Miguel Rio Branco - Maldicidade - 2019

Nieuw in seal!

Miguel Rio Branco over de stedelijke onderbuik
In Maldicidade slaapt de stad nooit. Bij dageraad of schemering, in New York, Havana, Salvador da Bahia of Tokio, is het een omgeving vol verlangen, pijnlijk van eenzaamheid en onrustig door geluk of fortuin dat nooit wordt gemaakt. Dit schurende, stedelijke portret van de visueel kunstenaar Miguel Rio Branco put uit zijn rondreizende jeugd als zoon van diplomaten om de gemeenschappelijke draden van strijd en eenzaamheid in metropolen over de hele wereld bloot te leggen.

De beelden zijn onberispelijk vastgelegd, maar de foto’s zijn niet altijd mooi. Rio Branco is niet gericht op het documenteren van historische stedelijke oriëntatiepunten, een indrukwekkende skyline of de aspirerende dromen die ernaartoe opstijgen. In plaats daarvan richt hij zijn camera op het stedelijke afval en de marginalen—op wat de stad heeft weggegooid en op degenen die zij heeft afgedankt en teleurgesteld. In schrille kaders of zachte indrukken kenmerken straat-tekersaars, bedelaars, prostituees, zwerfhonden, in elkaar getikte auto’s en gebroken glas zijn de urban impressions.

Hoewel subtiele details de specificiteit van plaats onthullen, is het de gemeenschappelijkheid van stedelijke ervaring die centraal staat in Rio Branco’s project. Weinig tot geen lokale context of verklarende vertelling; de beelden worden eerder minutieus gerangschikt in één rijk ruikende opeenvolging van een universele stad. Werkend alsof hij in een snijzaal is, excelleert Rio Branco in het ritme en de opeenvolging van beelden, en smeden hij in evocatief patroon van motieven (verwitte gebouwen, eenzame figuren, in elkaar gezakte auto’s); kleur (rijke roodtinten, stoffige roze, kille witten en blues); en vorm (een gekweld straatslaper naast een ekstatische standbeeld van een heilige). Langs de weg worden af en toe beelden van vrouwen aangeboden als sensuele, hoopvolle verlichting, die het grit en het vuil onderbreken in indringende portretten of van dichtbij, flexibele naakten.

Tegelijkertijd scherp in zijn boodschap en lyrisch in zijn opzet trekt Maldicidade de aandacht naar de onweerstaanbare magnetische kracht van de stad, net zo goed als naar haar vervreemding en onmenselijkheid. Bijtend, onverbloemd en hartverscheurend mooi, is het een verzameling waarin alle stedelingen iets van henzelf zullen terugvinden, of iets waar ze van dromen te ontsnappen.

De fotograaf
Geboren in Las Palmas, Spanje, is Miguel Rio Branco een Braziliaanse en Franse fotograaf, schilder, filmmaker en multimedia-artiest gevestigd in Araras, Rio de Janeiro. Zijn werk maakt deel uit van toonaangevende museumcollecties over de hele wereld, waaronder het MoMA, het Metropolitan Museum of Art en het Centre Pompidou, en werd tentoongesteld in het Peggy Guggenheim Museum in Venetië; de Biennale van São Paulo; en de Aperture Foundation in New York, onder anderen. De prijzen en onderscheidingen van Rio Branco omvatten de Prix du Livre Photo bij de Rencontres Internationales de la Photographie in Arles, de Prix Kodak de la Critique Photographique, evenals de International Critics’ Award op het Lille Documentary Festival in 1982.