Baptiste Laurent - Volcan rose






Meer dan 10 jaar ervaring in de kunsthandel en richtte een eigen galerie op.
| € 2 | ||
|---|---|---|
| € 1 |
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 131023 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Baptiste Laurent, Volcan rose, acryl schilderij op canvas 130 × 97 cm uit 2020, in een postimpressionistische landschapsstijl, met handtekening, originele editie, afkomstig uit Spanje, gewicht circa 2 kg, verzonden opgerold.
Beschrijving van de verkoper
"Volcan Rose", 130x97cm, 2020 acryl en pigmenten op doek
Gecertificeerd aan de achterkant, verzonden opgerold.
Serie (En)tropicos/
Dagen herhalen zichzelf. Een paar maanden geleden hebben we een atypisch moment meegemaakt. Onze ruimte is klein en de tijd is lang. We werden overspoeld door het gebrek aan tijd, maar nu worden we verrast door het teveel. Een introspectieve gebaar, een nieuw horizon, waar we onze verbeelding benaderen. De perplexiteit van verandering, een ongekende kreet vraagt "wat nu?" Baptiste gebruikt dit dystopische panorama om een ander ochtendgloren te creëren, een nieuw ochtendgloren. De opbouw van deze schilderijen vloeit voort uit een behoefte om het landschap te vernieuwen, uit een verlangen naar vergeten natuur. Om het te herontdekken, om het nieuw leven in te blazen.
Het stimulus voor deze symbiose is te vinden in het verhaal van de antropoloog en oprichter van het structuralisme, Claude Lévi-Strauss: in 1935 trok Lévi-Strauss eropuit op zoek naar een authentiek, puur Brazilië, begiftigd met een wilde energie en een bijzondere natuur.
De auteur van "Tristes Tropiques" had gedeeltelijk aan zijn reisverwachtingen voldaan. Zijn verontrusting wordt gepresenteerd in een fragment tekst met profetische ondertonen: "Over een paar honderd jaar, op dezelfde plek, zal een andere reiziger, net zo wanhopig als ik, rouwen om het verdwijnen van wat ik had kunnen zien en wat mij ontging". Slachtoffer van een dubbele ziekte, alles wat ik zie doet me pijn, en ik blijf mezelf onverbiddelijk verwijten dat ik niet hard genoeg heb gezocht.
Als een reiziger leiden Baptiste's (en)tropische doeken hem naar een plek waar hij zijn vitaliteit kan herontdekken. Misschien bestaan deze soorten niet, misschien hebben deze idyllische landschappen nooit bestaan. Maar het venster dat Baptiste opent laat de lucht binnen die we vandaag niet langer kunnen ademhalen. Baptiste biedt ons een utopie; door zijn gebaren stelt hij een paradigmawisseling voor, een mogelijke ecologie. Voor deGrieken had het woord entropie twee betekenissen: evolutie en transformatie. Voor natuurkundigen is het een maat voor de wanorde van een systeem. Wanorde identificeren, het transformeren
Baptiste Laurent (1980, Nantes) is een beeldend kunstenaar die in Madrid en Parijs woont en werkt.
Hij heeft geëxposeerd in verschillende artistieke en culturele instellingen, waaronder het Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galería La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance Française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Zijn traditionele medium is schilderkunst, maar hij werkt ook in sculptuur en ontwikkelt projecten met een sterke literaire, sociale en antropologische component.
In zijn nieuwste publicaties en tentoonstellingen, "Conversaciones y puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" en "Exit", heeft hij herhaaldelijk geëxperimenteerd met collaboratief creatief werk met andere beeldende kunstenaars en literaire auteurs.
Als anti-academische en eclectische kunstenaar houdt hij ervan om schilderkunstige stijlen te syncretiseren, zwerfend tussen neo-figuratieve narratie, grafische schilderkunst en expressionistische abstractie.
Oprichter van de gedeelde studio 'Latolier' in Madrid's Usera-wijk, leidt hij een dynamische gemeenschap van Spaanse en internationale beeldend kunstenaars
"Volcan Rose", 130x97cm, 2020 acryl en pigmenten op doek
Gecertificeerd aan de achterkant, verzonden opgerold.
Serie (En)tropicos/
Dagen herhalen zichzelf. Een paar maanden geleden hebben we een atypisch moment meegemaakt. Onze ruimte is klein en de tijd is lang. We werden overspoeld door het gebrek aan tijd, maar nu worden we verrast door het teveel. Een introspectieve gebaar, een nieuw horizon, waar we onze verbeelding benaderen. De perplexiteit van verandering, een ongekende kreet vraagt "wat nu?" Baptiste gebruikt dit dystopische panorama om een ander ochtendgloren te creëren, een nieuw ochtendgloren. De opbouw van deze schilderijen vloeit voort uit een behoefte om het landschap te vernieuwen, uit een verlangen naar vergeten natuur. Om het te herontdekken, om het nieuw leven in te blazen.
Het stimulus voor deze symbiose is te vinden in het verhaal van de antropoloog en oprichter van het structuralisme, Claude Lévi-Strauss: in 1935 trok Lévi-Strauss eropuit op zoek naar een authentiek, puur Brazilië, begiftigd met een wilde energie en een bijzondere natuur.
De auteur van "Tristes Tropiques" had gedeeltelijk aan zijn reisverwachtingen voldaan. Zijn verontrusting wordt gepresenteerd in een fragment tekst met profetische ondertonen: "Over een paar honderd jaar, op dezelfde plek, zal een andere reiziger, net zo wanhopig als ik, rouwen om het verdwijnen van wat ik had kunnen zien en wat mij ontging". Slachtoffer van een dubbele ziekte, alles wat ik zie doet me pijn, en ik blijf mezelf onverbiddelijk verwijten dat ik niet hard genoeg heb gezocht.
Als een reiziger leiden Baptiste's (en)tropische doeken hem naar een plek waar hij zijn vitaliteit kan herontdekken. Misschien bestaan deze soorten niet, misschien hebben deze idyllische landschappen nooit bestaan. Maar het venster dat Baptiste opent laat de lucht binnen die we vandaag niet langer kunnen ademhalen. Baptiste biedt ons een utopie; door zijn gebaren stelt hij een paradigmawisseling voor, een mogelijke ecologie. Voor deGrieken had het woord entropie twee betekenissen: evolutie en transformatie. Voor natuurkundigen is het een maat voor de wanorde van een systeem. Wanorde identificeren, het transformeren
Baptiste Laurent (1980, Nantes) is een beeldend kunstenaar die in Madrid en Parijs woont en werkt.
Hij heeft geëxposeerd in verschillende artistieke en culturele instellingen, waaronder het Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galería La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance Française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Zijn traditionele medium is schilderkunst, maar hij werkt ook in sculptuur en ontwikkelt projecten met een sterke literaire, sociale en antropologische component.
In zijn nieuwste publicaties en tentoonstellingen, "Conversaciones y puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" en "Exit", heeft hij herhaaldelijk geëxperimenteerd met collaboratief creatief werk met andere beeldende kunstenaars en literaire auteurs.
Als anti-academische en eclectische kunstenaar houdt hij ervan om schilderkunstige stijlen te syncretiseren, zwerfend tussen neo-figuratieve narratie, grafische schilderkunst en expressionistische abstractie.
Oprichter van de gedeelde studio 'Latolier' in Madrid's Usera-wijk, leidt hij een dynamische gemeenschap van Spaanse en internationale beeldend kunstenaars
