Dolk - Japan

Japanse Tantō Horii Hideaki
Gesmeden uit het wapenstaal van admiraal Tōgō’s vlaggenschip Mikasa
NBTHK Hozon Tōken
Shōwa 5 (augustus 1930)

Dit historisch significante tantō werd in augustus 1930 (Shōwa 5) gesmeed door de gerespecteerde zwaardslijper Horii Hideaki (堀井秀明) met staal afkomstig uit het legendarische slagschip Mikasa, vlaggsschip van admiraal Tōgō Heihachirō tijdens de Russisch-Japanse Oorlog. Het lemmet vertegenwoordigt een opmerkelijke kruising tussen traditioneel Japans zwaardmakerij en modern zeemachtgeschiedenis, waarbij klassieke vakmanschap wordt verenigd met een van de meest iconische symbolen van Japan’s opkomst als moderne maritieme macht.

Het slagschip Mikasa, gebouwd in Groot-Brittannië door de scheepswerf Vickers, werd het meest gevierde oorlogsschip van de keizerlijke Japanse marine. Als vlaggenschip van admiraal Tōgō tijdens de Slag bij Tsushima in 1905 speelde Mikasa een beslissende rol in Japans overwinning op de Russische vloot, een gebeurtenis die het evenwicht van maritieme macht in het begin van de twintigste eeuw transformeerde en Japanss reputatie als een formidabele moderne natie vestigde.

Na schade opgelopen tijdens de Slag in de Gele Zee in 1904 werden delen van Mikasa’s kanonstaal bewaard. In de late jaren twintig initieerde de prestigieuze Naval Officers’ Association Suikōsha een herdenking-project waarbij dit historische materiaal in traditioneel gesmede Japanse zwaarden zou worden verwerkt. Het doel was symbolische zwaarden te creëren die de erfenis van admiraal Tōgō en de zeemachtoverwinningen die de moderne Japanse geschiedenis hebben gevormd, zouden bewaren.

De smedkunst van deze lamellen werd toevertrouwd aan Horii Hideaki, een meester-slijper uit de Horii-stamfamilie. Geboren als Horii Kanekichi, tekende hij aanvankelijk Kaneaki op zijn werk voordat hij in 1913 van de Japan Sword Preservation Society de artiestennaam Hideaki ontving. De naam zelf is afgeleid van Suishinshi Masahide, de grote revivalistische zwaardslijper wiens leerstellingen een diepgaande invloed hadden op de moderne Japanse zwaardsmidkunst.

Hideaki studeerde onder Horii Taneyoshi en Horii Taketane, en werd later Taneyoshi’s aangenomen zoon en opvolger, uiteindelijk de derde hoofd van de Horii-slangslijperslijn. Hij behoorde tot de generatie revivalistische smeden die orthodoxe zwaardmaaktechnieken bewaarden tijdens de overgang van de Meiji-periode naar het vroege Shōwa-tijdperk. Zijn werk is bekend om het trouw volgen van traditionele smidtechnieken terwijl het de gedisciplineerde esthetiek van klassieke Japanse lamellen behoudt.

Tijdens het Mikasa-herdenkingsproject werkte Hideaki in de Muroran-smidij in Hokkaidō, waar hij zorgvuldig een symbolisch gedeelte van Mikasa’s kanonstaal in elk lemmet verwerkte terwijl hij de structuur en smidsprincipes van traditionele Japanse zwaardmakerij handhaafde. Het resultaat was een reeks lemmeten die historisch maritiem materiaal combineerden met authentieke nihontō-vakkundigheid.

De Mikasa tantō werd in strikt gelimiteerde aantallen geproduceerd en via Suikōsha uitgedeeld aan hooggeplaatste mariniers. Hedendaagse maritieme traditie vermeldt dat admiraal Yamamoto Isoroku, later commandant van de Keizerlijke Japanse Marine tijdens de Tweede Wereldoorlog, Mikasa tantō persoonlijk aan onderscheiden officieren overhandigde. Deze lamellen functioneerden dus niet slechts als wapens, maar als symbolen van marines eer, herinnering en institutionele erfenis.

Twee hoofdversies van de Mikasa tantō werden geproduceerd. Type A-exemplaren hebben een ingeëtste inscriptie die rechtstreeks naar Mikasa verwijst, terwijl Type B-exemplaren dit detail achterwege laten. Het huidige lemmet is een Type A-exemplaar en draagt de kenmerkende inscriptie die het identificeert met het herdenkingsproject.

Het lemmet verkeert nog steeds in uitstekende staat en wordt geleverd met NBTHK Hozon Tōken-certificering, die het erkent als traditioneel gesmede Japanse zwaardende, erkend voor zowel vakmanschap als historische betekenis.

Het tantō bevindt zich in shirasaya en gaat vergezeld van de originele Suikōsha-presentatiebox, bewaard zoals oorspronkelijk verstrekt. De inscriptie op de doos komt correct overeen met de handtekening van het lemmet en de gedocumenteerde Mikasa-herdenkingsvoorbeelden, wat de echtheid en integriteit van de complete set verder ondersteunt.

De historische betekenis van het slagschip Mikasa kan niet genoeg benadrukt worden. Tegenwoordig bewaard als een museumschip in Yokosuka, blijft Mikasa het enige nog overgebleven pre-dreadnought-schip ter wereld en het belangrijkste overgebleven oorlogsschip van de Keizerlijke Japanse Marine. Als vlaggenschip van admiraal Tōgō werd zij een krachtig nationaal symbool van maritieme macht en technologische vooruitgang.

Lamellen gesmeed met Mikasa-kanonstaal nemen daarom een unieke plek in de geschiedenis van het Japanse zwaard. Ze vormen het ontmoetingspunt van drie tradities: traditionele Japanse zwaardmakerij, het geheugen aan Japan’s vroegtwintigste-eeuwse maritieme overwinningen en de culturele heropleving van het zwaard gedurende het vroege Shōwa-tijdperk.

Lemmetlengte 23,0 cm
Sori 0 cm
Motohaba 2,15 cm
Kasane 5,2 mm

Periode Shōwa-tijdperk, augustus 1930
Provincie Hokkaidō

Certificering NBTHK Hozon Tōken
Mei-inscriptie
Mikasa hōkō Hideaki saku
"Gemaakt door Hideaki met kanonstaal uit het slagschip Mikasa"

Mikasa tantō gesmeed door Horii Hideaki zijn zeer gewild bij verzamelaars die zowel in moderne Japanse zwaarden als in de keizerlijke Japanse marinegeschiedenis geïnteresseerd zijn. Voorbeelden die NBTHK-certificering behouden samen met hun originele Suikōsha-presentatiebox zijn tegenwoordig bijzonder zeldzaam.

Dit tantō vertegenwoordigt een uitzonderlijk en historisch rijk artefact van Japan’s vroege twintigste-eeuwse zwaardherleving en maritieme erfgoed, geschikt voor een geavanceerde particuliere collectie of institutionele tentoonstelling gewijd aan de erfenis van het Japanse zwaard en de geschiedenis van de Keizerlijke Japanse Marine.