Sylvain Barberot - Echo - marbre gravé

"Echo" is een van de werken afkomstig uit een reeks werken getiteld "épitaphe". Ze vormen een poëtische manier om de dood te omarmen met poëzie, door een woord weloverwogen te kiezen om haar te sublimeren. De gravure is uitgevoerd in 22-karaats geelgoud, als herinnering aan de mortuair iconografie.
En zou de steen de echo van de aarde kunnen zijn langs een bergkam?
Onze doden zijn echo's waarvan wij de stemdrager zijn. We dragen ze met ons mee en in ons vlees zijn we slechts verlengingen van hun vroegere bestaan, als een stille echo.

Artiste international dont le travail repose sur la dichotomie qui existe entre la mémoire et l’oubli.
La mémoire est à mon sens l’élément indispensable qui lie notre corps au monde. Cependant, et alors que notre culture s’efforce de graver l’histoire au burin, je m’évertue d’inhiber, de déstructurer, voire d’effacer ma propre mémoire. Vaste entreprise que l’exercice de l’oubli…
Le corps n’est que le support de cette mémoire dont il est dépendant, voire nécessiteux. Elle le construit, le modèle et le transforme. Et si l’anamnèse se traduit du grec comme la remontée du souvenir, pour ma part je la traque pour mieux m’en séparer.