Reiskoffer

Een late negentiende-eeuwse neo-barokke kist met koepeldeksel of kistvorm, vaak ook genoemd als koetskist of reizigerskist van continentale Europese oorsprong, met Noord-Italiaanse afkomst, met name uit Milaan of Turijn. Deze koffers waren gebouwd om de extreme omstandigheden van overzeise reizen en de hobbelige tocht per koets te doorstaan. Het koepeldeksel: het gebogen deksel was niet alleen een kwestie van stijl; het was ontworpen om regen en zeewater onmiddellijk af te voeren, zodat zich geen ophoping op het oppervlak vormde. Bovendien voorkwam het dat andere bagage erbovenop geplaatst werd, waardoor de inhoud niet werd samengedrukt. De gesmede en rivetterende ijzeren banden in een X-vorm (kruis van Sint-Andreas) en verticale, dikke stangen hielden de houten planken onder extreme druk bijeen. Dit specifieke kruiselingspatroon is klassiek voor neobarokke dienstkisten of uit de eerste koloniale periode. Onder het ijzer is het hout bedekt met donker leer en verouderd. Deze extra laag fungeerde als waterdichtingslaag. De afgesleten delen tonen het onderliggende hout, wat helpt de leeftijd te bevestigen. De centrale plaat van het slot (schild) is groot en eenvoudig rechthoekig van vorm, in overeenstemming met de stijl van reis- of schatkisten die door handelaren of edellieden werden gebruikt om documenten en waardevolle voorwerpen te vervoeren. De binnenkant bekleed met decoratief papier met motieven van lelies en geometrische banden is typisch voor de negentiende eeuw (circa 1850-1860). Afmetingen: hoogte 31,5 x 61,3 x 33,5 cm.