Baptiste Laurent - Vagues Pattern

"Vage patroon", 110x110cm, XL, acryl op papier, 2018.
Getekend aan de achterkant. Verkocht ongeframed, verzonden gerold.

Bio artiste/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) is een beeldend kunstenaar die leeft en werkt
in Madrid en Parijs.
Hij heeft geëxposeerd bij diverse artistieke en culturele instellingen,
waaronder het Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria
La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance
française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Zijn traditionele medium is schilderkunst, maar hij werkt ook in sculptuur
en ontwikkelt projecten met een sterke literaire, sociale en
antropologische component.
In zijn nieuwste publicaties en tentoonstellingen, "Conversaciones y
puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" en "Exit",
heeft hij herhaaldelijk geëxperimenteerd met samenwerking tussen andere
beeldende kunstenaars en literaire auteurs.
Als anti-academische en eclectische kunstenaar houdt hij ervan schilderstijl te
syncretiseren, met een oscillatie tussen neo-figuratieve vertelkunst, grafische
schilderkunst en expressionistische abstractie.
Oprichter van de gedeelde studio 'Latolier' in de wijk Usera in Madrid,
leidt hij een dynamische gemeenschap van Spaanse en internationale beeldende
kunstenaars

Série Exit/
Exit is een serie plastische werken en een boek die het onderwerp zijn geweest van drie tentoonstellingen, bij de Alliance Française de Madrid, het Museo Antropológico de Madrid en de Gazzambo Gallery in 2018 en 2019.
Evenwichtig tussen schilderijen en beelden, is de Exit-serie een schilderachtig en imaginair verslag van de migrantenreis, ballingschap en het uiteindelijke succes.
De sculpturen zijn gemaakt rondom een workshop in het Museo Antropológico de Madrid, in samenwerking met Senegalese immigranten in Madrid. Mame Mbaye (een van de deelnemers aan deze workshop), een straatverkoper, overleed aan een hartaanval terwijl hij door de straten van Madrid werd achtervolgd door de politie.
Deze tragische gebeurtenis veroorzaakte een volksopstand in de Lavapiés-wijk.
Als eerbetoon aan Mame Mbaye verwijst de serie naar de verzameling gipsafgietsels van inheemse gezichten tentoongesteld in het Antropologisch Museum. Deze confrontatie contrasteert met formele verwijzingen naar sociaal-wetenschappelijke beeldhouwkunst, traditionele keramische beeldhouwkunst, doodsmaskers, orientalistieke kunst en trofeeën.
De impact van deze mix van tegenstrijdige effecten probeert de paradoxen van de ontvangst van vluchtelingen in Europa weer te geven.
Zonder de strengheid die het onderzoek van de antropoloog of de wetenschapper kenmerkt, maar hun werkwijzen imiterend, is het doel een subjectief spoor te schetsen van de nieuwe menselijke figuren die in Europa wonen.