Paolo Fedeli - Prove di regata

PAOLO FEDELI is geboren in Toscane in 1957. Hij heeft de kunstschool van Siena bezocht en het diploma Meester 'Kunst' behaald. Hij heeft vele solo-exposities gehouden in Italië en in het buitenland. Onder meer Oekraïne, Frankrijk, Rusland, Spanje, Rome en vele andere. Hij is aanwezig in verschillende Permanente Tentoonstellingen. Zijn werken zijn opgenomen in veel openbare en privécollecties. Zijn activiteit is gerecenseerd in nationale en internationale tijdschriften en kranten. Hij heeft deelgenomen aan de grootste nationaal overzichts- en solidariteitskunstwedstrijden en heeft belangrijke vermeldingen en kritische erkenningen ontvangen. Van 1979 tot nu verovert hij maar liefst honderzesenzeventig Eerste Prijzen van schilderwedstrijd Paôlo Fedeli is een verborgen zanger van de natuur.

ZE VALT OVER HEM:

Paolo Fedeli is een schilder van absolute elegantie. verhalenverteller van onwaarschijnlijke en onkenbare gebeurtenissen, van vragen zonder antwoord.
Zijn zoektocht tussen Toscane en de anonieme metropool van een hedendaags Westen, waar alle architectonische panorama’s in absurde globalisering op elkaar lijken, kan ons ook verrassend overkomen. Net als de veranderende taal die hij hanteert. Toch zien we een subtiele verbinding tussen de huisjes, de heuvels, de heldere luchten, de nachtelijke lichten, de glanzende vochtige straten, de troebelige atmosferen van smog: er zijn nooit levende wezens; het lijkt alsof mensen, het dagelijks leven, het werk, de liefde, de haat, de concurrentie, de wake, de slaap, de vlucht voor het verbeelding van de kunstenaar hebben gemeden, die in zijn poëtiek elke verwijzing naar het sociale, of beter gezegd, naar het realisme, heeft willen uitsluiten. Waarschijnlijk zou de Franse dichter Paul Verlaine het daarmee eens zijn geweest, met de nodige afstand tussen woorden en kleuren:
Het is dan nodig dat je niet kiest
jouw woorden zonder enige fout:
niets is dierbaarder dan het grijze lied
waarin het onzekere zich verenigt met het precieze.
Ga zo ver mogelijk van het moorddadige spitsvondige,
van de wrede geest en van de onzuivere lach;
die de ogen van het blauw maken tot tranen!
Neem de welsprekendheid en draai zijn nek om!
Hier ligt dus de sleutel tot Paolo Fedeli’s lectuur: de zelfreferentialiteit en het Verrassende hebben ze vervangen door de vaagheid van het onzekere. De retoriek van de alledaagse dingen en het lawaai van dissonante stemmen heeft hij vervangen door de onderbrekende stilte van het afwezig zijn. De voorstelling van het herkenbare heeft hij vervangen door de sublimatie van visuele poëzie.

Paolo Levi