Emilio Isgrò (1937) - Sans titre

De meest ervaren verzamelaars en kenners zullen een ongelooflijk zeldzame eigenschap opmerken in dit werk van meester Emilio Isgrò: de nuances van de uitwisning, deze woorden die gedeeltelijk zichtbaar blijven enkel voor wie oplettend en nieuwsgierig is.

Dit is een kenmerk van deze zeefdruk, gedrukt in slechts 40 exemplaren, waardoor het een unicum is in het schilderkunstige cycli van de meester, die doorgaans het woord volledig uitwispt of het zichtbaar laat; hier daarentegen zien we de toevoeging van de „nuance van de uitwisning”.

Emilio Isgrò met de uitwisning is een grote voorloper geweest van het bekendmaken van de devaluatie en de verwaarlozing van het woord, van de taal, van de waarde die woorden bezitten, een verschijnsel dat we vandaag de dag meer dan ooit beleven.
De meester begon in 1964 te waarschuwen wat nu dagelijkse, aannemelijke realiteit is; we zien het gebrek aan waarde van het woord, beschouwd als dragerobject van ideeën, in alle vormen ervan, uit televisiedebatten, in papieren nieuws-uitzendingen, in de verspreiding door de massamedia en in de steeds minder lezende samenleving die we aan het vormen zijn.
Minder woorden, minder cultuur in omloop; maar dit roept, los van kritische kunstdiscours, in de samenleving de vraag op wat dit betekent. De capaciteit om te redeneren, en ik zou toevoegen de capaciteit om met kritisch en zelfstandig denken te redeneren, wordt bepaald door de hoeveelheid en kwaliteit van de woordenschat die een individu bezit; we kunnen niet verder denken dan de woorden die we kennen, zoals je geen huis kunt bouwen zonder al het benodigde materiaal; hoe schaarser het materiaal, hoe minder volledig, stabiel en uitvoerbaar het huis zal zijn.
Door de woorden te beperken, beperk je ook de concepten die iemand kan bedenken en de capaciteit ze uit te drukken of zich uit te drukken.
Inbegrepen het axioma minder woorden gelijk aan minder denken, krijgt Isgrò’s werk een hoge culturele en artistieke waarde.
Het verbergen van de woorden achter de uitwisning is een manier voor de meester om bij de toeschouwer van het werk nieuwsgierigheid te laten opwekken, een methode om ons aan te raden onder het woord te gaan kijken, ons te laten voorstellen wat er in relatie tot wat “vrij” is om gelezen te worden, onder het woord zou kunnen zijn.
Een conceptueel proces, ontdekkend, onderzoekend, reflecterend over de woorden en hun ordening, bijna alsof Isgrò de pedagogische rol van leraar op zich neemt, als intellectueel.
Maar Isgrò is niet alleen een “docent”; hij is ook een schepper van nieuwe syntactische en formele regels, een ontwikkelaar van nieuwe verhalen, maar ook een attente satiricus; de meester is wat een intellectueel zou moeten zijn: een „ontwaakser van het geweten”.
Emilio Isgrò plaatst zich dus in de geschiedenis van de kunst als een bewaarder van het woord en, bij uitbreiding, van de cultuur; een fundamentale rol die we steeds meer nodig hebben.

De afmetingen van het werk zijn 80 x 60 cm.

Het licz van de tirage zou niet overeen kunnen komen met het aantal van de foto.

De herkomst van het werk is afkomstig van galerie Grafica Manzoni, welke een echtheidscertificaat afgeeft."