Claude Manoukian (1936) - Bouquet de fleurs

Claude Manoukian (1936- ) - Boeket bloemen.

Lithografie op vellumpapier in een formaat van 65 x 48 cm.
Het werk is gecrediteerd EA (artist's proof) en met potlood gesigneerd.

Werk in goede staat, nooit ingelijst geweest.

Wij verzekeren een uiterst zorgvuldige verpakking, internationale opvolging, een verzekering en expresszendingen voor al onze leveringen.

Claude MANOUKIAN is een schilder geboren in 1936. "Er zijn wendingen in het leven van een schilder die moeilijk te verklaren zijn, tenzij dat plotseling een goed schilderij een buitengewone schilderij wordt. Het gebeurt als een bliksemschicht, of zoals de Heilige Geest op de Pinksterdag. Men kan ook, veel bescheidener, zeggen dat het gebeurt als de transformatie van Van Gogh die, van een bescheiden tekenaar, een genie van de kunst werd. Claude MANOUKIAN heeft zojuist deze stap van uitzonderlijkheid gezet die hem van een goede schilder die hij was naar een kunstenaar leidt wiens werk eigen kenmerken vertoont. Zeker, zijn schilderijen droegen al zijn stempel via het gebruik van kleuren die zijn autoriteit onderschreven. Zoals Odilon Redon weet Claude MANOUKIAN heel goed tinten te combineren die, op een onbeholpene manier aangewend, dissonant zouden worden, terwijl zij bij hem enkel hun éclat versterken. Maar nu, terwijl hij het rigide figuratieve verlaat, ontleedt en herordent Claude MANOUKIAN vormen, en integreert in zijn werk een extra dimensie. Het is met moed, maar met de zekerheid van een technicus, dat hij de contouren interpreteert, ze in elkaar laat passen. Uitgaande van soms een pad dat te oppervlakkig verkend is door Picasso, zal Claude MANOUKIAN een ander type vormen introduceren, een nieuw gedicht onder zijn penseel. Zo verschillend als Racine, Corneille of Victor Hugo kunnen zijn van Verlaine of Rimbaud, hoewel allen in verzen schrijven, zal Claude MANOUKIAN met andere schilderwijzen flirten en hieruit nieuwe uitdrukkingen halen. De uitbundigheid van de kleuren, die de realiteit overschaduwt maar in het geheugen van het schilderij integreert, zonder er slaaf van te zijn, componeert hij voor de kunst en door de kunst, en gebruikt hij de werkelijkheid slechts als ondersteuning, als primitieve toestand die hij evolueert. De blik op wat hij ziet is slechts het weerspiegeling van wat nog komen gaat. Hij gebruikt zijn geheugen als een leidraad, maar hij componeert in zichzelf zijn kind uit de zinnen van zijn ogen en zijn stemming en zet het vervolgens op het doek. Zoals een pasgeboren baby nooit volledig gelijkt op een van zijn ouders, zal dit doek dat hij schildert zijn bron vinden in een van de elementen erachter, die soms kan domineren, weliswaar, maar altijd voor een deel onder invloed van de ander zal blijven. Elk doek zal het pad zijn naar de voltooiing van een geheel en de uitdrukking van een esthetiek die elke work onderscheiden maakt terwijl het een gemeenschappelijke zin behoudt die men stijl noemt." Christian GERMAK