Marc Chagall (1887-1985) - Maternité

Techniek : Lithografie
Ondersteuning : Arches-papier
Nb: 40/300
Dubbele handtekening : Handtekening in potlood, daarna gesigneerd en toegewijd met pen “Marc Chagall 1955”.
Afmetingen : 58,8 × 79 cm

Conditie : Zeer goede staat

Authenticatie : Werk verkocht met echtheidscertificaat. Referentie : Mourlot Charles sorlier 7, p. 196. Uitgegeven door Galerie Maeght, Parijs, en gedrukt door Charles Sorlier onder leiding van Marc Chagall.

Informatie over het werk : Het is in 1950, kort na zijn definitieve terugkeer naar Frankrijk na de Tweede Wereldoorlog, dat Marc Chagall zich in Vence vestigt, in een huis nabij de kapel van het Rosaire die Matisse op dat moment met glas-in-lood verrijkt. Deze langdurige zomertroep aan de Côte d’Azur, die duurt tot 1966, markeert een van de meest vruchtbare periodes in zijn artistieke leven. Het klimaat, het licht, de zachtheid van het landschap en de rijke vegetatie van de Middellandse Zee oefenen een beslissende invloed op hem uit: zijn schilderijen veranderen erdoor, worden sensueler, vrijer, helderder. De thema’s richten zich opnieuw op het intieme, de liefde, de muziek, het religieuze en familiale geheugen, in een explosie van kleuren die steeds magischer worden. Vence wordt voor Chagall een bron van inspiratie waar hij vormen en technieken onderzoekt, zowel in schilderkunst als in keramiek, beeldhouwkunst, mozaïek, glas-in-lood of tapisserie.

De lithografie Maternité, gedrukt in 1954 in 300 exemplaren, bevindt zich volledig in deze Vençese stroom: zowel bijbels als diep menselijk, het stelt een scène van heilige intimiteit voor, waarschijnlijk geïnspireerd door de frisse adem van die periode. Want ook in Vence ontmoet Chagall Valentina Brodsky, genoemd “Vava”, die zijn tweede echtgenote wordt. Hun samenzijn in 1952 luidt een periode van kalmere levensinrichting in, gericht op familie, atelier, schepping en mediterrane verankering. De tederheid die uit Maternité straalt, zijn atmosfeer van huishoudelijke vrede, resoneert met deze nieuwe emotionele stabiliteit en vindt weerklank in andere werken uit deze periode, waarin het beeld van het kind, het stel of de moeder terugkeert, vaak omgeven door een gevoel van stralende genade.

Aangeboden in Vence in 1955 aan een zekere dokter Marcel Vergnory, militair arts die in Lyon heeft gewerkt en in 1919 een medisch verhandeling heeft geschreven. “Voor Marcel Vergnory en Mevrouw, ter herinnering, Vence”