Luigi Rossanigo (1948) - EXIT

De opéra in de veiling is een uitkrullend polycarbonaat uit de serie "Exit" - het gaat om geometrische vormen gemaakt met bollen van verschillende kleuren (in dit geval wit en zwart) en bijna bij toverslag probeert een zwarte bol de statische staat waartoe het was voorbestemd te verlaten, waardoor zo'n prachtige extroflatie van de transparante onderlaag ontstaat terwijl de vorm die door de kunstenaar is gecreëerd, ongewijzigd blijft wanneer men de werken frontaal bekijkt — al dit laat echter ruimte voor interpretatie door de kijker, want de levende aanwezigheden van de extroflatie gaan in dialoog met degene die kijkt --- handtekening op de achterkant - authenticiteit van de kunstenaar met de hand gesigneerd op de foto met archiefnummer van de kunstenaar - verzonden binnen 3 dagen met een goed ingepakt, traceerbaar en verzekerd pakket — werk gesigneerd op de achterkant-

Zo ontstaan de titels - Fughe / vliegschool - transparenties - Exit - Souvenir in de ruimte - help - meditatie - sublimatie - ruimtelijke spelletjes - archeologie - enz. ….

Helaas zijn de foto's verknoeid door de reliëfwerking in polycarbonaat, maar in werkelijkheid is het werk zeer duidelijk zichtbaar en opent het werkelijk voor duizend interpretaties-

…Het vergomde doek communiceert de aanwezigheid van ideeën die aandringen, ruimte vragen, puilen in een evenwichtige spel van vullingen en leegtes (hieronder weer de sculpturale massa’s), ze realiseren zich, verdwijnen snel, in een dynamische wervel die het gerimpelde doek met directheid communiceert. Deze uitkomst, opmerkelijk en origineel, moet worden toegeschreven aan de vasthoudende zoektocht van Rossanigo; de eerste pogingen dateren uit 1972 toen de kunstenaar uiteindelijk het oppervlak van het doek begon te bewegen en nog veel meer-

---Vandaag bereikt Rossanigo een mijlpaal die tot dusver ongeëvenaard is, zeker uniek op nationaal niveau en niet alleen, waardoor hij het erfgoed van 1900 verlaat om verder te gaan en zijn artistieke onderzoek actueler dan ooit te maken. Hij werkt aan de transparantie van de extrofluo onderlaag om al die onbekende wereld onder de huid van de ruimte te accentueren, of het nu monochroom of niet is. Zo ontdekken we de mogelijkheid om materialen zoals plexiglas, polycarbonaat of andere transparante materialen extroflateren of te manipuleren; in hun aard van transparant reflecteren ze immers wat eromheen schuilt, waardoor een nieuwe mysterieuze wereld ontstaat die bestaat uit statica en mysterieuze vluchtwegen. Zo verschijnen de ideeën die onder het doek dreven nu als bij toverslag in diverse transfiguraties en vormen, gemaakt met gevonden objecten of alledaagse voorwerpen of gemaakt door de kunstenaar, zo wordt de fysieke snelheid van een vergelijking getransponeerd naar een ruimtelijk-tijdelijke dimensie zonder grenzen…