking uit 1726 door de Angelsaksische schrijver en geestelijke Jonathan Swift.[1][2] De roman satiriseert de menselijke natuur en het fictieve „reisverhalen“-literatuursubgenre. Gulliver's Travels is een van de bekendste klassiekers van zowel de Engelse als de wereldliteratuur en maakte het fictieve eiland Lilliput populair. De dichter John Gay merkte over het werk op: „Het wordt overal gelezen, van de beraadslagende vergadering tot de wieg.”[3] Hoewel de roman doorgaans onder kinderboekliteratuur wordt gerangschikt, had Swift het oorspronkelijk geschreven als politieke satire. Het boek is in de loop der eeuwen bewerkt voor toneelvoorstellingen, films, televisie en radio. Het verhaal draait om Lemuel Gulliver, een avontuurlijke Engelsman die naar een reeks vreemde en verre landen reist, elk bewoond door eigenaardige wezens die verschillende aspecten van de menselijke natuur en samenleving weerspiegelen. In Lilliput ontmoet hij kleine mensen die zich bezighouden met kleintjes politieke ruzies; in Brobdingnag is hij een kleinen man tussen reuzen die Europese gebruiken bekritiseren; in Laputa ontmoet hij onpraktische intellectuelen die losstaan van de werkelijkheid; en in het land van de Houyhnhnms vindt hij rationele paarden die vreedzaam naast mensachtige schepsels genaamd Yahoo's leven. Door deze reizen bekritiseert de roman de gebreken van diverse beschavingen. Het is onduidelijk wanneer Swift begon met het schrijven van de roman, maar men gaat ervan uit dat het een poging was om populaire literaireGenres te bekritiseren. Medio 1725 was het boek af en aangezien het werk een politieke satire is, is het zeer waarschijnlijk dat Swift het manuscript door een andere schrijver heeft laten kopiëren zodat zijn schrijfstijl niet als bewijs kon dienen mocht er een rechtszaak ontstaan. De roman bevat ook talrijke verzonnen woorden, aangeduid als Liliputiaanse taal, waarvan critici zeggen dat ze mogelijk geïnspireerd zijn door het Hebreeuws. Bij verschijning was het boek onmiddellijk een succes en Swift behaupt dat hij Gulliver's Travels schreef „om de wereld eerder te ergeren dan te vermaken”. De eerste publieke opinie was overwegend positief, met de meeste lezers die de slimme satire prezen, de realistische beschrijvingen van reizen naar verre oorden en de politieke gevaren waarmee reizigers als bezoekers vaak worden geconfronteerd. Sommige critici beschuldigden Swift echter van buitensporige misantropie. De Engelse romanschrijver William Thackeray beschreef het werk als „verguistend”, omdat het te streng was in de beschrijving van menselijke samenlevingen. Gulliver's Travels blijft in moderne tijden populair vanwege zijn inzichtelijke sociale commentaar en thema's. De satire van de roman, met name de uitvoerige kritiek op de menselijke natuur, maatschappelijke gebreken en normen, en persoonlijke relaties, wordt nog steeds bestudeerd in literaire kringen. Sinds zijn dood is Swift uitgegroeid tot de meest gelezen en vertaalde Ierse auteur, en Gulliver's Travels heeft zijn positie behouden als het meest gedrukt boek door een Ierse schrijver in bibliotheken en boekhandels wereldwijd.