Emilio Isgrò (1937) - Cancellature - 1969

Het is een plezier u een zeldzaam werk van meester Isgrò uit 1969 te presenteren.

De esthetische eenvoud van dit werk uit 1969 beloont de temporele vroegtijdigheid van het conceptuele idee van de uitwisning door Isgrò.
Het jaar is fundamenteel omdat het eerste teken van de “uitwisning” de Siciliaanse meester in 1964 uitvoerde; derhalve ligt ons werk slechts 5 jaar verwijderd van een grote grafische artistieke en conceptuele revolutie.
De juiste vergelijking zou zijn om te zien, en te hebben, een van de eerste “Ruimtelijke Concepten” van Fontana of een van de eerste “Verbrandingen” van Burri.

Emilio Isgrò met de uitwisning is een grote voorloper geweest van de kennisgeving van de waardevermindering en de verval van het woord, van de taal, van de waarde die woorden bezitten, een fenomeen dat we vandaag de dag vaker dan ooit beleven.
De meester begon in 1964 te waarschuwen wat nu alledaags, aannemelijk is; we merken dit gebrek aan waarde van het woord, opgevat als dragerobject van ideeën, te kunnen uitdrukken in al zijn vormen, van televisiedebatten, in papieren nieuws, in de verspreiding door de massamedia en in de steeds minder lezende samenleving die we aan het creëren zijn.
Minder woorden, minder cultuur in omloop, maar dit roept, los van kritische kunstdiscoursen, in de samenleving de vraag op wat het betekent.
Het vermogen om te redeneren, en ik zou de capaciteit toevoegen om met een kritische en eigene denkwijze te redeneren, wordt bepaald door de hoeveelheid en kwaliteit van de vocabulaire die een individu bezit; we kunnen niet verder denken dan de woorden die we kennen, zoals een huis niet gebouwd kan worden zonder alle benodigde materialen, hoe meer materiaal ontbreekt, des te minder volledig en stabiel het huis zal zijn, en uitvoerbaar.
Door de woorden te beperken, beperken we ook de concepten die iemand kan creëren en de mogelijkheid deze uit te drukken of zichzelf uit te drukken.
Het begrip van het axioma minder woorden gelijk aan minder gedachten geeft de arbeid van Isgrò een zeer hoge culturele en artistieke waarde.
Het achter elkaar verbergen van woorden achter uitwisning is een manier voor de meester om nieuwsgierigheid bij de beschouwer van het werk te laten ontstaan, een wijze om ons aan te moedigen onder het woord te gaan zoeken, om ons voor te stellen wat er in relatie tot wat als “vrij” gelezen kan worden, achterblijft.
Een Conceptueel proces, ontdekking, onderzoek, reflectie over woorden en hun rangschikking, bijna alsof Isgrò de pedagogische rol van leraar en intellectueel op zich neemt.
Maar Isgrò is niet alleen een “docent”, hij is ook een schepper van nieuwe syntactische en formele regels, een ontwikkelaar van nieuwe verhalen, maar ook een attente satirist; de meester is wat een intellectueel zou moeten zijn: een “ontwaakmeester van het bewustzijn”.
Emilio Isgrò plaatst zich daarom in de kunstgeschiedenis als een bewaker van het woord en bij uitbreiding van de cultuur, een fundamentele rol die we steeds meer nodig hebben.

Het werk verkeert in perfecte staat, er is slechts een zeer klein fysiologisch verkleuring van het papier te wijten aan de 57 jaar van het werk.

De afkomst van het werk is afkomstig van de galerie Grafica Manzoni, die het daarmee certificeert als echtheid.